ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਿਤਰ ਰੀਤ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲਿਖ ਕੇ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਦੀ ਉਣਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, "ਰੁਚਿ ਰਚਿਤ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ" ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਉਭਰੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕੁੜੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਓ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ, ਰੁਚਿ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਨਿਨੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾ ਰੁਸ਼ੀ, ਰੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲ ਤੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੀ ਨਵਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, "ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਦਾ ਆਗਮਨ" ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਸਵਾਯੰਭੂ ਆਦਿ ਰੁਸ਼ੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ। ਉਹ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੀਰ, ਇੰਦ੍ਰੀ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਯੰਤਰਕ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਅਟੱਲ, ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਸੱਚ ਹੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਭੇਦ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ। ਉਹ ਜਾਗਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦਾ, ਪਰ ਅਤਿ ਸੁਖਮ ਤੇ ਸੁਖਮ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ। ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੀ ਅਸਪ੍ਰਸ਼। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਉਹ ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਗੰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇਕਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ "ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ" ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਵਿ्णੁ - ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਉਸ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮੁੜ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਰੂਪ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋ ਚੁਕੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਦੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਹਰੀ, ਜੋ ਕੁੰਦ-ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਬਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ। ਉਸ ਦਾ ਮਹਾਨ, ਕੀਮਤੀ ਮੁਕੁਤ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਹਨ।