ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਵੈ-ਸਰੂਪ ਹੈ—ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਰੀਰਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਨਾਸਵੰਤ ਅਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਹ ਗੁਣਾਂ, ਨਾਮ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਮੈਂ ਮਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਮਨ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹਾਂ, ਉੱਚਤਮ ਸ਼ਾਂਤ, ਡਰ ਤੋਂ ਅਛੂਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਯੰਤਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਾਂ। ਚੌਥਾ ਸਰੂਪ ਉੱਚਤਮ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਗੁਪਤ ਸਤਿ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਉੱਚਤਮ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ: "ਕਿਹੜਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਅਨਾਸਵੰਤ ਉੱਚਤਮ ਆਤਮਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼-ਧਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਲਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। "ਓਮ! ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੁ, ਵਾਮਨ, ਵਾਸਵ, ਵਸੁ—ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ—ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਚਤਮ ਸਾਹਿਬ—ਕੰਡ-ਨਾਭੀ, ਕੰਡ-ਖਜਾਨੇ ਵਾਲਾ, ਕੰਡ-ਹਥ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ—ਕੰਡ-ਜੰਘਾ, ਕੰਡ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੰਡ-ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪ੍ਰੀਤਮ—ਅਸੀਮ, ਉੱਚਤਮ ਉਦੇਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਸਾਹਿਬ—ਸ਼ੁੱਧ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੁੱਖ, ਧਰਤੀ-ਕੰਡ, ਕੰਡ-ਨਾਭੀ, ਸਨੇਹ ਦਿੰਦਾ—ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਸਭ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ—ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਅੰਤਮ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ।" "ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਉਹ ਸੱਚ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਭੀ-ਮੂਲ, ਸਿਧਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਸਿਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ। ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਹੀ, ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਫਲ ਵੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਰਲ ਤੌਰ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਅਸੂਨਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਾਹਿਬ। ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਿਆਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਪੂਰੇ ਪਿਆਰ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ।