ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਵਰਤ ਰੱਖ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇਵਾਂਗੀਆਂ; ਵਰਤ ਰੱਖ।" ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੁਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੱਤੇ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਖਾ ਲਿਆ। ਔਰਤਾਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਜਵਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਸਨੂੰ ਦੇਵਾਂ?" ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਯਮ ਨੂੰ।" ਜਦ ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਸਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਰਾਜ ਦੇ ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਬਣ ਜਾ।" ਪਰ ਜਦ ਯਮ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਫਾਹੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੈਦੀ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਤ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਕੋਈ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਅੱਠ ਕੋਪਲੇ ਪੀ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ।" "ਹੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਜੋ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬਸੰਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉੱਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਕਰ।" ਇਹ ਹੈ ਅਸ਼ੋਕ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਆਸ਼ਵਿਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ, ਉੱਤਰਾ ਆਢਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਨਵਮੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਅਖੂਟ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਪਵਿੱਤਰ ਨਵਮੀ ਨੂੰ, ਦੁર્ગਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੰਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਆਦਿ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ।" ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਨਾਲ। ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: "ਹੇ ਦੁर्गਾ, ਹੇ ਦੁर्गਾ, ਹੇ ਰਖਵਾਲੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ।" ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੰਬੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, "ਨਮਸਕਾਰ" ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਛੇ ਸ਼ਬਦਾਂ—"ਨਮਸਕਾਰ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਵਸ਼ਟ" ਆਦਿ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਤੱਕ, ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਨੌਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ, ਜਾਂ ਇਕ ਵੀ, ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰ, ਪੁਸਤਕ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਉੱਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਖੋਪੜੀ, ਢਾਲ, ਘੰਟੀ, ਦਰਪਣ, ਤਰਜਨੀ ਜਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡਾ, ਡਫਲੀ, ਫਾਹੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਬਾਂਏ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਜਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼। ਤੀਰ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਦੰਡ ਨਾਲ, ਦੁργਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਸਿਵਾਏ ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਡਫਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ। ਰੁਦ੍ਰਚੰਡਾ, ਪ੍ਰਚੰਡਾ, ਚੰਡੋਗ੍ਰਾ, ਚੰਡਨਾਇਕਾ, ਚੰਡਾ, ਚੰਡਵਤੀ, ਚੰਡਰੂਪਾ, ਅਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਚੰਡਿਕਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨੌਂ ਰੂਪ ਹਨ। ਨੌਵੀਂ ਰੂਪ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਪੀਲੀ, ਤੇਜ਼, ਕਾਲੀ, ਨੀਲੀ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਇਹ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਭੂਰਾ, ਫਿੱਕਾ, ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਰਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਂ 'ਮਹਿਸ਼ਾ' ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਬੜਾ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੁੱਕਾ ਬੰਦ ਹੈ। ਦਸ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਬੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਫਿਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਉਂਗਲ ਲੰਬੀ ਤਲਵਾਰ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਮਹਿਸ਼ਾ ਜਾਂ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਲੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਖੂਨ ਆਦਿਕ ਦਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ। ਚਰਕੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਾਰਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦੇਣੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਇਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਓਮ, ਮਹਾਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਓਮ ਹੂੰ ਹੂੰ, ਚਮਕ, ਲਲਾ ਲਲਾ, ਕੁਲਵਾ ਕੁਲਵਾ... ਧਮਾ ਧਮਾ, ਮਾਰ, ਸਾੜ, ਆਦੇਸ਼, ਫਾੜ, ਕੰਪ, ਭਰ, ਵੱਸ, ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ... ਨੈਰ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" ਇਹ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਕੌਸ਼ਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਛਤਰੀ ਲਗਾਉਣੀ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਾ ਕੇਕ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ; ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਕੰਦਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਮਾਹੇਸ਼ੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਮਾਹੇਂਦਰੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਚੰਡਿਕਾ, ਜਯੰਤੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਾਲੀ, ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਦੁργਾ, ਖ਼ਮਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਧਾਤ੍ਰੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਦੁਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ—ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨੂੰ—ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਝੰਡੇ, ਪੱਤੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਨਵਮੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਿੱਤ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।" "ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ ਨੂੰ, ਦਾਮਨਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਆਯੁ, ਸਿਹਤ, ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਅਜੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਬੰਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਗਿਰੀ, ਪੁਲਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ।" "ਚੈਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਦਾਮਨਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅੱਠਵਾਂ ਦਿਨ ਅਸ਼ੋਕ, ਨਵਾਂ ਵੀਰ, ਦਸਵਾਂ ਦਮਨ, ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਗਿਆਰਵਾਂ ਦਿਨ ਵੀ ਦਮਨ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤਾਂ, ਪੂਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸੁਖ, ਆਯੁ, ਧਨ ਤੇ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।