ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਲੀਨ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਨਹੀਂ, ਪੱਖਪਾਤ ਰਹਿਤ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਸਤਿ੍ਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਸੋਈਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਦੀ, ਆਨੰਦਮਈ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਾਰਤ, ਜਨਕ, ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲ-ਧਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸਤਿ੍ਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੱਤਰੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ-ਧਾਰੀ, ਸਿੰਘ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਫਿਰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਸਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਅਜਨਮਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਭਿਨਾਸੀ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਪਰਸ਼, ਮੁਕਤ, ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਨਾਲ ਇਕਤ੍ਰ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੋਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਸਾਸ-ਚਲਣ, ਪਿਛਵਾੜੇ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਜੀਵਨ-ਵਾਯੂ 'ਵਿਆਨ' ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਸ-ਚਲਣ ਦੇ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਖਖੋਲਕਾ ਨੂੰ 'ਓਮ' ਦੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਖਖੋਲਕਾ, ਜੋ ਤਿੱਤੀਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਠਠਾ, ਚੋਟੀ ਨੂੰ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਠਠਾ, ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਯਤਰੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਅਰਪਣੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ; ਵਿਦਿਊਤ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਭੂਹ, ਭੁਵਹ, ਸਵਹ; ਅੰਗਾਰਕਾ, ਭੂਮਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ; ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ; ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ; ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਈਸ਼ਾਨ ਤੱਕ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬਲ-ਧਾਰੀ; ਪਹਿਲੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਅਰਘਯਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨਗਨ! ਤਪੋ, ਤਪੋ, ਠਠਾ, ਨਮਸਕਾਰ! ਇਸ ਆਹਵਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਆਹਵਾਨ ਦੀ ਮুদ্রਾ ਬਣਾਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਿਲ ਰੱਖੋ। ਪੌਰੰਦਰਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ, ਪੌਰੰਦਰਿ ਵਿੱਚ ਲੋਹਿਤਾ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ। ਦੂਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਸਵਿਤ੍ਰ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਵਸਵਤ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਜਯੰਤੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤ्यु-ਜੈਤਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ 'ਓਮ' ਉਚਾਰਣ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ 'ਜੁੰ' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।