ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਲਟੀ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਡਂਗ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਲਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅੰਬ ਤੇ ਜੰਬੂ ਦੇ ਕਾੜੇ ਵਿਚ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਲਟੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਿਰਗੀ ਜਾਂ ਭੂਤ-ਬਾਦਾ ਦੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਚਗਵਯ ਪੀਣਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੂਸਮਾਂਡ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣਾ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਘਿਉ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਵਚਾ, ਕੁਸ਼ਠ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਪੁਸ਼ਪੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ, ਭੂਤ-ਬਾਦਾ ਅਤੇ ਮਿਰਗੀ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸ਼ਵਗੰਧਾ ਦਾ ਕਾੜਾ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਚੂਰਨ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਦੁੱਧ 'ਚ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨੁਸਖਾ ਵਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ, ਪੁਰੁਸ਼ਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨੀਲੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡੀ ਦਾ ਚੂਰਨ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ, ਚਿੰਨਾ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਾਤਰਕਤ—even ਜੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ—ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਪਥਿਆ ਜਗਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਚਟਣੀ, ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਕਾੜਾ, ਕੁਸ਼ਠ, ਬਾਵਾਸੀਰ ਅਤੇ ਵਾਤ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਕਾਲਾਗੁਡੂਚੀ ਦਾ ਕਾੜਾ ਅਤੇ ਚਟਣੀ ਵਾਤਰਕਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਘਿਉ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਇਹ ਕੁਸ਼ਠ, ਜਖਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਅਤੇ ਗੁੱਗਲੁ ਵਾਤਰਕਤ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗੁੱਗਲੁ ਗਾਏ ਦੇ ਮੂਤ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਰਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਕੜਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁੰਠ ਅਤੇ ਗੋਖਰੂ ਦਾ ਕਾੜਾ ਵਾਤ ਅਤੇ ਸਾਮਵਾਤ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਸ਼ਮੂਲ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ, ਇਰੰਡ, ਰਾਸਨਾ, ਨਾਗਰ ਅਤੇ ਦਾਰੂ ਨਾਲ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਰੀਚ ਅਤੇ ਗੁੜ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸੂਜਨ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਲਾਵਣੀ ਖਾਂਸੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੰਟਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਡੂਚੀ ਦਾ ਰਸ, ਬਤੀਸ ਪਲਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 'ਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਂਸੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਧਾਤ੍ਰੀ, ਚੀਨੀ, ਸੁੰਠ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਸਾਂਧਵ ਲੂਣ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨੂੰ ਅਰੰਡ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਵਾਤ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਲਾ, ਪੁਨਰਨਵਾ, ਇਰੰਡ, ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਅਤੇ ਗੋਖਰੂ, ਰੰਗ ਲਈ ਹਿੰਗੁਲਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਾਤ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਨਿੰਬਾ, ਯਸ਼ਟੀ, ਕਟੁਕਾ ਅਤੇ ਅਰਗਵਧਾ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਜਲਣ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਅਜੀਰਨ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਡੂਰ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੇ ਚੂਰਨ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚੱਟਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਨੂੰ ਦੋ, ਚਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਗੁੜ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਬਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰੀਤਕੀ, ਯਵਕਸ਼ਾਰ, ਪਿੱਪਲੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ ਦਾ ਚੂਰਨ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਦਾਵਰਤ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਹਰੀਤਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੂੰ ਸਨੁਹੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਕੇ, ਗੋਲੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪੇਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਬਜ਼ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਉਸ਼ਣ, ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਧਨਿਆ, ਵਿਡਂਗ, ਚਵਿਆ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕ—all ਦਾ ਚਟਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਵਾਤ-ਗੁਲਮਾ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ। ਨਾਗਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ ਸਾਂਧਵ ਲੂਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਿਉ ਵੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਣਾ, ਪਾਸ਼ਾਣਭੇਦ ਜਾਂ ਸ਼ਿਲਾਜਤ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਅਤੇ ਜਾਨ ਵਾਪਿਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਾਤ ਰੋਗੀ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਮ੍ਰਿਤਾ, ਨਾਗਰੀ, ਧਾਤ੍ਰੀ, ਵਾਜਿਗੰਧਾ, ਤ੍ਰਿਕੰਟਕਾ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨੂੰ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਵਕਸ਼ਾਰ, ਜੋ ਚੀਨੀ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਦਿਗਧਿਕਾ ਦਾ ਰਸ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਇਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੂਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦੀ ਚਟਣੀ ਪੇਸ਼ਾਬ ਰੁਕਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਾਫੂਰ ਦਾ ਚੂਰਨ ਮੂਤਰ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਗਰੂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਕਾੜਾ, ਜੋ ਗਰਮ ਅਤੇ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਾਤ੍ਰੀ ਦਾ ਰਸ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਦਾਰੂ, ਦਾਰਵੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਕਾੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਟਾਪਾ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਉਹਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਗਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਵਿਅਾਮ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਵਧਾਏ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਜੌ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ ਖਾਏ, ਜੋ ਪਤਲਾਪਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਯੂਸ਼ ਪੀਵੇ, ਉਹ ਪਤਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਵਿਆ, ਜੀਰਕ, ਵਯੋਸ਼, ਹਿੰਗੁ, ਸੋਵਰਚਲ ਅਤੇ ਆਮਲਕਾ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲੈਣ ਨਾਲ ਖੂਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ, ਚਰਬੀ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਪਕਾ ਕੇ, ਚਟਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਘਿਉ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਦਰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਸ ਦਿਨ ਤਕ, ਹਰ ਦਿਨ ਦਸ ਪੈਪਾਲਿਕਾ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਘਟਾ ਕੇ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੱਕਿਆ ਚਾਵਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ, ਦੀਰਘਾਯੁ ਅਤੇ ਤਲੀ-ਉਦਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਨਰਨਵਾ ਦੇ ਕਾੜੇ ਅਤੇ ਚਟਣੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਿਉ ਸੁਜਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਾਏ ਦੇ ਮੂਤਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਿੱਪਲੀ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਗੁੜ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕੀ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾ ਨਾਲ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਲਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਅਰੰਡ ਦਾ ਤੇਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਦਰ ਦੀਆਂ ਗੈਸਾਂ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰਾਵਟ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਥਿਆ ਦੀ ਚਟਣੀ, ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਤਲ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਦਰ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਗੰਢਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਜਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਨੁਹੀ ਅਤੇ ਗੰਡਿਰਿਕਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਕ ਨਾਲ ਗੰਢਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਸਤੀਕਰਨਪਲਾਸ਼ਾ ਦੀ ਚਟਣੀ, ਧੱਤੂਰਾ, ਇਰੰਡ, ਨਿਰਗੁੰਡੀ, ਵਰਸ਼ਾਭੂ, ਸ਼ਿਗਰੂ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਗਲਾ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਗਲਗੰਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹਥੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੋਭਾਂਜਨ, ਸਾਂਧਵ ਲੂਣ ਅਤੇ ਹਿੰਗੁ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਫੋੜੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਪੁੰਖਾ ਦੀ ਚਟਣੀ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਖਮ ਤੇ ਪੋੜੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਿੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਲਾਵਣੀ ਵੀ ਸੋਜ ਅਤੇ ਪੋੜਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਖਦੀਰ, ਦਾਰੂ ਅਤੇ ਨਯਗ੍ਰੋਧ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੈਦ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਜਖਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਧੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਦਰਦ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖਮਈ ਅਤੇ ਨਿਰੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।