ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੋਕ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਿਵਰਣ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ فرمایا ਕਿ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਸ਼ਾਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨਵਮੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਅਖੂਟ ਪੁਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਨਵਮੀ ਨੂੰ, ਮਾਤਾ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਆਦਿ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ।" ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਨਮਸਕਾਰ" ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਸ਼ਬਦਾਂ—"ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ, ਵਸ਼ਟ" ਆਦਿ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਤੱਕ, ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਨੌਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰ, ਪੁਸਤਕ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਮੰਡਲ ਤੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਖੋਪੜੀ, ਢਾਲ, ਘੰਟੀ, ਦਰਪਣ, ਤर्जਨੀ ਉਂਗਲ ਜਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡਾ, ਢੋਲ ਅਤੇ ਫੰਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੇ ਦਾਹਿਨੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਜਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਹੈ। ਤੀਰ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੁਰਗਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਢੋਲ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। ਰੁਦ੍ਰਚੰਡਾ, ਪ੍ਰਚੰਡਾ, ਚੰਡੋਗ੍ਰਾ, ਚੰਡਨਾਇਕਾ, ਚੰਡਾ, ਚੰਡਵਤੀ, ਚੰਡਰੂਪਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਚੰਡਿਕਾ—ਇਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨੌਂ ਰੂਪ ਹਨ। ਨੌਂਵਾਂ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਮਧਯਮ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੀਲਾ, ਤੇਜ਼, ਕਾਲਾ, ਨੀਲਾ, ਧੂੰਏਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲਾ ਤੇ ਫਿੱਕਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਰਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਮਹਿਸ਼ਾ" ਹੈ; ਇਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਵਰਗਾ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਜਿੱਬ ਤੇ ਮੋੜੀ ਮੁੱਠ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਜੋ ਦਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਫਿਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਅੰਗੁਲ ਲੰਬੀ ਤਲਵਾਰ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਹਿਸ਼ ਜਾਂ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਲੀ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਲਹੂ ਆਦਿ ਉਤਪਾਦ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਚਰਕੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾਰਿਕਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਓਮ, ਮਹਾਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਓਮ ਹੂੰ ਹੂੰ, ਚਮਕ ਚਮਕ, ਲਲ ਲਲ, ਕੁਲਵਾ ਕੁਲਵਾ, ਚੁਲਵਾ ਚੁਲਵਾ, ਖੱਲਾ ਖੱਲਾ, ਮੁਲਵਾ ਮੁਲਵਾ, ਗੁਲਵਾ ਗੁਲਵਾ, ਤੁਲਵਾ ਪੁੱਲਾ ਪੁੱਲਾ, ਢਲਵਾ ਢੁਲਵਾ, ਧੂਮਾ ਧੂਮਾ, ਧਮਧਮਾ, ਮਾਰ ਮਾਰ, ਸਾੜ ਸਾੜ, ਆਗਿਆ ਆਗਿਆ, ਚੀਰ ਚੀਰ, ਕੰਬੋ ਕੰਬੋ, ਹਿਲੋ ਹਿਲੋ, ਭਰੋ ਭਰੋ, ਵੱਸੋ ਵੱਸੋ, ਓਮ ਹਰੀਂ ਓਮ ਹਰੀਂ, ਹਂ ਵਂ ਵਂ, ਹੁਂ ਟਟਟਟ ਮਦਮਦ ਹਰੀਂ ਓਮ ਹੂੰ, ਨੈਰ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" ਇਹ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਕੌਸ਼ਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਛਤਰੀ ਲਾਉਣੀ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ, ਮਾਹੇਸ਼ੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਮਾਹੇਂਦਰੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਚੰਡਿਕਾ, ਜਯੰਤੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਾਲੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ। ਦੁਰਗਾ, ਖ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਧਾਤ੍ਰੀ, ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਝੰਡਿਆਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਨਵਮੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਿੱਤ, ਰਾਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਮਨਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਆਯੁ, ਸਿਹਤ, ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ: ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਗਿਰੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਨਾਰਦ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਦਾਮਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ "ਅਸ਼ੋਕ", ਨੌਂਵੀਂ ਨੂੰ "ਵੀਰ", ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ "ਦਾਮਨ" ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਰਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦਿਨ "ਵਿਜਯਾ" ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਿਨ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਅਖੂਟ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਭਗਤ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਮੰਗੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦਾਲਾਂ, ਮਾਸ, ਸ਼ਹਦ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਯਾਮ, ਕਾਮ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਣਾ, ਕਾਜਲ ਲਾਉਣਾ, ਪਥਰ-ਪੀਸੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਦਾਲ ਵੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਬੁਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਮਹਾਨ ਪੁਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਮਨ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ, ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ "ਓਮ ਨਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਇਆ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ "ਸ਼੍ਰੀਧਰ" ਲਈ, ਗਲ੍ਹੇ ਦੀ "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ" ਲਈ, ਛਾਤੀ ਦੀ "ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ" ਲਈ, ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੇਟ ਦੀ "ਵਿਆਪਕ", ਤੋਨ ਦੀ "ਕੇਸ਼ਵ", ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੰਘਾਂ ਦੀ ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਘੜੇ ਅਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਂ, ਪੂਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਜਿੱਤ, ਆਯੁ, ਧਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਉੱਤਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।