ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਤੋਂ ਮਿਤਰਾਯੁ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮਿਤਰਾਯੁ ਤੋਂ ਚਯਵਨ। ਚਯਵਨ ਤੋਂ ਸੁਦਾਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਪੂਤ ਸੌਦਾਸਾ। ਸੌਦਾਸਾ ਤੋਂ ਸਾਹਦੇਵ, ਅਤੇ ਸਾਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਕਾ। ਸੋਮਕਾ ਤੋਂ ਜੰਤੂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਅਤੇ ਅਜਮੀਢਾ ਤੋਂ ਋ਕਸ਼ਾ। ਋ਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਵਰਣ, ਸੰਵਰਣ ਤੋਂ ਕੁਰੂ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨੁ, ਪੀਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਜਹਨੁ। ਸੁਧਨੁ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚਯਵਨ, ਚਯਵਨ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤਕਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਪਰਿਚਰ ਵਾਸੁ। ਵਾਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਪ੍ਰਤਿਆਗ੍ਰ ਅਤੇ ਸਤਿਆਦੀ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ, ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ ਤੋਂ ਋ਸ਼ਭ। ਋ਸ਼ਭ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ, ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸਤਯਹਿਤ, ਸਤਯਹਿਤ ਤੋਂ ਸੁਧਨਵਨ, ਸੁਧਨਵਨ ਤੋਂ ਜਹਨੁ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਤੋਂ ਜਰਾਸੰਧ, ਜਰਾਸੰਧ ਤੋਂ ਸਾਹਦੇਵ, ਸਾਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਾਪੀ, ਸੋਮਾਪੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ। ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਜਨਮੇਜਯਾ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਹਨੁ ਤੋਂ ਸੁਰਥਾ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਤੋਂ ਸੁਰਥਾ, ਸੁਰਥਾ ਤੋਂ ਸਾਰਵਭੌਮ, ਵਿਦੂਰਥਾ ਤੋਂ ਜਯਸੇਨਾ, ਸਾਰਵਭੌਮ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਵਧੀਤ। ਅਯੁਤਾਯੁ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਯੁਤਾਯੁ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੋਧਨਾ, ਅਕ੍ਰੋਧਨਾ ਤੋਂ ਅਤਿਥੀ, ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਋ਕਸ਼ਾ। ਋ਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ, ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਤੋਂ ਦੇਵਾਪੀ। ਸ਼ੰਤਨੁ, ਬਾਹਲੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਰਾਜਾ ਭਰਾ। ਬਾਹਲੀਕ ਤੋਂ ਸੋਮਦੱਤਾ, ਸੋਮਦੱਤਾ ਤੋਂ ਭੂਰੀ ਅਤੇ ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ। ਸ਼ਾਲਾ, ਸ਼ੰਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ, ਸ਼ੰਤਨੁ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ: ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਤੋਂ ਵਿਦੁਰਾ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਪਹਿਲਾ। ਪਾਂਡੂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਆ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੋਮਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਨ, ਹਰ ਪਾਂਡਵ ਤੋਂ ਇੱਕ। ਯੌਧੇਯਾ, ਹਿਡਿੰਬਾ, ਕੌਸ਼ੀ, ਸੁਭਦ੍ਰਿਕਾ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਰੇਣੁਮਤੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੇਵਕਾ, ਘਾ, ਉਤਕਚਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਅਭਿਮਨ्यु, ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯਾ। ਹੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਤਾਨੀਕ, ਅਸ਼ਵਮੇਧਦੱਤਾ, ਅਧਿਸੋਮਕਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅਨਿਰੁੱਧਾ, ਉਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਸ਼ੁਚਿਦਰਥ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਿਮਾਨ, ਸੁਪੇਣਾ, ਸੁਨੀਥਕਾ, ਨ੍ਰਚਕਸ਼ੁ, ਮੁਖਾਬਾਣਾ, ਮেধਾਵੀ ਅਤੇ ਨ੍ਰਪੰਜਯਾ ਆਏ। ਪਾਰਿਪਲਵ, ਮਧਾਵੀ, ਨ੍ਰਪੰਜਯਾ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਹਰਿਸਤਿਗਮਨ, ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਅਤੇ ਸੁਦਾਨਕਾ। ਉਦਾਨਾ, ਅਹਿਨਾਰਾ, ਦੰਡਪਾਣੀ, ਨਿਮਿਤਕਾ, ਫਿਰ ਖੇਮਕਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ; ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ ਤੋਂ ਉਰੁਕਸ਼ਯਾ, ਫਿਰ ਵਤਸਵਯੂਹਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ। ਵਤਸਵਯੂਹਾ ਤੋਂ ਸੂਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਹਦੇਵ; ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ, ਭਾਨੁਰਥ, ਪ੍ਰਤੀਚਿਆ, ਪ੍ਰਤੀਤਕਾ, ਮਨੁਦੇਵ, ਸੁਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਕਿਨਨਰਾ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ਕਾ। ਸੁਪਰਣਾ, ਕ੍ਰਿਤਜਿਤ, ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਿਹਦਭਰਾਜਾ; ਕ੍ਰਿਤੰਜਯਾ, ਧਨੰਜਯਾ, ਸੰਜਯਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਿਆ। ਸ਼ੁਧੋਧਨਾ, ਬਾਹੁਲਾ, ਸੇਨਜਿਤ ਅਤੇ ਖੁਦਰਕਾ; ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਕੁਡਵਾ, ਅਤੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਮਗਧਾ ਵੰਸ਼। ਜਰਾਸੰਧ, ਸਾਹਦੇਵ, ਸੋਮਾਪੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ, ਅਯੁਤਾਯੁਸ, ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰਾ, ਸੁਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਕਰਮਕਾ। ਸ਼੍ਰੁਤੰਜਯਾ, ਸੇਨਜਿਤ, ਭੂਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ; ਖੇਮਿਆ, ਸੁਵ੍ਰਤਾ, ਧਰਮਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਰੁਲਾ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਸੇਨਕਾ। ਸੁਮਤੀ, ਸੁਬਲਾ, ਨੀਤਾ, ਸਤਯਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਅਤੇ ਇਸ਼ੁੰਜਯਾ—ਇਹ ਰਾਜੇ ਬਾਰ੍ਹਦਰਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਣਗੇ; ਫਿਰ, ਭਾਗਵਤ, ਨਿਤ੍ਯ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਆਦਿ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ, ਖੁਦ ਉਤਰ ਆਵੇਗਾ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਤੱਤਕ, ਅਤੇ ਅਤਿ ਵਿਲੀਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਹਵਾ ਵਿੱਚ। ਹਵਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਹੰਕਾਰ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧੀ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਵਿਆਕਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਵਿਆਕਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ। ਆਤਮਾ ਹੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਸਭ, ਜਗਤ ਤੇ ਸੁਰਗ ਆਦਿ, ਨਾਸਵਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਆਦਿ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ, ਪਾਪ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਨੇ ਖੁਦ ਉਤਰ ਕੇ ਮਨੂ ਆਦਿ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕ ਧਰਮ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ। ਮੱਛੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਜਨਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਵਤਾਰ ਕੀਤੇ; ਮੱਛੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਯਗਰੀਵ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਾਂਟਾ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ, ਮਨੂ ਆਦਿ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਨ ਸਮੇਂ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕਲਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਉਭਰੇ।