ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਰਣ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਗ ਤੋਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਨੇ ਅਰਣਯਕ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ 'ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ' ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਨਰਕ ਦੇ ਝੰਡੇ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਜਾਂ ਕੀਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਘਾਹ ਆਦਿ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਗਣੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਨਾਜ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਵਾਧੂ ਅੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਨੱਕ ਬਦਬੂਦਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਭਾਰੀ ਦੰਡ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਬਲਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੀਰਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੀਟ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿੱਧ, ਕਪੜਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਢੀ, ਅਤੇ ਨਮਕ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਚ্ছে ਲਕੜ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਨਿਮਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਕੜ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਯਤ ਕਰਤਵੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਨਿੰਦਿਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਮਹਾਰੌਰਵ ਅਤੇ ਰੌਰਵ ਵਰਗੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸੰਜੀਵਨੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲਾਲ ਹੈ। ਪਾਪੀ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਦੇ ਅਭਾਵੀ ਹਨ, ਅਵੀਚੀ ਅਤੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਵੇਦ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚੱਖਣਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੇ ਪਾਪ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਚੁੱਕਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ—ਇਹ ਸਭ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਵਿਛੌਣ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ 'ਗੁਰੂ ਦੇ ਵਿਛੌਣ ਦਾ ਉਲੰਘਣ' ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਚੁੱਕਰੇ ਹੋਣਾ, ਚੋਰੀ, ਕਰਜ਼ਾ ਨਾ ਚੁਕਾਉਣਾ, ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈਣਾ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਨਿੰਦਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣਾ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ, ਪੋਖਾਂ ਜਾਂ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਅਣੁਕੂਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਧੋਖਾ ਕਰਨਾ, ਸੰਜੋਗ ਤੋੜਨਾ, ਆਪਣੀ ਪਾਠ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਘੱਟ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਮਰੋੜ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਂ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਯੋਗ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ। ਜਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਤਰੇਯ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਖਣਾ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਮਾ ਯਜਨ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਛਾਲਾ ਦੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਜਟਾ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਰੰਗ ਦੇ ਘਿਉ 'ਤੇ ਜੀਵੇ। ਜਿਹੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਵੀਰਜ, ਪਿਸਾਬ, ਗੰਦ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੇ। ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਜੇ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਓਖਾ ਦੇ ਕੇ ਐਸਾ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗ ਤੇ ਵੰਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪਾਪਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬੜੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।