ਫ਼ਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਗੋਮਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂਕਿ ਰਾਗ-ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਜ—ਜੋ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ—ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ। ਕੁੰਦ ਦੇ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਦਾਤਨ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਭਗਤ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਪੂੜੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ਼ੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਮਨਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਦਾਤਨ ਅਤੇ ਟਗਰਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ, ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ੋਕਾ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਵਟ (ਬੜ) ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਯਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾ (ਸਉ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ) ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੰਡ (ਚੀਨੀ) ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ, ਲੌਂਗ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ, ਤਿਲ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ, ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਵਟ ਦੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਉਦੁੰਬਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਤਨ ਅਤੇ ਟਗਰਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ, ਮੱਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਤਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਧ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਦਾ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਡਾਦੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਵਾਕੁਸੁਮ (ਗੁਲਹਿ) ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜੀਰਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਦਮਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ (ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਮੂਤ੍ਰ, ਗੋਬਰ) ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਘੀ-ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ, ਕਪੜਾ, ਛਤਰੀ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਮੈਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਾਢ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।" ਭਗਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਵਰਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਪਾਵਾਂ। ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਹਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਜਾ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਤ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਇਕ ਵਾਰ ਖਾਣਾ ਖਾਂ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਦਾਰੂ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਰਤਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਵ੍ਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗੀਕ ਦੇਹ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਛੇਵੀਂ ਖੁਰਾਕ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਪਰਾਕਾ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤ ਸਿਰਫ ਸਤਕੂ, ਜੌ ਜਾਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤ੍ਰ ਅਤੇ ਜੌ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਾਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਫਿਰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਮੈਂ ਹੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜੰਗਲਵਾਸੀ, ਤਪਸਵੀ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਤੀਹ ਦਿਨ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਤੇਰੇ ਉਠਣ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਤੀਹ ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਲਸ ਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਜੇ ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।" ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਰਤ ਤੋੜੇ। ਜੇ ਵਰਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਧ ਆਦਿ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ—ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: "ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਭਰ। ਜਾਂ ਦੂਧ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ; ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਹਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਹਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੱਖਣੀ ਅਯਾਨ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਰਤ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਪੰਚਕਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ। ਮੌਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਘੀ ਆਦਿ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੈਫਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਕਰੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ ਅਤੇ 108 ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ। "ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!"—ਇਸ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਘੀ, ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਆਦਿ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰੀ ਜਾਵੇ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ; ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਨਾਭੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਤੇ ਜਵਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ—ਮੂਤ੍ਰ, ਦਹੀਂ, ਦੂਧ—ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਹਾਂ—ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਓਥੇ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਦਸ਼ਮੀ ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਓਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਦਿ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਤੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਵੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਤੇ ਤੀਜੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਤੀਜੀ ਚੌਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਚੌਥੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਪੰਜਵੀ ਛੇਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸੱਵੀ ਛੇਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਕਥਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਭੂਤੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤਾਂ, ਉਪਵਾਸ, ਪੂਜਾ, ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਆਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ।