ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝੰਡਾ 'ਬਲਦ' ਹੈ—ਨੁੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਧੂੰਆਂ-ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਤੇ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੈਰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਲਣ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਜਰਸਾ, ਸਿਕਥਕਾ, ਜੀਰਾ ਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਅੱਗ 'ਚ ਸਾੜ ਕੇ, ਜੌ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਜਲਣ ਦੇ ਜਖਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਾਜ਼ਾ ਭੈਂਸ ਦਾ ਮੱਖਣ, ਸਾੜੇ ਹੋਏ ਤਿਲ ਤੇ ਭੱਲਾਤਕਾ, ਨੱਕ 'ਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਜਖਮ ਤੇ ਸਿਰ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਫੂਰ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜਖਮ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਆਵੇ, ਉਹ ਪੀੜ ਤੇ ਪਕ ਜਾਂਦੇ ਜਖਮ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜਖਮ 'ਚ ਆਮ ਦੇ ਰੂਟ ਦਾ ਰਸ ਭਰ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੇ, ਜਖਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਾਪੁੰਖਾ, ਲਾਜਲੂਕਾ ਤੇ ਪਾਠਾ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਜਖਮ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਠੰਡਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਾਕਾਜੰਘਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਪਕ ਤੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਖਮ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਚੋਟ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਭਯਾ, ਕਲਾ ਲੂਣ ਤੇ ਸੌਂਫ, ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣ ਤੇ ਅਜੀਰਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੀਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਕਮਰ 'ਤੇ ਬੰਨ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪਾਨ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਹਲਦੀ, ਚਿੱਟੀ ਸਰੋਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਮਾਤੁਲੁੰਗਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਸਾਤ ਦਿਨ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਨੱਕ 'ਚ ਡਾਲਣ ਨਾਲ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਨੱਕ 'ਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਲਾਭ ਹੈ। ਚਿੱਟੀ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਗੋਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਤਿਲਕਾ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਮਨ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਪਲੀ, ਲੋਹਾ, ਸੌਂਫ, ਆਮਲਕੀ, ਕਲਾ ਲੂਣ ਤੇ ਮਿਸ਼ਰੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਆਕਾਰ 'ਚ ਇਹ ਸਾਤ ਦਿਨ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਓਮ ਠਾ ਠਾ ਠਾ'—ਇਹ ਸਭ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ 'ਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਂ ਦੀ ਰਹਿਣ-ਥਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਸਾੜੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲੀ ਚੂਹੇ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ ਪਖਾਣਾ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਭੰਗ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਕਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੱਤੇ 'ਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਿਦ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਤਿਲ ਤੇ ਗੋਕਸ਼ੁਰਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਉਚਿਤ ਵਿਦਾ ਹੈ। ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉੱਲੂ ਦਾ ਖੂਨ, ਕਾਲਾ ਕਾਂ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਫਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅੱਗ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹੁ ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਭਾਲੂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਣ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੇ, ਵਾਲ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੱਥ 'ਚ ਲੈ ਕੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਬੁਢਾਪਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੋਰ ਦਾ ਖੂਨ ਵਰਤ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ—even those burning snakes in their holes. ਜੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਅਜਗਰ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਅੱਗ 'ਚ ਸਾੜ ਕੇ, ਰਾਖ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਣ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ ਠਾ ਠਾ ਠਾ, ਆ ਸੱਪ, ਆ! ਸਵਾਹਾ। ਓਮ, ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖ, ਰੱਖ! ਸਵਾਹਾ।' ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਖਾਣਾ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਰਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਬੱਤੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾਕੇ, ਸਿੱਧਾਰਥ ਤੇਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਸਤੇ 'ਚ ਸੱਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਪਖਾਣਾ, ਅਰਪਿਮੈਂਟ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ, ਚੂਹਾ ਹੋਰ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘਰ 'ਚ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਅਰਜੁਨਾ, ਭੱਲਾਤਕਾ ਤੇ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਕਚੇ ਫੁੱਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੱਕ, ਸਾਲ ਦੇ ਗੰਧ, ਵਿਦੰਗਾ ਤੇ ਗੁਗਗਲੂ, ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਨਾਲ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇ ਮੱਛਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਹਮਦੰਡੀ, ਵਚਾ, ਕੁਸ਼ਠਾ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੇ, ਮੰਤ੍ਰ 'ਓਮ, ਨਾਰਾਇਣੀ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ, ਉਹ ਵਸ਼ 'ਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, 'ਓਮ ਹਰੀ ਹਰੀ ਸਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਦੰਤ ਤੇ ਅਰਪਿਮੈਂਟ, ਕਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੀਸ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਿੱਟੀ ਸਰੋਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਘਰ 'ਚ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਘਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਭੀਤਕਾ, ਸ਼ਾਖੋਟਕਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੱਖਣ, ਘਰ 'ਚ ਝਗੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖਰਖਰੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਗ 'ਤੇ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਪੁਰਖ ਵਸ਼ 'ਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗੁਰੂ, ਗੁਗਗਲੂ ਤੇ ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਗੁੜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਧੂਪ ਕਰਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੀਸ ਕੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ 'ਚ ਵਸ਼ 'ਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਕਾਜੰਘਾ, ਵਚਾ, ਕੁਸ਼ਠਾ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਕੇਸਰ, ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ 'ਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਇਹ ਸਭ ਉਪਾਏ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਪੱਤੇ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਰੋਗਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਵੈਰ, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।