ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖਾਲੀ ਖਟ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਕਿਸੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਖਟ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ: "ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਵੰਦਨਾ।" ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਉਮਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਮਨਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨੈਵੇਦਯਾ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਚ, ਜਿਸ ਫਲ ਦਾ ਉਮਾਂ ਨੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਲੂਣ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਖਟ ਅਤੇ ਘਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਮੰਗਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੌਰੀ, ਕਾਲੀ, ਉਮਾਂ, ਭਦਰਾ, ਦੁਰਗਾ, ਕਾਂਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਮੰਗਲਾ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਨਾਰਾਇਣੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਮਾਰਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਰਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਪ ਤਿਲ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਗਹ: ਸ੍ਵਾਹਾ" ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਓਮ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਗਲੈੰ ਗਲਾਂ" ਹਿਰਦੇ ਲਈ, "ਗਾਂ ਗੀਂ ਹੂੰ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ" ਸਿਰ ਤੇ ਸ਼ਿਖਾ ਲਈ, "ਗੂੰ" ਕਵਚ ਲਈ, "ਗੋਂ" ਤੇ "ਗੈੰ" ਅੱਖਾਂ ਲਈ, "ਗੋਂ" ਆਵਾਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਗਮਨ ਲਈ "ਓਲਕਾਇਆ", ਸਮੂਹ ਲਈ "ਗਣੰਧੋਲਕਹ", ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ "ਪੁਸ਼ਪੋਲਕੋ", ਧੂਪ ਲਈ "ਧੂਪਕੋਲਕਕਹ", ਦੀਵੇ ਲਈ "ਦੀਪੋਲਕਾਇਆ", ਮਹਾਨ ਭੋਗ ਲਈ "ਮਹੋਲਕਾਇਆ" ਅਤੇ ਯਜ్ఞ ਤੇ ਵਿਘਨ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਧੀ ਲਈ "ਸਿਦੇਧੋਲਕਾਇਆ", ਗਾਇਤਰੀ ਲਈ ਅੰਗੁਠੇ ਤੋਂ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਓਮ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਕਰਤੁੰਡ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਦੰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿਲ ਅਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਸ੍ਵਾਹਾ" ਗਣ, ਗਣਪਤੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਕਾ ਨੂੰ। ਅਮੋਘੋਲਕਾ, ਏਕਦੰਤ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਨਾਸਕ ਰੂਪ ਨੂੰ "ਓਮ, ਕਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ, ਕੰਬਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜੋ। ਪਦਮਦੰਸ਼ਟਾ ਨੂੰ "ਸ੍ਵਾਹਾ" ਕਹੋ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਚ ਦੀ ਮুদ্রਾ ਦਿਖਾਉ। ਤਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਮੰਗਲਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਸ਼ੁਕਲ ਦਿਨ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗਿਆਨ, ਧਨ, ਯਸ਼, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਪਾਠ, ਭੇਟ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਸ਼ੁਕਲ ਦਿਨ ਖੰਡ, ਲੱਡੂਕਾ ਅਤੇ ਮੋਦਕ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਫਲ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦਮਨਕਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ "ਦਮਨਕਾ ਚੌਥ" ਦਿਨ "ਓਮ, ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹਿ ਕੇ, ਚੌਥ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਵੀ ਹੋਮ, ਪਾਠ ਜਾਂ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਨਾਇਕ, ਜੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਬਾਰਾਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਗਣ-ਪੂਜ੍ਯ, ਵਕਰਤੁੰਡ, ਏਕਦੰਤੀ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਨੀਲਗ੍ਰੀਵ, ਲੰਬੋਦਰ, ਵਿਕਟ, ਵਿਘਨਰਾਜਕ, ਧੂਮਰਵਰਨ, ਭਾਲਚੰਦਰ, ਵਿਨਾਇਕ, ਗਣਪਤੀ, ਹਸਤਿਮੁਖ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰਾਵਣ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਭਾਦਰਪਦ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਤੇ। ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਾਲੀਆ, ਮਣਿਭਦ੍ਰ, ਐਰਾਵਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕਰਕੋਟਕ, ਧਨੰਜਯ। ਜਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਸ਼ੰਖ, ਪਦਮ, ਕੰਬਲ, ਕਰਕਾਟਕ, ਨਾਗ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸ਼ੰਖਕ, ਕਾਲੀਆ, ਤਕਸ਼ਕ, ਪਿੰਗਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਤੇ, ਅੱਠ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੋਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਭੋਗ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਅਭਯ ਦਾਨ ਦੇਂਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਸੱਪ ਦੇ ਡੱਸਣ ਦਾ ਭੈ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।" ਸੱਤਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ: "ਓਮ ਖਖੋਲਕਾਇਆ, ਅਮਰਤਾ, ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਸ੍ਵਾਹਾ।" ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜੋ, ਮਰੀਚਾ ਖਾ ਕੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਕਹੋ: "ਮਾਰਤੰਡ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਆਪ ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਜਾਂ ਮਾਤੁਲਿੰਗ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। "ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ," ਇਹ ਫਲ-ਸਪਤਮੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਪ ਦੁੱਧ ਪੀਓ। ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੂਸਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਿੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਵਲ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਜਯਾ-ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾ ਉਪਵਾਸ ਦਿਨ ਅਰਕ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ। ਗੰਹੂੰ, ਕਾਲਾ ਚਣਾ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੀਸੀ ਹੋਈ ਅਟਾ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਲੇਪ, ਸੁਰਮਾ ਅਤੇ ਤਿਲ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਸਪਤਮੀਆਂ 'ਤੇ ਜੋ ਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।" ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਕਹੋ: "ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਦੂਰਵਾ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈਂ; ਅਸ਼ਟਮੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਰਵਾਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਦਿਨ ਸੱਤਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿੱਥੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗੇ, ਤਦ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤ, ਪੂਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਮੰਗਲਤਾ, ਆਯੁ, ਆਰੋਗਯ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਸੁਖ, ਮੋਖਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।