ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਕਾਲੀ ਸਫੇਦੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਧ, ਸ਼ੱਕਰ, ਮਧੁਕਾ ਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਪਕਾ ਕੇ ਨੱਕ ਵਿਚ ਡਾਲਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਧੂੰਆ, ਜੌ ਦੀ ਰਾਖ, ਪਾਠਾ ਅਤੇ ਵਯੋਪਰਾ ਨਾਲ ਗਰਾਰੇ ਅਤੇ ਧੋਣੇ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਖਾਂ, ਗਲਾ, ਦੰਦ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਤੇਜੋਦਾ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਲੋਧਰਾ ਅਤੇ ਚਿਤਰਕਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸ਼ਹਦ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਪਟੋਲਾ, ਨੀਮ, ਵਾਗ੍ਰਾ, ਮਾਲਤੀ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ—ਇਹ ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਸ਼ਰਣ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਕਣ-ਕਣ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ, ਲਸਣ, ਤਾਜਾ ਅਦਰਕ, ਸਜਣੀ, ਮੂਲੀ ਅਤੇ ਰੁਦੰਤੀ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੱਖਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ, ਸ਼ੋਰ ਅਤੇ ਪਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਊ ਦੀ ਗਰਮ ਪਿਸਾਬ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਾਤੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਕੰਨ ਦੀ ਬਦਬੂ ਅਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸੁੱਕਾ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰ ਕੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਕੰਨ ਦਾ ਦਰਦ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੱਕ ਦੀ ਜਮਤ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਪਚਮੂਲਾ, ਚਿਤਰਕਾ, ਹਰੀਤਕੀ, ਘੀ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਛੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲਾ ਦੂਧ ਪਕਾ ਕੇ ਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਖਾਂ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਰੋਗ, ਨਜ਼ਲਾ, ਜਖਮ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰ—ਇਹ ਪੰਜ ਰੋਗ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਖਾਂ ਦੀ ਸੁਜਨ, ਲਾਲੀ ਜਾਂ ਦਰਦ ਲਈ, ਆਂਵਲਾ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਟਪਕ, ਜਾਂ ਮੂਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਲਦੀ, ਦੇਵਦਾਰ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ, ਪਾਠਾ, ਅਜਵਾਇਨ ਅਤੇ ਗਊ ਦੇ ਘੀ ਦੀ ਪੱਟੀ ਆਖਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਲਗਾ ਕੇ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦਾ ਪੇਸਟ ਦੂਧ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਰਮ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਖਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸੁਜਨ, ਖੁਜਲੀ ਅਤੇ ਦਰਦ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਭਯਾ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਦੀ ਕਸ਼, ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਖਾਂ ਦੇ ਹਰ ਰੋਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਨ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਸੁਪਾਰੀ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਆਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੀ ਪੇਸਟ ਅਤੇ ਕਸ਼, ਘੀ ਅਤੇ ਪਯਸ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਅੰਧੇਰਾ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿੱਪਲੀ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਅੰਗੂਰ, ਲੋਹਾ ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਅੰਧੇਰਾ, ਅੰਨੜ, ਮੋਤੀਆਬਿੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਖਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕਟੂ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਸੈਂਧਵ, ਮਨਹਸ਼ਿਲਾ, ਰੁਚਕ, ਸ਼ੰਖ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਨੀਮ—ਇਹ ਸਭ ਰਸਾਂਜਨ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਗੋਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਾਂ ਦੇ ਹਰ ਰੋਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਢਿੱਡ ਦੇ ਦਰਦ ਲਈ, ਰੇੜ੍ਹ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਕਾਂ ਦੀ ਲਦ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਜਾਂ ਮੁਚਕੁੰਦਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਦਰਦ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਮੂਲੀ, ਰੇੜ੍ਹ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਚਕਰਾ, ਵਿਆਘਰੀ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਸੂਕਾ, ਬਲਗਮ, ਅੰਧੇਰਾ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਣਣਾ ਜਾਂ ਗੁੜ, ਜਾਂ ਪਿੱਪਲੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਨਾਲ, ਬਾਂਹ ਦੀ ਲਕਵਾ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਗਲਤ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਨੱਕ ਦੀ ਥੈਰੇਪੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਦਸ਼ਮੂਲਾ ਦੀ ਕਸ਼, ਘੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਵਾਤ ਜਾਂ ਰਕਤ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਕਾਲੀ ਲੂਣ, ਅਜਵਾਇਨ, ਮਧੁਕਾ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਤ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ, ਵਾਸਾ ਜਾਂ ਗੁਡੂਚੀ ਦਾ ਤਾਜਾ ਰਸ, ਜਾਂ ਆਂਵਲਾ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਪੇਸਟ, ਵਾਸਾ, ਸ਼ੱਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਖੂਨ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸਰਾਵ ਲਈ, ਆਂਵਲਾ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਜਾਂ ਰੂਈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੰਡੁਲੀਆਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਤਾਜਾ ਰਸ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: “ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਥੈਰੇਪੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਗਰਭਾਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਥੈਰੇਪੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਚਾ, ਪਕੁੰਚਿਕਾ, ਜਾਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵਾਸਾ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੂਣ, ਅਜਮੋਦਾ, ਯਵਕਸ਼ਾਰ, ਚਿਤਰਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਘੀ ਵਿਚ ਤਲ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਈ ਗਰਭਾਸਥਾਨ, ਪਾਸਲੀਆਂ, ਦਿਲ, ਪੇਟ ਦੇ ਗਠ, ਅਤੇ ਬਵਾਸੀਰ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਦਰੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਪੇਸਟ ਲਗਾ ਕੇ ਫਟੇ ਹੋਏ ਗਰਭਾਸਥਾਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਧਰਾ ਅਤੇ ਤੁੰਬੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪੇਸਟ ਲਗਾ ਕੇ ਗਰਭਾਸਥਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪੇਸਟ, ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ, ਅਸਮਾਨਿਆ ਰਜਸਰਾਵ ਅਤੇ ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਖੱਟਾ ਪਾਣੀ, ਜੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਦੂर्वਾ ਦੀ ਪੇਸਟ, ਚਿਤਰਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਾਤਰੀ, ਅੰਜਨ ਅਤੇ ਅਭਯਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲੈਣ ਜਾਂ ਫਰਟਾਈਲ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਧਾ ਆਢਕਾ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਗੰਧਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਹ ਦਵਾਈ ਘੀ ਅਤੇ ਵਯੋਪਕੇਸ਼ਰ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਾ, ਕਾਸ਼ਾ, ਉਰੁਚ੍ਰਿਕਾ, ਮ੍ਰਲਾ ਅਤੇ ਗੋਕਸ਼ੁਰਕਾ ਦੀ ਕਸ਼, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ, ਗਰਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੇਟ ਦੇ ਦਰਦ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਾਠਾ, ਅਲੰਗਲੀ, ਸਿੰਹਾ, ਮਯੂਰਾ ਅਤੇ ਕੂਟਜਾ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਨਾਭੀ, ਮੂਤਰ-ਥੈਲੀ ਅਤੇ ਯੋਨੀ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਮਹਿਲਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਾਈ ਨੂੰ ਦਿਲ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਮੂਤਰ-ਥੈਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਕੰਦਾ ਜਾਂ ਕਵੱਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਯਵਕਸ਼ਾਰ ਛਾਸ ਜਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਸ਼ਮੂਲਾ ਦੀ ਕਸ਼, ਘੀ ਨਾਲ, ਗਰਭਾਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਾਤਿਲਾ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦਾ ਚੂਰਨ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਾਰੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਰੂਈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਰਸ, ਧਾਤਰੀ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੁੰਗ ਦੀ ਦਾਲ ਦਾ ਸੂਪ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਉਪਯੋਗੀ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।