ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੂਲਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਹੁ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਜਾਤਿ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਾ ਨਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵਿਦਿਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸਲ ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਬਾਗ ਬੇਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਦਾ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਕ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵਚਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਾਠ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਅਪਰਾਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਗਾਂ ਵੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਤ੍ਰੇਯਾ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਮ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਗੁਣੀ ਤਪਸ਼ਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਛਾਲਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਜਟਾ ਧਾਰਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਵੀਰਜ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਪੀ ਜਾਂ ਮਦ ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਅਪਰਾਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਢੰਡਾ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਣ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵੇਦ ਸੰਹਿਤਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ। ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਜਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਯਸ਼ਚਿੱਤ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦੱਸ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜੇ ਬਿੱਲੀ, ਗੋਹ, ਨੇਵਲਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਮੰਡਕ ਮਾਰੇ, ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਕਾਲੇ ਸਾਂਡ ਜਾਂ ਤੋਤੇ ਲਈ ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਬਛੜਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖ, ਬੂਟਾ, ਲਤਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਕੱਟੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੌ ਵਾਰੀ ਰਿਗਵੇਦ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਗਧੇ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ, ਜੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤਪ ਕਰੇ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤਪ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਾਏ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤਪ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਧੇ ਜਾਂ ਊਠ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰੇ, ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੋ, 'ਹੁੰ' ਆਖੋ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿਓ, ਜਾਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਡਰਾਓ ਜਾਂ ਮਾਰੋ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਜਾਂ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਉਥੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਸ਼ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਐਸੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।