ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਪੱਤੇ, ਫਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਯਾਇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਿਰਾ, ਵਿਦਾਰਿਗੰਧਾ, ਸ਼ਾਲਪਣਯਾ, ਸ਼ੁਮਤੀ, ਲਾਂਗਲੀ, ਕਲਸੀ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁਪੁਛਾ ਅਤੇ ਗੁਹਾ ਵਰਗੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੁਨਰਨਵਾ, ਪਰਸ਼ਾਭੂ, ਕਠਿਲਿਆ, ਕਾਰੁਣਾ, ਏਰੰਡ, ਉਰਵੂਕਾ, ਆਮਰਦਾ ਅਤੇ ਵਰਧਮਾਨਕਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ, ਝਛਾ ਨੂੰ ਨਾਗਬਲਾ, ਸ਼ਵਦੰਸ਼ਟਰਾ ਨੂੰ ਗੋਕਸ਼ੁਰਾ, ਸ਼ਤਾਵਰੀ, ਵਰਾ, ਭੀਰੂ, ਪੀਵਰੀ, ਇੰਦੀਵਰੀ ਅਤੇ ਵਰੀ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਘਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਹੰਸਪਾਦੀ, ਮਧੁਸਤ੍ਰਵਾ, ਧਾਮਨੀ, ਕੰਟਕਾਰਿ, ਕਸ਼ੁਦਰਾ, ਸਿੰਹੀ ਅਤੇ ਨਿਦਿਗਧਿਕਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਚਿਕਾ, ਤ੍ਰਯਮ੍ਰਤਾ, ਕਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਘਨੀ, ਸਰਪਦੰਸ਼ਟ੍ਰਿਕਾ, ਮਰਕਟੀ, ਆਤਮਗੁਪਤਾ, ਆਰਸ਼ੇਈ ਅਤੇ ਕਪਿਕਚੁਕਾ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੁਡਗਪਰਨ ਨੂੰ ਕਸ਼ੁਦ੍ਰਸਹਾ, ਮਾਸ਼ਪਰਨ ਨੂੰ ਮਹਾਸਹਾ, ਤਿਆਜਾ ਅਤੇ ਪਰਾਅ ਨੂੰ ਮਹਾ, ਦੰਡਯੋਨੀ ਅਤੇ ਅੰਕਸੰਜਨਾ, ਨਯਗ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵਟਾ, ਅਸ਼ਵਤਥਾ ਨੂੰ ਕਪਿਲਾ, ਪਲਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗਰਦਭਾਣਡਾ, ਪਰਕਟੀ ਨੂੰ ਕਪੀਤਨਾ, ਪਾਰਥਾ ਨੂੰ ਕਕੁਭਾ ਅਤੇ ਧਨਵੀ, ਅਰਜੁਨਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੰਦੀਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਰੋਹੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟਿਕਾਰੀ, ਵੰਜੁਲਾ, ਵੇਤਸ, ਭਲਾਤਾ ਅਤੇ ਅਰੁਸ਼ਕਰਾ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਧਰਾ, ਸਾਰਵਕਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਤਿਰੀਟਾ, ਬ੍ਰਿਹਤਫਲਾ ਨੂੰ ਮਹਾਜੰਬੂ ਤੇ ਬਾਲਫਲਾ, ਜਲਜੰਬੂ ਜਾਂ ਨਾਦੇਈ, ਕਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨੋਪਕੁੰਚੀ, ਸ਼ੌਂਡੀ ਅਤੇ ਮਾਗਧਿਕਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਪਲੀ ਨੂੰ ਪਿੱਪਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਗ੍ਰੰਥਿਕਾ, ਊਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਰੀਚ, ਸ਼ੁੰਠੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਔਸ਼ਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਯੋਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਿੱਖੀਆਂ, ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਉਸ਼ਣ, ਲਾਂਗਲੀ ਨੂੰ ਹਲੀਨੀ, ਚੇਯਸੀ ਨੂੰ ਗਜਪਿੱਪਲੀ, ਤ੍ਰਾਯੰਤੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਾ, ਉਤਸਾਇਆ ਨੂੰ ਸੁਵਹਾ, ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੀ, ਵਹਨੀ ਜਾਂ ਅਗਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛਡਗ੍ਰੰਥਾ ਨੂੰ ਉਗ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਚਾ, ਸ਼ਵੇਤਾ ਨੂੰ ਹੈਮਵਤੀ, ਕੁਟਜ, ਵ੍ਰਿਕਸ਼ਕਾ, ਸ਼ਕਰਾ, ਵਤਸਕਾ ਅਤੇ ਗਿਰਿਮਾਲਿਕਾ, ਕਲਿੰਗ, ਇੰਦਰਯਵਾ, ਆਰਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਮੁਸਤਕਾ ਨੂੰ ਮੇਘਨਾਮਾ, ਕਉਂਤੀ ਨੂੰ ਹਰੇਣੁਕਾ, ਇਲਾ ਨੂੰ ਬਹੁਲਾ, ਸੂਕਸ਼ਮਿਲਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰੁਟੀ, ਪਦਮਾ, ਭਾਰੰਗਾ, ਕਾਂਜੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਯਸ਼ਟਿਕਾ, ਮੂਰਵਾ ਨੂੰ ਮਧੁਰਸਾ, ਤੇਜਨੀ ਨੂੰ ਤਿਕਤਵੱਲਿਕਾ, ਮਹਾਨਿੰਬਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਨਿੰਬਾ, ਦੀਪਯਕਾ ਨੂੰ ਯਵਾਨਿਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਡੰਗਾ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਰਾਮਠਾ ਨੂੰ ਹਿੰਗੁ, ਅਜਾਜੀ ਨੂੰ ਜੀਰਕਾ, ਕਾਰਵੀ ਨੂੰ ਉਪਕੁੰਚਿਕਾ, ਕਟੁਕਾ, ਤਿਕਤਾ, ਕਟੁਕਰੋਹਿਣੀ, ਤਗਰਾ, ਵਕਰਾ, ਕੋਕਾ, ਟਵਚਾਵਰਾਂਗਕਾ, ਉਦੀਚਿਆ ਨੂੰ ਬਾਲਕਾ, ਹ੍ਰੀਬੇਰਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਪਤ੍ਰਕਾ ਨੂੰ ਦਲਸੰਜਨਾ, ਚਾਰਕਾ ਨੂੰ ਤਸਕਰਾ, ਹੇਮਾਭਾ ਨੂੰ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ, ਅਸ੍ਰਿਕੁੰਗੁਮਾ, ਕਸ਼ਮੀਰਾ, ਬਾਹਲਿਕਾ, ਅਯੋ ਨੂੰ ਲੋਹਾ, ਪੁਰਾ, ਕੁਟਨਟਾ, ਮਹਿਸ਼ਾਕਸ਼ਾ, ਪਲੰਕਸ਼ਾ, ਕਾਸ਼ਮਰੀ ਨੂੰ ਕਟਫਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਪਰਨਾ, ਸ਼ਲਲਕੀ, ਗਜਭਕਸ਼ਿਆ, ਪਤ੍ਰੀ, ਸੁਰਭੀਸਤ੍ਰਵਾ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਆਮਲਕੀ, ਵਿਭਿਤਕਾ ਨੂੰ ਅਕਸ਼ਾ, ਪਥਿਆ ਨੂੰ ਅਭਯਾ, ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਹਰੀਤਕੀ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਫਲ, ਉਦਕੀਰਿਆ ਨੂੰ ਕਰੰਜਾ, ਯਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਯਸ਼ਟਿਆਹਵਯਾ, ਮਦੁਕਾ ਨੂੰ ਮਧੁਯਸ਼ਟਿਕਾ, ਧਾਤਕੀ ਨੂੰ ਤਾਮ੍ਰਪਰਨ, ਸਮੰਗਾ ਨੂੰ ਕੁੰਜਰਾ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਮਲਯਜ, ਗੋਸ਼ੀਰਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ, ਰਕਤਾ ਨੂੰ ਚੰਦਨ, ਦੂਜਾ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਕਾਕੋਲੀ ਨੂੰ ਵੀਰਾ, ਵਯਸਿਆ ਨੂੰ ਅਰਕਪੁਸ਼ਪਿਕਾ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਕਰਕਟਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਮਹਾਘੋਸ਼ਾ, ਤੁਗਾਕਸ਼ੀਰੀ, ਵਾਂਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਾਂਸ਼ਲੋਚਨਾ, ਮ੍ਰਿਦਵਿਕਾ ਨੂੰ ਦਰਾਕਸ਼ਾ, ਗੋਸਤਨਿਕਾ, ਉਸ਼ੀਰਾ, ਮ੍ਰਿਨਾਲਾ, ਸੇਵਿਆ, ਲਾਮੱਜਕਾ, ਸਾਰਾ, ਗੋਪਵੱਲੀ, ਗੋਪੀਭਦਰਾ, ਦੰਤੀ, ਕਟੰਕਟੇਰੀ, ਦਰੁਨਿਸ਼ਾ, ਹਰਿਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਰਜਨੀ, ਪੀਤਿਕਾ ਨੂੰ ਰਾਤ੍ਰਿਨਾਮਿਕਾ, ਵ੍ਰਿਕਸ਼ਾਦਨੀ, ਛਿਨਨਰੁਹਾ, ਨੀਲਵੱਲੀ, ਰਸਾਮ੍ਰਤਾ, ਵਸੁਕੋਟਾ, ਵਾਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਕਾਮਪਿਲਾ, ਪਾਸ਼ਾਣਭੇਦਕਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਕੁਟਭੇਦਕਾ, ਘੰਟਾਕਾ, ਸ਼ੁਸ਼ਕਾਕਾ, ਵਚਾ, ਸੂਚਕਾ, ਸੁਰਸੋ, ਬੀਜਕਾ, ਪੀਤਸ਼ਾਲਾ, ਵਜਰਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਮਹਾਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਸਨੁਹੀ, ਸਨੁਕ, ਸੁਧਾ, ਗੁਡਾ, ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਸੁਰਸਾ ਜਾਂ ਉਪਸਥਾ, ਕੁਠੇਰਕਾ, ਅਰਜੁਨਕਾ, ਪਰਣਾ, ਸੌਗੰਧੀਪਰਣਿਕ੍ਰਾ, ਨੀਲਾ, ਸਿੰਧੁਵਾਰਾ, ਨਿਰਗੁੰਡੀ, ਸੁਗੰਧੀਪਰਣੋਤੀ, ਵਾਸੰਤੀ, ਕੁਲਜਾ, ਕਾਲਿਕਾ, ਕਟਕਾ, ਗਾਇਤਰੀ-ਖਦੀਰਾ, ਕੰਦਰਾ, ਇੰਦੀ, ਕੁਵਲਯਾ (ਨੀਲਾ ਕਮਲ), ਪਦਮਾ, ਨੀਲੋਤਪਲਾ, ਸੌਗੰਧਿਕਾ, ਸ਼ਤਦਲ, ਅਬਜ, ਕਮਲਾ, ਅਜਵਰਣਾ ਨੂੰ ਊਰਜਾ, ਵਾਜਿਕਰਣਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਕਰਨਕਾ, ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਂਟਕ, ਸ਼ੇਲੁਰ, ਬਹੁਵਾਰਾ, ਸੁਨੰਦਕਾ, ਕਕੁਭਦ੍ਰਾ, ਛਤ੍ਰਾਕੀ, ਛਤ੍ਰਸੰਜਨਾ, ਕਬਰੀ, ਕੁੰਭਕਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਕਸ਼ੁਦਵਿਧਾ, ਧਨਕ੍ਰਿਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਲਿਆਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਪੌਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।