ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਵਾਦਾਂ 'ਚ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅਰਪਣ ਲਈ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਘਨਹਰਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਚੌਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਜਿੱਤ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਸਰਗਾ ਸਮੇਤ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਦੀ ਮਾਯਾ, ਸਲੇਟ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਲਕਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਸਹਦੇਵ, ਵਚ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨਾਲ ਤਿਲਕਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪਿੱਤ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਤਿਲਕਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਜੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਖਣਿਜ ਰਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਲਕਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਵੇਖੇਗੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਹਾੜੀ, ਹਰੜ ਦੀ ਛਾਲ ਅਤੇ ਪੱਤਾ, ਚੰਦਨ, ਕੁਸ਼ਟ, ਗੁੱਗਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚਾਵਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ ਜਲਾਉਣ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰ ਚਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਸੰਯੋਗ ਵੇਲੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਜੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰੀ ਨਮਕ, ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਲਦ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਤਰੀ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਵੀ ਮਿਲਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਲੈ ਕੇ ਪੀਸ ਕੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਯਗੰਧਾ, ਮੰਜਿਠ, ਚੰਬੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਸਰੋਂ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਿਪਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਕਜੰਘਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਸੁਕਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਗੰਧਾ, ਨਾਗਬਲਾ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਦਾਲ ਵਰਤਣ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਦਾ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪਰੀਣਾਮ ਵਲੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੰਭੂਕ-ਖਾਰ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਭਸਮ, ਗਾਂ ਦੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ, ਦਿਲ ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੀਂਗ, ਕਾਲਾ ਨਮਕ, ਸੁੰਠ—ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਸ਼ਾਏ ਪੀਣ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸੈਂਧਾ ਨਮਕ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੱਖਣ ਨਾਲ ਅਜੀਰਨ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਟ-ਰੋਹਾ ਦੀ ਕੋਪਲ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਮਾੜ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਦਸਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਕੋਟਾ ਦੀ ਅੱਧ ਕਰਸ਼ ਜੜ੍ਹ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਮਾੜ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਸਤ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਣੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਸੁੰਠ, ਕੁਟਜ ਦੀ ਛਾਲ, ਗੁੜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਧਦੇ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਣੀ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਹਲਦੀ, ਚਿਲਕ ਉਤਰੀ ਚਾਵਲ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕਟੂ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੋਲੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵਿਸੂਚਿਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਅਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਲਾਜਤੁ ਅਤੇ ਹਰੜ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮਧੁਮੇਹ (ਸ਼ੱਕਰ) ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਰਕ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਦੁੱਧ, ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਮਨ:ਸ਼ਿਲਾ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਸਿੰਦੂਰ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਚੂਰਨ ਬਣਾਕੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁਕਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਨੁਹੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਨਮਕ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕਟੂ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਨਕਤ, ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਮਨ:ਸ਼ਿਲਾ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਚੰਬੇ ਦਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮੂਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ ਅੰਜਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਮੋਤੀਆਬਿੰਦ, ਕਾਚ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਵਿੱਬੀਤਕਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਦਮਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਪੱਥਰੀ ਨਮਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ, ਜ਼ੁਕਾਮ, ਦਮਾ, ਖਾਂਸੀ, ਨੱਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਦੇਵਦਾਰੂ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਇਕਵੀ ਵਾਰੀ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾਪਨ, ਮੋਤੀਆਬਿੰਦ ਤੇ ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਮਿਰਚ, ਕੇਤਕੀ, ਹਲਦੀ, ਆਂਵਲਾ ਅਤੇ ਵਚ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅੰਜਨ ਬਣਾਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਕਜੰਘਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਗਰੂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਚਬਾਉਣ ਨਾਲ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੀੜੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਗਿਲੋਏ ਦਾ ਰਸ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੋਹਲਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤਿਲ ਦੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਇਹ ਜੜ੍ਹ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਰੁਕਣ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਕਾਲੇ ਨਮਕ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹਿੱਕ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੋਰਖਾ-ਕਰਕਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੀਸ ਕੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਬੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੀਸ ਕੇ, ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਰੁਕਣ ਅਤੇ ਪੀਲੀਆ ਪੱਥਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਅਉਸ਼ਧੀਆਂ, ਸ਼ਾਸਤਰੀਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।