ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਜੇਕਰ ਦੁਵਿਜਯਸ਼ਠੀ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਲ੍ਹ ਦੇ ਸੋਜ ਅਤੇ ਹਠੀਲੀ ਗਲੇ ਦੀ ਗੰਢ (ਗੋਇਟਰ) ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਜੇ ਰਸਾਂਜਨ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਦੇ ਚੂਰਨ ਦਾ ਲੇਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕਰਵੀਰ ਦੀ ਜੜ ਜਾਂ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਲੇਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਉਮਾਪਤੀ! ਦੰਤੀ ਦੀ ਜੜ, ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਚਿਤਰਕਾ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਭਗੰਦਰ (ਫਿਸਚੂਲਾ-ਇਨ-ਐਨੋ) ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੇ ਭਗੰਦਰ ਤੋਂ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਜੋਂਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਸ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਭਗੰਦਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਖੂਨ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਲਦੀ ਨੂੰ ਸਨੁਹੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਭਿੱਜ ਕੇ ਲੇਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਵਾਸੀਰ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਘੋਸ਼ਾ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਬਵਾਸੀਰ ਦਾ ਉੱਤਮ ਉਪਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਘਿਉ ਨੂੰ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਭਸਮ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਕਟੂ (ਸੌਂਠ, ਮਿਰਚ, ਪੀਪਲ) ਦੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬਵਾਸੀਰ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਲੇ ਹੋਏ ਬਿਲਵ ਫਲ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਬਵਾਸੀਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਸੂਖਾ ਸੌਂਠ, ਜੌ ਦੇ ਖਾਰ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਅੱਗਨੀ (ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ) ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਖਾ ਸੌਂਠ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਜ਼ਮਾ ਤੀਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀਤਕੀ, ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ, ਚਿਤਰਕਾ ਅਤੇ ਪੀਪਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੂਰਨ ਗੁੰਨੇ ਹੋਏ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਭੁੱਖ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਭੁੱਖ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਹਸਤੀਕਰਨ-ਪਲਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਚੂਰਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕਿ ਸੋ ਪਲ ਵਜਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਦੂਧ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਵਰਗੀ ਚਾਲ, ਬਲ ਅਤੇ ਤੀਖੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਚਾਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਦਮ ਰਾਗੇ ਰਤਨ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜੇਕਰ ਨਿੱਤ ਦੂਧ ਪੀਂਦਾ ਰਹੇ। ਦੂਧ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਆਯੁ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿੱਤ ਦਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੀਰੇ ਵਰਗਾ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਸਰ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਸ ਨਾਲ ਖੱਟੀ ਮਾਂਝੀ ਵੀ ਮਿਲਾ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਦ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਝੁਰਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਿਵਯ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਤੀਖੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਗੀਉਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਚੂਰਨ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਨਾ (ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਨੇ) ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੈਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਲ ਕਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਚੂਰਨ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗੰਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਵਾਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਝੁਰਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਫੈਦੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਨਾਲ ਮਲ੍ਹੀ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਦਰੰਗਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਵੀਤੁਸ਼ਾ ਦੇ ਦਾਣੇ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੂਰਨ ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ ਅੱਧ ਕਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਕ ਕਰਸ਼ ਮਾਤਰਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਸੱਠ ਦਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਣ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਝੁਰਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਦੀ ਜੜ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸੌਵੀਰ (ਸੁਰ) ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਝੁਰਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਬਲ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਜੇਕਰ ਇਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ। ਹਰੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਘਾਅ ਅਤੇ ਪੀਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਿਉ ਭਰਿਆ ਘਾਅ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਸ ਜ਼ਖਮ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀਪ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਰੁਦ੍ਰ-ਲਾਂਗਲਿਕਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਜੜ, ਜ਼ਖਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪਦਾਰਥ ਅੰਦਰ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੋਵੇ। ਬਾਲਮੂਲਾ ਜਾਂ ਮੇਸ਼ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਦੀ ਜੜ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਸ਼ੀ wound ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਗੁ ਦੀ ਜੜ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਭੈਂਸ ਦੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਕੋਦਰਾ ਚੌਲ ਨਾਲ ਦੇਣ ਨਾਲ ਭਗੰਦਰ ਦੇ ਘਾਅ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਯਸ਼ਟੀ ਦਾ ਫਲ ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਰਕਤ ਦੋਸ਼ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੌ ਦੀ ਭਸਮ, ਵਿਡੰਗ ਅਤੇ ਗੰਧਪਾਸ਼ਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਸੌਂਠ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫੋੜੇ-ਫੁੰਸੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੌਭਾਂਜਨਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਅਤਸੀ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਬੀਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਰੋਂ ਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲੇਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਗੰਢ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਨਾਸਾ (ਨੱਕ) ਵਿੱਚ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਸਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਰੀਚਾ, ਸੱਪ ਦੀ ਖਾਲ, ਹੀੰਗ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਜੌ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲੈਪ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਭੂਤ-ਬਾਦਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੀ ਪਿੱਤ, ਮਰੀਚਾ, ਪੀਪਲ, ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਕਾਜਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਉਪਚਾਰ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਉੱਲੂ ਦੀ ਪੁੱਛ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਧੂਪ ਗ੍ਰਹ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਵਾਲਾ ਜ਼ੁਕਾਮ ਜਾਂ ਬੁਖਾਰ ਠੀਕ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਨ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੋਕਸ਼ੁਰਕਾ ਦੀ ਜੜ ਚੱਬਣ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾਦਿਨੀ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀਵੇ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਅਰਕਾ ਦੀ ਜੜ ਵੀ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਗੰਢ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਨੀ ਉਪਚਾਰ ਬਤਾਏ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਰੋਗ-ਮੁਕਤ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।