ਇਕ ਦਿਨ ਸੌਨਕ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮੁੱਢਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਤਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਕਤ ਭੀ ਭਟਕ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਵਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਦੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਹਵਾ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰੁਖ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕ ਅਣ-ਮਿਲਾਪਤ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੌਨਕ ਜੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਸਮਾਂ, ਇਕੱਲਪਨ ਜਾਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾ ਮਿਲਣੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਮਾਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਰੱਖਣ। ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਲ libertines ਦੇ ਨਖ਼ੁਨ ਨਾਲ ਫਟ ਜਾਂਦੀ, ਜੋ ਗਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲੈਂਦੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਕਰਦੀ, ਹਾਸਿਆਂ, ਜੂਠੇ ਦੁਖ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੀ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਮੂਰਖ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ—ਇਹ ਛੇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ, ਜੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਚੰਭਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਦੱਸੋ; ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਕੁੱਠੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੋ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਵੇਖੋ। ਜੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਤੇ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਕੰਧ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਕਰਕੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਜ਼, ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਆਪਣਿਆਂ ਲਈ ਕਾਂਟਾ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਿਠਿਆਈ ਨਾਲ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚਰਿਤਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੋਸਤੀ ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਵਧਾਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਹਿਲਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਲਵੇ—ਇਹ ਬੁਧਿਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੂਰਖ ਫਲ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਫਲ ਲਈ ਕੱਟ ਦੇ, ਉਹ ਫਲ-ਹੀਣਤਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੀ ਪਾਏਗਾ। ਧਨਵਾਨ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਘਰੋਂ ਦੂਰ ਮਜਦੂਰ, ਨਸ਼ੇੜੀ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ—ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸੌਨਕ ਜੀ। ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਭੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਸਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖੋ—ਇਹ ਗੁਣਵਾਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਹ ਲਓ; ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਬੁਧਿਮਾਨ ਵੱਡੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਨਵੀਂ ਸ਼ਰਾਬ, ਸੁੱਕਾ ਮੀਟ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਜ਼ਹਿਰ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ, ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਲਈ, ਘਾਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ, ਤੇ ਅਜੋੜੀ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਜ਼ਹਿਰ ਹਨ। ਗੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਜੋ ਭੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਚਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨੀਵਿਆਂ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ। ਪਾਣੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੀਣਾ, ਸਖ਼ਤ ਖਾਣਾ, ਸਰੀਰਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਕੁਦਰਤੀ ਉਤਸਾਹ ਦਬਾਉਣਾ, ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਨੀਂਦ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ—ਇਹ ਛੇਹ ਰੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਪਿਹਰ ਦੀ ਧੂਪ, ਵਧੇਰੇ ਵਾਸਨਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀ ਧੂੰ, ਅੱਗ ਤੇ ਹੱਥ ਗਰਮ ਕਰਨਾ, ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁਧ ਦੇਖਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੁੱਕਾ ਮੀਟ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਹਿਲਾ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਧੂਪ, ਤਾਜਾ ਦਹੀਂ, ਸਵੇਰੇ ਸੰਗ, ਤੇ ਨੀਂਦ—ਇਹ ਛੇਹ ਜਲਦੀ ਜਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਾਜਾ ਘਿਉ, ਅੰਗੂਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ—ਇਹ ਵੀ ਜਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ, ਤੇ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਛਾਤੀ—ਠੰਡੀ ਰੁੱਤ 'ਚ ਗਰਮ, ਤੇ ਗਰਮ ਰੁੱਤ 'ਚ ਠੰਡੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਲ ਮਲਣਾ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਆਰਾਮ; ਤਿੰਨ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰਦੇ: ਯਾਤਰਾ, ਸੰਗ, ਤੇ ਬੁਖਾਰ। ਸੁੱਕਾ ਮੀਟ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਮਿਲਾਪ—ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਭਾਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੀ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾ ਕਰੇ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਏ, ਕਰਕਸ਼ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੌਂਵੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਾਹ ਕੱਟਣਾ, ਧਰਤੀ ਖੋਦਣਾ, ਪੈਰ ਪੂੰਝਣਾ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ, ਰੁੱਖਾ ਵਾਲ, ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਵਾਰੀ ਨੀਂਦ, ਨੰਗੇ ਲੇਟਣਾ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਹਾਸਾ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ—ਇਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਭੀ ਕਿਸਮਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਇਆ ਸਿਰ, ਪੈਰ, ਚੰਗੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਘੱਟ ਖਾਣਾ, ਨੰਗੇ ਨਾ ਸੌਣ, ਤੇ ਮਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਸੰਗ ਨਾ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਛੇਹ ਖੋਈ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫੁੱਲ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਗੰਧੀ pāṇāḍara ਪਾ ਕੇ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਚਿਰਾਗ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਛਾਂ, ਪਲੰਗ ਜਾਂ ਕੁਰਸੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਤੇ ਧੋਬੀ ਦੀ ਧੂੜ—ਇਹ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਧੂਪ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਧੂੰ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਹਿਲਾ, ਤਾਜਾ ਦਹੀਂ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਧੂੜ—ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਅਨਾਜ, ਗਾਂ ਦੀ ਧੂੜ—ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਪਰ ਗਧੇ, ਉਟ, ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਧੂੜ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਅਨਾਜ ਦੀ ਧੂੜ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਧੂੜ—ਇਹ ਧੂੜ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗਧੇ, ਬੱਕਰੀ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਧੂੜ—ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ ਤੇ ਭਾਰੀ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁੰਨਿਆ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਛਾਣੀ ਦੀ ਹਵਾ, ਨਖ਼ਾਂ ਦੇ ਟਿੱਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਧੂੜ। ਕਦੇ ਵੀ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚੋਂ, ਮਾਲਕ-ਨੌਕਰ ਵਿਚੋਂ, ਜਾਂ ਘੋੜੇ-ਬਲਦ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ, ਵਿਦਿਆ, ਵਿਵਹਾਰ, ਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ, ਸੌਨਕ ਜੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਲਈ ਸੂਝ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।