ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨ ਗੁੱਥੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੂਪ ਹਨ: ਗਣ-ਪੂਜਯ, ਵਕਰਤੁੰਡ, ਏਕਦੰਤੀ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਨੀਲਗ੍ਰੀਵ, ਲੰਬੋਦਰ, ਵਿਕਟ, ਵਿਘਨਰਾਜਕ, ਧੂਮਰਵਰਨ, ਭਾਲਚੰਦ੍ਰ, ਵਿਨਾਇਕ, ਅਤੇ ਹਸਤਿਮੁਖ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਵਣ, ਆਸੂ, ਭਾਦਰੋਂ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਹੈ। ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਾਲੀਆ, ਮਣਿਭਦ੍ਰ, ਏਰਾਵਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕਰਕੋਟਕ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ—ਇਹ ਨਾਗ ਜਦੋਂ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਵਾਧੂ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਸ਼ੰਖ, ਪਦਮਾ, ਕਾਂਬਲ, ਕਰਕਾਟਕ, ਨਾਗ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸ਼ੰਖਕ, ਕਾਲੀਆ, ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਿੰਗਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਅਭਯ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਸੱਪ ਦੇ ਡੱਸਣ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਜੇ ਕੋਈ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੁੰਨਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਖੁੱਟ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, 'ਓਮ ਖਖੋਲਕਾਯ, ਅਮਰਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਸ੍ਵਾਹਾ' ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਰੀਚਾ ਖਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਕਹੋ, 'ਮਾਰਤੰਡ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।' ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਜਾਂ ਮੀਠਾ ਨਿੰਬੂ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 'ਮੇਰੇ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣ'—ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਫਲਾ ਸਪਤਮੀ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ, ਆਪ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖਾਣ, ਚੂਸਣ, ਚੱਟਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਵਲ ਨਾ ਖਾਓ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਸਪਤਮੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਦਿਨ ਅਰਕ ਪੌਦੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗੇਹੂੰ, ਕਾਲੀ ਦਾਲ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਪਿਤਲ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਕੀ ਦਾ ਆਟਾ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼, ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਵਰਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਸਪਤਮੀਆਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿਕ ਨਾਲ, 'ਨਮੋ ਸ਼ਿਵਾਯ! ਹੇ ਦੂਰਵਾ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈਂ; ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ'—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। (ਇਹ ਦੂਰਵਾਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਹੈ।) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸਮੇਂ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦਿਨ ਸੱਤਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਤ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਾਰੀਖ ਦੇਖ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜੋ। ਫਿਰ 'ਗੋਵਿੰਦ' ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਜਪੋ: 'ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਰੂਪ, ਯੋਗ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਦਿਪੁਰੁਸ਼ ਹਨ।' ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ, 'ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਯਜਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਪੂਜਾ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ, ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ, 'ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ, ਸਭ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਭ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਉੱਚੇ ਚੌਬਾਰੇ ਉੱਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਸੰਗਮਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਘੁੱਟਣ ਲਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ: 'ਹੇ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਪਜੇ! ਹੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ!' 'ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇਵ, ਰੋਹਣੀ ਸਮੇਤ, ਮੇਰਾ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਨੰਦ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਲਈ ਹੈ।' ਫਿਰ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਯਸ਼ੋਦਾ, ਅਨੰਤ, ਵਾਮਨ, ਸ਼ੌਰੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮਾਧਵ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਵਰਾਹ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼, ਨਰਸਿੰਹ ਅਤੇ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਦਾਮੋਦਰ, ਪਦਮਨਾਭ, ਕੇਸ਼ਵ, ਗਰੁੜਧਵਜ, ਗੋਵਿੰਦ, ਅਚਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਅਜੈ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਧੋਕਸ਼ਜ, ਜਗਤ ਦਾ ਬੀਜ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ, ਪ੍ਰਲੇ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਅਰਘ ਦਿਓ। ਨਾਰਾਇਣ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਨਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਨੂੰ ਪੂਜੋ। ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਆਧਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਹਰਿ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਪृथਵੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਹਰੀ! ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ! ਹੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ!' 'ਹੇ ਦੇਵਕੀ ਨੰਦਨ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।' 'ਮੇਰਾ ਆਚਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਭੀ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।' 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ! ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੰਦਨ, ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।' 'ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚੈਨ, ਮੰਗਲ, ਯਸ਼ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲੇ।' ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਅਨਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਸੁਭਾਗ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਵਰਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੂਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨੇਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ।