ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੌਦਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਫਲਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸ-ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਟੰਕਟੇਰੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਰੁਨੀਸ਼ਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹਰਿਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਰਜਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਤਿਕਾ ਨੂੰ ਰਾਤ੍ਰਿਨਾਮਿਕਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਦਨੀ, ਚਿਨਨਰੁਹਾ, ਨੀਲਵੱਲੀ, ਅਤੇ ਰਸਾਮ੍ਰਤਾ ਦਾ ਵੀ ਜਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਸੁਕੋਟਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਾਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਕਾਂਪਿਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਸ਼ਾਣਭੇਦਕ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਕੁੱਟਭੇਦਕ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਘੰਟਾਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਕਕਾ, ਵਚਾ ਅਤੇ ਸੂਚਕਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਰਾਸੋ ਅਤੇ ਬੀਜਕਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਪੀਤਸ਼ਾਲਾ, ਵਜ੍ਰਵ੍ਰਕ੍ਸ਼, ਮਹਾਵ੍ਰਕ੍ਸ਼, ਸੁਨੁਹੀ, ਸੁਨਕ, ਸੁਧਾ, ਅਤੇ ਗੁਡਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਉਪਸਥਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਠੇਰਕਾ, ਅਰਜੁਨਕਾ, ਪਰਨਾ, ਅਤੇ ਸੌਗੰਧੀਪਰਣਿਕਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਹਨ। ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਸਿੰਧੁਵਾਰਾ, ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਮਹਿਕ, ਸੁਗੰਧੀਪਰਣੋਤੀ, ਵਾਸੰਤੀ, ਅਤੇ ਕੁਲਜਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਲਿਕਾ ਪੀਲਾ ਲੱਕੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਟਕਾ ਉਸ ਦਾ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ; ਗਾਯਤਰੀ-ਖਦਿਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕੰਦਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੈ, ਕੁਵਲਯਾ ਨੀਲਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਪਦਮਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਨੀਲੋਤਪਲਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੌਗੰਧਿਕਾ, ਸ਼ਤਦਲ, ਅਬਜ, ਅਤੇ ਕਮਲਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਮਲ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ। ਅਜਵਰਨਾ ਨੂੰ ਉਰਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਜਿਕਰਨਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਕਰਨਕਾ; ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਂਤਕ, ਸ਼ੇਲੁਰ, ਅਤੇ ਬਹੁਵਾਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਨ। ਸੁਨੰਦਕਾ, ਕਕੁਦਭਦਰਾ, ਛਤ੍ਰਾਕੀ, ਅਤੇ ਛਤ੍ਰਸੰਜ੍ञਕਾ; ਕਬਰੀ, ਕੁੰਭਕਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਕਸ਼ੁਦਵਿਧਾ, ਅਤੇ ਧਨਕ੍ਰਿਤ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਰਜਕਾ, ਕਰਾਲਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਮਾਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਾਚੀ, ਬਲਾ, ਨਦੀਕ੍ਰਾਂਤਾ, ਕਾਕਜੰਘਾ, ਅਤੇ ਵਾਯਸੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮੂਸ਼ਿਕਪਰਣਾ, ਭ੍ਰਮੰਤੀ, ਅਤੇ ਆਖੁਪਰਣਿਕਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਮੁਸ਼ਟੀ, ਦ੍ਰਾਵਣਾ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਮੁਸ਼ਟੀ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿੰਲਿਹੀ ਅਤੇ ਕਟੁਕੀ, ਅਤੇ ਅੰਤਕਾ — ਆਮਲਵੇਤਸਾ; ਅਸ਼ਵਥਾ, ਬਹੁਪਤਰਾ, ਅਤੇ ਆਮਲਕੀ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਰੂਸ਼ਕਰਾ, ਪਤਰਾ, ਸ਼ੂਕਾ, ਕਸ਼ੀਰੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾਦਨਾ; ਮਹਾਪਤਰਾ, ਡਾਡਿਮਾ, ਅਤੇ ਕਰਕਾ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮਸੂਰੀ, ਵਿਦਲੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਪਾ — ਕਾਲਿੰਦੀਆ; ਕੰਟਕਾਖਿਆ, ਮਹਾਸ਼ਿਆਮਾ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਕ੍ਸ਼ਪਾਦੀ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆ, ਕੁੰਤੀ, ਨਿਕੁੰਭਾ, ਤ੍ਰਿਭੰਗੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਟੀ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਤ, ਸਪਤਲਾ, ਯਵਤਿਕਤਾ, ਚਰਮਾ, ਅਤੇ ਚਰਮਕਸਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਖਿਨੀ, ਸੁਕੁਮਾਰੀ, ਤਿਕਤਾਕਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਕਸ਼ੀਪੀਲੁਕਾ; ਗਵਾਕਸ਼ੀ, ਅਮ੍ਰਤਾ, ਸ਼ਵੇਤਾ, ਗਿਰਿਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਗਵਾਦਿਨੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਂਪਿਲਕਾ, ਰਕਤਾਂਗਾ, ਗੁੰਡਾ, ਅਤੇ ਰੋਚਨਿਕਾ; ਹੇਮਕਸ਼ੀਰੀ — ਪੀਤਾ, ਗੌਰੀ, ਅਤੇ ਕਾਲਦੁਗਧਿਕਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਾਂਗੇਰੁਕੀ, ਨਾਗਬਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰਵਾਰੁਣੀ; ਤਾਰਕ੍ਸ਼ਯ, ਸ਼ੈਲਾ, ਨੀਲਵਰਨਾ, ਅੰਜਨਾ, ਅਤੇ ਰਸਾਂਜਨਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦੇ ਰੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮੋਚਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਤਯਕਪੁਸ਼ਪੀ, ਖਰੀ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਮਯੂਰਕਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੰਹਾਸਯ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਵਾਸਾ, ਮਾਟਰੂਸ਼ਕਾ; ਜੀਵਕਾ, ਜੀਵਸ਼ਾਕਾ, ਕਰਬੁਰਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਟੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਟਫਲਾ, ਸੋਮਵ੍ਰਕ੍ਸ਼, ਅਗਨਿਗੰਧਾ, ਸੁਗੰਧਿਕਾ; ਸ਼ਤਾਂਗਾ, ਸ਼ਤਪੁਸ਼ਪਾ, ਮਿੰਸਿਰ, ਅਤੇ ਮਧੁਰਿਕਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰਮੂਲਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ-ਅਹਵਯਾ; ਯਾਸਾ, ਧਨਵਯਾਸਾ, ਦੁਸ਼ਪਰਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਦੁਰਾਲਭਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਕੁਚੀ, ਸੋਮਰਾਜੀ, ਅਤੇ ਸੋਮਵੱਲੀ; ਮਾਰਕਵਾ, ਕੇਸ਼ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਦਗਜਾ ਨੂੰ ਚਕ੍ਰਮਰਦਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੁਰੰਗੀ ਨੂੰ ਤਗਰਾ, ਉਸ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਲਨਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਵਾਯਸੀ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਮਹਾਕਾਲਾ ਨੂੰ ਬੇਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੰਡੁਲੀਆ ਨੂੰ ਘਨਸਤਨਾ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ — ਕਰੇਲਾ, ਅਤੇ ਤਿਕਤਾਲਬੂ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਧਾਮਾਰਗਵਾ, ਕੋਸ਼ਾਤਕੀ, ਅਤੇ ਯਾਮਿਨੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਸ਼ਾਤਕੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਭੇਦਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਮੂਤਾ ਨੂੰ ਖੁੱਡਾਕਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਡਕਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗ੍ਰਧਰਨਖੀ ਅਤੇ ਹਿੰਗਕਾਕਾਦਨੀ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਾਰੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਰਵੀਰਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮਾਰਕਾ; ਸਿੰਧੂ, ਸੈੰਧਵ, ਅਤੇ ਸਿੰਧੂਥਾ — ਮਣਿਮੰਥਾ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਕਸ਼ਾਰ ਅਤੇ ਯਵਾਗ੍ਰਜਾ — ਦੋਵੇਂ ਯਵਕਸ਼ਾਰ ਹਨ; ਸਰਜਿਕਾ ਅਤੇ ਸਰਜਿਕਾਕਸ਼ਾਰ — ਦੂਜੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ। ਕਾਸ਼ੀਸ਼ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪਕਾਸ਼ੀਸ਼ — ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਉਪਚਾਰ; ਧਾਤੁਕਾਸ਼ੀਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਸੌਰਾਸ਼ਟਰੀ — ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕਸ਼ਾਰ; ਕਾਕਸ਼ੀ — ਪੰਕਪਰਪਟੀ; ਸਮਾਕਸ਼ਿਕਾ — ਧਾਤੂ, ਅਤੇ ਤਾਪਿਆ — ਤਾਪਯੁਥਾ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਮਨਹਸ਼ਿਲਾ, ਨੇਪਾਲੀ ਅਤੇ ਕੁਲਟੀ; ਆਲਾ ਜਾਂ ਮਨਸਤਾਲਕਾ — ਹਰਿਤਾਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ। ਗੰਧਕਾ — ਗੰਧਪਾਸ਼ਾਣ; ਰਸ — ਪਾਰਾ; ਤਾਮ੍ਰਮੌਦੁੰਬਰਾ, ਸ਼ੁਲਬਾ, ਅਤੇ ਮਲੇਚਮੁਖਾ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਅਦ੍ਰਿਸਾਰਾ — ਤੇਜ ਲੋਹਾ, ਲੋਹਕੰਜਾ; ਮਾਕਸ਼ਿਕਾ, ਮਧੂ, ਅਤੇ ਕਸ਼ੌਦਰਾ — ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ। ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ — ਕਾਂਜਿਕਾ ਅਤੇ ਸੁਵੀਰਕਾ; ਸੀਤਾ, ਸਿਤੋਪਲਾ, ਅਤੇ ਮਤਸਯੰਡੀ — ਚੀਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਤਵਗ, ਇਲਾ, ਅਤੇ ਪਤ੍ਰਕਾ — ਤ੍ਰਿਸੁਗੰਧੀ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਜਾਤਕਾ; ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ — ਚਤੁਰਜਾਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਪਲੀ, ਪਿੱਪਲੀ ਮੂਲ, ਚਵਿਆ, ਚਿਤ੍ਰਕਾ, ਅਤੇ ਨਾਗਰਾ — ਪੰਚਕੋਲਾ; ਕੋਲਕਾ — ਹੋਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਯੰਗੁ — ਕੰਗੁਕਾ, ਕੋਰਦੂਸ਼ਾ — ਕੋਡਰਵਾ; ਤ੍ਰਿਪੁਟਾ — ਪੁਟਾ, ਕਲਾਪਾ — ਲੰਗਕਾ; ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਤਿਨਾ, ਵਰਤੁਲਾ, ਅਤੇ ਵੇਣੂ; ਪੀਚੁਕਾ, ਪਿਤਲਾ, ਚਾਕਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਬਿਡਾਲਪਦਕਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਪੌਦੇ, ਰੁੱਖ, ਉਪਚਾਰਕ ਰਸ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਪਿਆਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਅਮੋਲਕ ਦਾਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਰਹਿਣ।