ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਚਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਉਚੇੜੀ ਜਾਂ ਟੋਪੀ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਤਿਅਤੁੱਲ, ਸ਼ੁੱਧ, ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ-ਸਮਾਨ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਈਸ਼ਵਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ 'ਲ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਮੰਡਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੰਡਲ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਅੱਖਰ ਦਾ ਸਮਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਵਾਨ ਸਦਾ ਗਰੁੜ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ, ਸਰਕਦੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਇਹ ਜਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਥਿਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ। ਗ੍ਰਹਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮਝਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੱਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ, ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਉਲਟੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੀਜ, ਡੰਡ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਆਦਿ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਮੰਡਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, 'ਸ਼' ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਉਪਰਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ 'ਮ' ਨੂੰ 'ਰ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ 'ਅ', 'ਕ', 'ਚ', 'ਟ', 'ਤ', 'ਪ', 'ਯ' ਦੇ ਵਰਣ ਰੱਖੋ; ਪੰਖੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ-ਦੋ ਵਰਣ ਰੱਖੋ। ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ, 'ਈ' ਤੋਂ 'ਅੰ' ਤੱਕ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੁਰ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੋੜੋ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਪੱਛਮ ਪੰਖੜੀ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ, ਉੱਤਰੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ, ਦੱਖਣੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ, ਪੂਰਬੀ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦਾ ਮੂਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ 'ਰ' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ 'ਵੰ' ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ 'ਓੰ' ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਸਥੂਲ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਦੀ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਕਰੋ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਚੂੜ, ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਵਚ ਰੱਖੋ; ਅਸਤਰ ਬਾਹਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਅੱਖ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ। ਪੱਤੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖੋ; ਅਨੰਤ ਤੋਂ ਕੁਲੀਰ ਤੱਕ ਅੱਠ ਸੱਪ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਈਸ਼ਾ ਤੱਕ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਲਯ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਸਮਝੇ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੱਕ ਵਿਸਤਾਰਿਆ, ਦੱਸ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ, ਪੀਲੇ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਭੈਰਵ, ਤੀਨ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਦਾਂਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਦਾ ਸਮਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਗਰੁੜ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡਰਾਵਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਸੱਤੋ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਈਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚੂੜ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਸਿੱਧਾ ਤਾਰਕਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੀਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਜ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਖੌਫਨਾਕ ਮੁੰਹ ਵਾਲਾ, ਗਰੁੜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਜਦ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨ ਗਰੁੜ-ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਚੌਥੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜ਼ੁਕਾਮ ਆਦਿਕ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਨਵੰਤਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਹਿਆ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੁਣੋ।" ਭੈਰਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਦਾ ਆਰਦ੍ਰ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦੈਨ ਵਾਲੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਆਂਗਾ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਂ, ਆਓ ਦੇਵੀ, ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਲਕੀਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਂ, ਕਲੇਦਿਨੀ, ਭੰ, ਨਮਹ', ਮਦਨ-ਕਸ਼ੋਭਿਨੀ ਨੂੰ ਵੀ। 'ਐ, ਯੰ ਯੰ, ਕ੍ਰੀਂ', ਲਕੀਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, 'ਹ੍ਰੀਂ', ਅਤੇ ਮਦਨ ਵਿੱਚ। 'ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਨਿਰੰਜਨਾ, ਵਾਗਤੀ, ਮਦਨ ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ, ਖਨੇਤਰ-ਅਵਲੀਤੀ। ਵੇਗਵਤੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਸੱਤ ਦੀ ਆਸਨ ਤੇ ਪੂਜੋ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਂ, ਕ੍ਰੈੰ, ਨੈੰ, ਕ੍ਰੈੰ', ਸਦਾ ਮਦਨ ਦੀ ਮਸਤਤਾ ਲਈ, 'ਕ੍ਰੀਂ, ਨਮਹ'। 'ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ', ਪੱਛਮੀ ਮੁਖ ਲਈ, 'ਓਮ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਉੱਤਰੀ ਲਈ। 'ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਦੱਖਣੀ, ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਮੁਖ ਲਈ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਂ' ਪਾਸ ਲਈ, 'ਕ੍ਰੀਂ' ਅੰਕੁਸ਼ ਲਈ, 'ਐਂ' ਖੋਪੜੀ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਿਲਾ ਭੈ, 'ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ', ਸਿਰ, ਚੂੜ, ਕਵਚ ਲਈ। 'ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ', ਅਸਤਰ ਲਈ, 'ਫਟ'।" ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਾਮਰੂਪ ਨੂੰ, ਅਸੀਤਾਂਗ, ਭੈਰਵ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕੰਡਾ, ਰੁਰੂ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ। ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਚੰਡਾ ਨੂੰ, ਉੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਚੋਲਕਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਘੋਰਾ, ਉਨਮੱਤਾ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹੀ; ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ, ਕਪਾਲਿਨ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਮਾਹਿੰਦ੍ਰੀ। ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਜਲੰਧਰ, ਭਿਆਨਕ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਚਮੁੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵਟੁਕਾ, ਸੰਹਾਰਾ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ। ਫਿਰ, ਰਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ, ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿੱਤਿਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੀ ਲੜੀ ਅਗੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ ਤੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਨਿੱਤਿਆਰੁਣਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਮੋਹ ਹੈ; ਮਾਹਿੰਦ੍ਰਣੀ, ਕਾਲਨਾ-ਕਰਸ਼ਿਨੀ, ਭਾਰਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਮਹੇਸ਼ੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਮਾਹਿੰਦ੍ਰੀ, ਚਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਫਿਰ ਵਿਜਯਾ, ਅਜਿਤਾ, ਮੋਹਿਨੀ, ਤ੍ਵਰੀਤਾ, ਸਤੰਭਿਨੀ, ਜ੍ਰਿੰਭਿਨੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਾਲਿਕਾ—ਇਹ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ ਅਤੇ ਜਹਿਰ ਆਦਿ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਕ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਜਪ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਧਕ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ-ਬਾਧਾਵਾਂ, ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।