ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਚਿਕਿਤ्सा ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਗਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਸੈੰਦਹਵ ਲੂਣ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਿਉ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਣਾ, ਪਾਸ਼ਾਣਭੇਦ ਜਾਂ ਸ਼ਿਲਾਜਤੂ ਦਾ ਚੂਰਨ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਤ ਰੋਗ, ਪੇਟ ਦਰਦ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ, ਨਾਗਰੀ, ਧਾਤ੍ਰੀ, ਵਾਜਿਗੰਧਾ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕੰਟਕਾ ਦਾ ਕਾਢਾ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਵਕਸ਼ਾਰ, ਜੋ ਚੀਨੀ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀਆਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਨਿਦਿਗਧਿਕਾ ਦਾ ਰਸ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਇਹ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੂਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਰੁਕਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਨਿਕਲ ਨਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਪੂਰ ਦਾ ਚੂਰਨ ਮੂਤਰ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਗਰੂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਕਾਢਾ, ਜੋ ਤਿੱਖਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਾਤ੍ਰੀ ਦਾ ਰਸ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਦਾਰੂ, ਦਾਰਵੀ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਾ ਕਾਢਾ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾਪਾ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਾਗਣਾ ਵਧਾਉਣਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਯ ਨਿਗ੍ਰਹ ਕਰਨਾ, ਵਿਅਯਾਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਜੌ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਕਰੇ, ਜੋ ਕਿ ਪਤਲਾਪਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲਾ ਜਲ ਜਾਂ ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਯਖਨੀ ਨਾਲ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਵਿਆ, ਜੀਰਕਾ, ਵਯੋਸ਼, ਹਿੰਗ, ਸੌਵਰਚਲ ਅਤੇ ਆਮਲਕਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਰਕਤ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਰਬੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਚਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਚਿਤਰਕ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਪੀਸਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥ ਘਿਉ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਸ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੈਪਾਲਿਕਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਟਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਣ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤਲੀ ਤੇ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਨਰਨਵਾ ਦੇ ਕਾਢੇ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਿਉ ਸੁਜਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਿੱਪਲੀ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਗੁੜ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾ ਨਾਲ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਲਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਰੰਡ ਦਾ ਤੇਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੇਟ ਫੂਲਣਾ, ਦਰਦ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੱਧ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਥਿਆ ਦਾ ਪੇਸਟ ਬਣਾਕੇ, ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਣਾ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਲਾ ਕੇ ਗਿਲਟੀਆਂ ਜਾਂ ਸੁਜਨ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸਮੁਹੀ ਅਤੇ ਗੰਡੀਰਿਕਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਕ ਨਾਲ ਵੀ ਗੰਢ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਸਤੀਕਰਨਪਲਾਸ਼ ਦਾ ਲੇਪ, ਧਤੂਰਾ, ਅਰੰਡ, ਨਿਰਗੁੰਡੀ, ਵਰਸ਼ਾਭੂ, ਸ਼ਿਗਰੂ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਗਲੇ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੋਲਟਿਸ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਭਾਰੀ ਫਾਈਲਰੀਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੋਭਾਂਜਨ, ਸੈਂਧਵ ਲੂਣ ਅਤੇ ਹਿੰਗ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਫੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਪੁੰਖਾ ਦਾ ਲੇਪ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤੇ ਪਚਾ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਿੰਬ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤ ਵੀ ਸੁਜਨ ਤੇ ਪਚਾ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਖਦੀਰ, ਦਾਰੂ ਅਤੇ ਨਯਗ੍ਰੋਧha ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੈਦ ਨੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਧੋ ਦੇਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਦਰਦ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਵੈਦ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਕਿ ਜ਼ਖ਼ਮ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਘਿਉ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮੁਲੇਠੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਲਾਜ, ਜੋ ਗਰਮੀ, ਰਕਤ ਅਤੇ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਬਾਂਸ, ਅਰੰਡ ਅਤੇ ਦੁਮਾਸੀ ਘਾਹ ਦੇ ਕਾਢੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਗ ਅਤੇ ਸੈਂਧਵ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਕਾਢਾ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਕਤ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੌ, ਬੇਰੀ ਅਤੇ ਕੁਲਥ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੌ ਦੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਸੈਂਧਵ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕਰੰਜਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦਾ ਰਸ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੁਗਗੁਲੁ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗੋਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤੇ ਸੁਜਨ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ ਜਾਂ ਕੰਪਿਲਕਾ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਦਾਰਵਾ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਲੇਪ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਭਗੰਦਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚਿਕਿਤ्सा ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਜਨ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਭਗੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਂਗ ਕਰੋ। ਗੁਗਗੁਲੁ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਅਤੇ ਵਯੋਸ਼ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦਰਦਨਾਕ ਅਤੇ ਰੋਗੀ ਭਗੰਦਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਭਗੰਦਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਰਮ ਰੋਗਾਂ, ਪੀਣ, ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾਸਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਗੁਗਗੁਲੁ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੰਚਾ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗੋਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਿੱਲੀ, ਸੁਜਨ ਅਤੇ ਭਗੰਦਰ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਪਦੰਸ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਗ ਕੱਟਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਲੇਂਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਟੋਲਾ, ਨਿੰਬਾ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਅਤੇ ਗੁਡੂਚੀ ਦਾ ਕਾਢਾ, ਗੁਗਗੁਲੁ ਅਤੇ ਖਦੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਪਦੰਸ਼ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਭੂੰਜ ਕੇ, ਪੇਸਟ ਬਣਾਕੇ ਉਪਦੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤੁਰੰਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਨਿੰਬਾ, ਭੂਨਿੰਬਾ, ਕਰੰਜਾ, ਖਦੀਰ ਆਦਿ ਦਾ ਕਾਢਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਉਪਦੰਸ਼ ਲਈ ਉੱਤਮ ਇਲਾਜ ਹੈ। ਹੱਡੀ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਕਾਇਆ ਲੇਪ ਲਗਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਂਸ਼, ਉਰਦ, ਘਿਉ, ਦੁੱਧ, ਯਖਨੀ ਅਤੇ ਜੌ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲਸਣ, ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦਾ ਲੇਪ ਖਾਣ ਨਾਲ ਟੁੱਟੀਆਂ, ਉਖੜੀਆਂ ਜਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਜਲਦੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵੱਥ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਵਯੋਸ਼ ਅਤੇ ਵਰਭੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਪਕਾ ਕੇ, ਗੁਗਗੁਲੁ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਮੁੜ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋੜ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਤੀ, ਵਿਰੇਚਨ, ਅਤੇ ਰਕਤਮੋਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਚਾ, ਵਾਸਾ, ਪਟੋਲਾ, ਨਿੰਬਾ, ਕਲੀਨੀ ਅਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਟੰਗੇ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਕਰਨਫਲ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕਟੂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਕਾਢਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਵਾਤ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਰੇਚਨ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਰੋਗ ਦੀ ਵਿਧੀਵਾਰ, ਕਰਮਸ਼: ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਰੋਗੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਸਕਣ।