ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਗੂਦੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਗਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਰਭ ਹੰਤਾ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਤ੍ਰੇਯ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਮ ਯਜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਗੁਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਛਾਲ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਅਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘਿਉ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਬੀਜ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਪੀ ਲਵੇ ਜਾਂ ਮਦਰਾ ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਦੀ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੂਸਲ ਦੇ ਕੇ ਉਪਰੋਕਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਣ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਵੇਦ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦੱਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਿੱਲੀ, ਗੋਹ, ਨੀਵਰ, ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਮੈਡਕ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਹਾਥੀ ਲਈ ਪੰਜ ਕਾਲੇ ਬਲਦ, ਤੋਤੇ ਲਈ ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਬਛੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰੁੱਖ, ਬੂਟਾ, ਲਤਾ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਕੱਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਵਾਰੀ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਰੀਚਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਗਧਾ ਯਜਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ, ਦਾਣਾ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਨਿਰਾਧਾਰ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਣੁਮਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤ ਲਏ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਧੇ ਜਾਂ ਊਂਟ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, 'ਹੁੰ' ਉਚਾਰੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹਰਾਏ, ਜਾਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਧਮਕੀ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਜਾਂ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਸ਼ ਸਾਰਵਜਨਿਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਗੁਪਤ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਚਾਲੀ ਵਾਰੀ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਮਦਰਾ ਪੀਤੀ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਹ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਬੀਜ, ਗੋਬਰ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਚੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦੁਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਦਇਆ, ਧੀਰਜ, ਧਿਆਨ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਮੌਨ ਵਰਤਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸੰਯਮ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਸਭਿ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀਤਾ ਵਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।