ਹਰੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਰਲਾ, ਸਪਤਪਰਨ, ਲੱਕ, ਆਮਲਾ ਅਤੇ ਪਦਮਕਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਤੇਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੇਲ ਪਸੀਨੇ, ਮੈਲ, ਬਦਬੂ, ਖੁਜਲੀ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਲਾਜ ਹੈ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਤੇਲ ਨੂੰ ਸੋ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਵਰਤੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਜਵਾਇਨ, ਚਿਤਰਕ, ਧਨੀਆ, ਤ੍ਰਿਯੂਸ਼ਣ, ਜੀਰਾ, ਕਾਲਾ ਲੂਣ, ਵਿਦੰਗ, ਪੀਪਲਮੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਰਾਈ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ piles, ਗੰਢਾਂ ਦੀ ਸੋਜ, ਸ਼ੋਥ, ਅਤੇ ਹਾਜਮੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਕੁਸ਼ਠ, ਹਰਤਾਲ, ਮਨ:ਸ਼ਿਲਾ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਲਦੀ, ਕੁਸ਼ਠ, ਜਟਾਮਾਂਸੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਕਰਵੀ, ਅਰਕ ਦੇ ਦੁੱਧ, ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਧ ਪਲ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਸਰਸੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਕਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੇਲ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਖੁਜਲੀ, ਚੰਬਲ, ਦਾਦ, ਛਾਲਿਆਂ ਵਗੈਰਾ ਦੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚਮੜੀ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇਕਰ ਵਿਟਿਲੀਗੋ (ਸਫੈਦ ਦਾਗ) ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਤੋਲਾ ਪੱਤੇ, ਕਟੁਕਾ, ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ, ਸ਼ਰੀਵਾ, ਨੀਸ਼ਾ, ਜਾਤੀ, ਇਸ਼ਾਮਿਨੀ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮੁਲੇਠੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਜਖਮਾਂ, ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਗੰਦੀ ਬਦਬੂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਖਪੁਸ਼ਪੀ, ਵਾਚਾ, ਸੋਮਾ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮਸੁਵਰਚਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਭਯਾ, ਗੁਡੂਚੀ, ਅਤਰੁਸ਼ਕਾ ਅਤੇ ਵਾਕੁਚੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਕਟਕਾਰੀ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਭਾਗ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜੋ ਘਿਉ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮੀ-ਘ੍ਰਿਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿਮੰਥਾ, ਵਾਚਾ, ਵਾਸਾ, ਪੀਪਲੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਵਰਤਣ 'ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਿਨਨਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਾਮਾਰਗ, ਗੁਡੂਚੀ, ਵਾਚਾ, ਕੁਸ਼ਠ, ਸ਼ਤਾਵਰੀ, ਸ਼ੰਖਪੁਸ਼ਪੀ, ਅਭਯਾ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਵਿਦੰਗ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਲੈ ਕੇ ਜੇਕਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਘਿਉ ਨਾਲ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਕ ਪਲ ਵਾਚਾ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਸੂਰਜਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੀ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਭੁਨਿੰਬਾ, ਨੀਮ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਪਰਪਟਾ, ਪਤੋਲੀ, ਮੁਸਤਕ ਅਤੇ ਵਾਸਾ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਬਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਗਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਲਈ ਕਟਕਾ ਫਲ, ਸ਼ੰਖ, ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ, ਤ੍ਰਿਯੂਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਵਾਚਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਫੇਨੀ, ਰਸਾਂਜਨ, ਸ਼ਹਦ, ਵਿਦੰਗ ਅਤੇ ਮਨ:ਸ਼ਿਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਨ ਬਣਾਕੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮਲਮਹੀ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਮੋਤੀਆ, ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਅਤੇ ਪਰਦੇ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਸ਼ਾਕਾ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰੋਣ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਚੌਥਾਈ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਪਾ ਕੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਇਕ ਅਧਕਾ ਖੱਟਾ ਮਾੜ ਅਤੇ ਕੁੱਟੇ ਹੋਏ ਪੁਨਰਨਵਾ, ਗੋੱਖਰੂ, ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ, ਤ੍ਰਿਯੂਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਵਾਚਾ ਪਾ ਕੇ, ਲੂਣ, ਸੁਰਦਾਰੂ, ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਕੰਟਾਕਰੀਕਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸਿਕਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਕਾਨ ਦੀ ਦਰਦ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੱਟਣ ਲਈ ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ, ਸੁੰਠ ਅਤੇ ਪੰਜ ਚਿਤਰਕ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਹਿਰਾਪਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਵੀਰ ਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਤ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਗਣ, ਰੁਚੀ ਭੰਗ, ਤਲੀ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਵਾਤ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਦੁੰਬਰਾ, ਵਟ, ਪਲੱਖ, ਦੋ ਜੰਬੂ, ਅਰਜੁਨ, ਪੀਪਲੀ, ਕਦੰਬ, ਪਲਾਸ਼ਾ, ਲੋਧਰਾ ਅਤੇ ਟਿੰਡੂਕ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਮਧੂਕ, ਆਮ, ਸਰਜ, ਬਦਾਰ, ਪਦਮਕਾ ਫੁੱਲ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ ਬੀਜ ਅਤੇ ਕਟਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਾਢਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਜਖਮਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਜਖਮ ਵੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਆਜ਼, ਜੀਰਾ, ਕੁਸ਼ਠ, ਅਸ਼ਵਗੰਧਾ, ਅਜਮੋਦਾ, ਵਾਚਾ, ਤ੍ਰਿਕਟੁਕਾ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਲੂਣ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਿਉ ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਦੀ ਸਾਫ਼ਗੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਿਦਧਾਰਥਕ, ਵਾਚਾ, ਹੀੰਗ, ਕਰੰਜ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਲਦੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਨੀਮ, ਤ੍ਰਿਕਟੁ, ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਨਾਸਿਕਾ, ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਸਖਾ ਮਿਰਗੀ, ਵਿਸ਼, ਪਾਗਲਪਨ, ਖਪਤ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਆਦਿ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੀਮ, ਕੁਸ਼ਠ, ਦੋ ਹਲਦੀ, ਸ਼ਿਗਰੂ, ਰਾਈ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਪਤੋਲਾ ਅਤੇ ਧਨਿਆ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਾਛ ਵਿੱਚ ਪੀਸ ਕੇ, ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੋੜ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖੁਜਲੀ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ, ਸੌਧਾ, ਖਾਰ, ਕਾਲੀ ਰਾਈ, ਆਮ ਲੂਣ, ਵਿਦ, ਲੋਹਾ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਸੁਰਨ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਕਾ ਕੇ, ਇਸ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹਾਜਮਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਪਚਣ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚੰਗਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਘਿਉ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੂਰਨ ਨਾਭੀ, ਮੂਤਰ, ਪੇਟ ਦੇ ਗੰਠ, ਤਲੀ ਆਦਿ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਜਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੀਰਨ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਰਦ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਹਰੜ, ਆਮਲਾ, ਅੰਗੂਰ, ਪੀਪਲੀ, ਕੰਟਕਾਰੀ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਪੁਨਰਨਵਾ ਅਤੇ ਸੁੰਠ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਖੰਘ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰੜ, ਆਮਲਾ, ਅੰਗੂਰ, ਪਾਠਾ ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕਾ, ਬਰਾਬਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੰਡ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਬਦਾਰ, ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਪੀਪਲੀ—ਇਹ ਸਬ ਲਗਾਤਾਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵਰਤਾਰਕ (ਪੁਰਗੇਟਿਵ) ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਰੜ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪੇਟ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਮੋਲਕ ਨੁਸਖੇ ਦੱਸੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੋਗਾਂ, ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੜੀ ਦਇਆ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।