ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ فرمایا ਕਿ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੌਲਤ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਨੇਕੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਤਾਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਚੋਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੌਣਕੀਯ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਨੀਤੀ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਤਾਰੇ, ਤਿਥੀਆਂ ਤੇ ਵਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਏਕਾਗ੍ਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਐਸੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਹੋਰ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਯਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੀ ਨੂੰ ਗੌਰੀ, ਵਿਘਨੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ, ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ, ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ ਕਾਰਤਿਕੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ, ਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਭਾਸਕਰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਠਵੀਂ ਤੇ ਨੌਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਦੁರ್ಗਾ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾਵਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਯਮ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਾਰਵੀਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਪੂਜਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਵਿਅਾਸ ਅਤੇ ਅਨੰਗਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਮਬੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਭੋਜਨ ਚੜਾਉਣਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਵਿੱਚ, ਨਟੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਚਮਬੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜੋ, ਪਲੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪੂਰੀਕਾ ਦੇ ਕੇਕ ਚੜਾਓ। ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ, ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮਰੂਬਕ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚੀਨੀ, ਸਾਗ ਤੇ ਮੰਡਾ ਕੇਕ ਚੜਾਓ, ਤੇ ਦੰਦ ਮਾਂਝਣ ਲਈ ਅੰਬ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ। ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਰੂਪਾ ਦੀ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਅਟਜਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਕੇਕ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਮਨਕ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੇਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਕੜ ਤੇ ਜਾਇਫਲ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੇਠ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਨੂੰ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਬਿਲਵਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਉਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲਈ ਲੌਂਗ, ਇਲਾਇਚੀ ਅਤੇ ਛੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਦੂ ਚੜਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਗਰੂ ਤੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚੜਾਓ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਰਤਾਰ ਫੁੱਲ ਚੜਾਓ, ਤੇ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ, ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਨੂੰ ਬਕੁਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੇਕ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਮਦਨਕਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪੂਜੋ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਮੋਦਕਾ ਮਿੱਠਾਈ ਚੜਾਓ, ਤੇ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਬਦਰਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਦਨ ਨੂੰ ਦਸਵੀਂ ਵਾਰ ਪੂਜੋ, ਤੇ ਦੂਧ ਤੇ ਸਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਰਤੀ, ਮੁਕਤ ਮਾਨੰਗਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘ੍ਰਿਤ, ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਿਓ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਕਰਨੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੱਟ, ਪਾਤਰ, ਛਤਰੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦਿਓ। ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਹਿਆ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੈਵਲਯ-ਸ਼ਮਨ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰੋ। ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਅਨਾਜ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: ‘ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਵ੍ਰਤ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ।’” ਫਿਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ।” ਚੈਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਾਕਤੂ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਤੇ ਸਾਵਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਦਿਓ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਅਰਘ ਵ੍ਰਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਅੰਦਰ, ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਕਾਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿਓ, ਤੇ ਸੰਜਾ ਵੇਲੇ ਜਾਗੋ। ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿਓ। ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅਗਸਤਯ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ: “ਹੇ ਕਾਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ! ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਇਸਤਰੀ ਆਦਿ ਅਨਾਜ, ਫਲ ਤੇ ਰਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਤੇ ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਸਾਲ ਭਰ ਇਹ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਤੀਜੇ ਰੰਭਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਜ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੋ। ਗੌਰੀ ਦੀ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ। ਕਦੰਬ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਮਰੂਬਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਕਪੂਰ, ਚਾਵਲ ਦੀ ਮਾੜ ਤੇ ਚਮਬੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਲਹਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜਾਓ, ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮੰਡਾ ਕੇਕ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਤਿਥੀ, ਮਹੀਨਾ ਤੇ ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ, ਵਿਦਿਆ, ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਸੁਖ, ਆਰੋਗਯ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।