ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਸਲ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਡੀ ਆਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਲਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ: ਜਦੋਂ ਕਮਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਵਰੁਣ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਮਲ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਖੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੂਰਜ ਤੇ ਵਰੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਮਿੱਤਰ ਵੈਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਮਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਾਲ, ਦੰਦ, ਨਖ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ—ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ-ਮਤਲਬ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਹ-ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਅਮੀਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਦੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਨੇੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੁੜ, ਮੌਤ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ—ਮੁਕਾ ਹੋਇਆ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼, ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ—ਇਹ ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਵੀ ਚਿਨ੍ਹ ਹਨ। ਕੁਬੜ, ਕੀੜੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਨਾਲੋਂ ਮਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਆਏ, ਤਾਂ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਨਿਮਰਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ-ਪਿਓ ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਅਜਿਹੇ ਬੱਚੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਗ ਮਹਾਂ-ਹੰਸਾਂ ਵਿਚ। ਵਿਦਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਵਿਦਿਆ ਨੇਕਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਤੇ ਲੈ ਲਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਥਾਂ, ਸ਼ੌਣਕੀਯ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸਾਰ ਉਚਾਰਿਆ; ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਇਕ ਦਿਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰਿ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਤਾਰੇ, ਤਿਥੀ, ਤੇ ਦਿਨ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਕਾਗਰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੌਲਤ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਕਮ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ।" "ਦੂਜ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਯਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੀਜ ਨੂੰ, ਗੌਰੀ, ਵਿਘਨੇਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ।" "ਚੌਥ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ, ਹਰਿ ਦੀ; ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਤੇ ਸੂਰਜ; ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਭਾਸਕਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਨੌਵੀਂ ਨੂੰ, ਦੁਰਗਾ ਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ, ਯਮ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ; ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ।" "ਬਾਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਹਰਿ ਤੇ ਕਾਮ; ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ; ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪਿਤਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਅਮਾਵਸ 'ਤੇ, ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨ (ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ) ਦੀ ਪੂਜਾ; ਤਾਰੇ ਤੇ ਯੋਗ ਪੂਜ ਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ: "ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਵਿਆਸ ਤੇ ਅਨੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ।" "ਅਨੰਗਾਯਾ ਨਾਮਕ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿ ਚੱਖ ਕੇ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਦੰਬ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਵਰਤੋ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।" "ਮਾਘ ਵਿਚ, ਨਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਮਪਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਪਲੱਖਾ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ, ਤੇ ਪੂਰੀਕਾ ਪਕਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।" "ਫਾਲਗੁਨ ਵਿਚ, ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਰੂਬਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਚੀਨੀ, ਸਾਗ ਤੇ ਮੰਡਾ ਪਕਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਆਮ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ।" "ਚੈਤਰ ਵਿਚ, ਸੁਰੂਪਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੈਫਰ ਨਾਲ; ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਜਾ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ ਪਕਵਾਨ ਭੋਜਨ।" "ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਮਨਾਕ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਮ 'ਤੇ; ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਕਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।" "ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਕੜ ਤੇ ਜਾਇਫਲ ਦਿਓ; ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਲਵਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ।" "ਲਵੰਗ ਤੇ ਇਲਾਈਚੀ, ਸ਼ਾਢੂ (ਛੇ-ਮਸਾਲਾ) ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ; ਅਗੁਰੂ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਅਪਾਮਰਗ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ।" "ਸਾਵਣ ਵਿਚ, ਓਲੇਅੰਡਰ (ਕਨੇਰ) ਸ਼ਿਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਸੁਗੰਧ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਓਲੇਅੰਡਰ ਫੁੱਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ।" "ਭਾਦ੍ਰਪਦ ਵਿਚ, ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਕੁਲਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ; ਅਸ਼ਵਿਨਾ ਵਿਚ ਗੰਧਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਮਦਨਕਾ, ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਕਰਤਿਕ ਵਿਚ, ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਗੇ ਨਾਲ, ਮੋਦਕ ਪਕਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖਦੀਰਾ ਦੰਦ-ਸਾਫ ਲੱਕੜ ਨਾਲ।" "ਬਦਾਰਾ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਮਦਨ ਦਸਵੇਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਤ; ਦੁਧ ਤੇ ਸਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ।" "ਰਤੀ, ਮੁਕਤਮਾਨੰਗਾ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਵਿਅਸਤ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਸੁਗੰਧ, ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰੋ।" "ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗੋ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਨਾਲ; ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖਟ, ਭਾਂਡਾ, ਛਤਰ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਜੁੱਤੀ ਦਿਓ।" "ਗਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਖਵਾਓ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਆਚਰਨ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੈਵਲਯ-ਸ਼ਮਨ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ; ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦਿਓ; ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲਾਂ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖ ਕੇ:" "'ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਵ੍ਰਤ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ।'" "'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਐਸੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸਭ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ।'" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਸਿਧਾਂਤ, ਪੂਜਾ-ਪਾਠ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਫਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਿੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।