ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਮਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਅਾਸ ਅਤੇ ਅਨੰਗਾ ਦੀ ਤੀਥੀ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜੈਸਮਿਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, 'ਅਨੰਗਾਇਆ' ਨਾਮਕ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਚੱਖ ਕੇ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕਦੰਬਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨਟੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜੈਸਮਿਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਪਲੱਖਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਰੀਕਾ ਕੇਕ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ, ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮਰੁਬਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚੀਨੀ, ਸਾਗ ਅਤੇ ਮੰਡਾ ਕੇਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਬ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣੀ ਹੈ। ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਸੁਰੂਪਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਦੰਦ ਲਈ ਅਤਜਾ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਕੇਕ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਮਨਕਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕਰੀਦੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕੇਕ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਇਫਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬਿਲਵਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਉਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲਈ ਲਵੰਗ, ਇਲਾਇਚੀ ਅਤੇ ਛੇ-ਮਸਾਲਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ; ਅਗੁਰੂ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਰੇਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਰੇਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ, ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਕੁਲਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਕੇਕ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਦਨਕਾ ਦੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਚੰਪਕ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਤੰਦ ਅਤੇ ਮੋਦਕਾ ਮਿੱਠਿਆਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖਦੀਰਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਬਦਾਰਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਦਨਾ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਦੂਧ ਅਤੇ ਸਾਗ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਰਤੀ, ਮੁਕਤਮਨੰਗਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਸਤਾਂ, ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖਟ, ਬਰਤਨ, ਛਤਰੀ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਗਯਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਆਰੋਗਿਆ, ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੈਵਲਯ-ਸ਼ਮਨ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਅਟੂਟ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ। ਮਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਗਉ-ਉਤਪਾਦ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿਣਾ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ! ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਵ੍ਰਤ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਅਟੂਟ ਰਹੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਪਰਮਪੁਰਸ਼, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਅਟੂਟ ਰੂਪ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਅਟੂਟ ਰਹਿਣ।" ਚੈਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਾਕਤੂ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਸਾਵਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਦੇਣੇ ਹਨ; ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਅਗਸਤਿਆ ਅਰਘਯ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਾਸਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਹੈ। ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਘੜਾ ਸਜਾ ਕੇ, ਅਰਘਯ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਅਰਘਯ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਹੈ: "ਹੇ ਖਾਸਾ ਘਾਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਨਾਜ, ਫਲ, ਰਸ ਛੱਡਣ; ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣਾ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਤੀਸਰੇ ਰੰਭਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਕਦੰਬਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਰੁਬਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਕਪੂਰ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਅਤੇ ਜੈਸਮਿਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਦੰਦ ਸਾਫੀ ਨਾਲ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਲਹਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਘੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਡਕਾ ਕੇਕ ਦੇਣੇ ਹਨ। ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ, ਗੋਮਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ; ਕੁੰਡਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਕੇਕ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਚੈਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਲਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਮਨਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ; ਸ਼੍ਰੀਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਦੰਦ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤਗਰਾ ਦੇਣਾ। ਵਿਸਾਖ ਵਿੱਚ ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਅਸ਼ੋਕਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਵਟ ਦੇਣਾ; ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਖੰਡਾ ਦੇਣਾ; ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਲਵੰਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਮਾਧਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਤਿਲ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੀਆਂ, ਦੂਧ-ਚਾਵਲ, ਵਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਉਦੁੰਬਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੰਦ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤਗਰਾ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦੇਣਾ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਮੱਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੰਦ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਧ ਨਾਲ; ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਦਾ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਡਾਦੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਸਵੰਦ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜੀਰਾ ਨਾਲ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪਦਮਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜੈਸਮਿਨ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗਉ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ; ਵਰਖਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੁੜ ਆਦਿ, ਵਸਤ੍ਰ, ਛਤਰੀ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇਣੇ ਹਨ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਬਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਸ਼ਾਢ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਹਿਣਾ, "ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਮੈਂ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਨਿਰਵਿਘਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵ੍ਰਤਾਂ, ਪੂਜਾਵਾਂ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਸੁਭਾਗ, ਆਰੋਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।