ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਹ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਯੋਗੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੁਚਿ ਨੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦੋਂ ਰੁਚਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪਿਤਰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਰੁਚਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਪੂਜਾ ਵਸਤੂਆਂ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਰੁਚਿ ਨੇ ਭਾਵ ਭਰੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਰੁਚਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ।” ਰੁਚਿ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।” ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, “ਤੈਨੂੰ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮਨਵੰਤਰੀ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਤੂੰ ਖੁਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣਕੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੇਂਗਾ।” ਉਹ ਪਿਤਰ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕਰਮ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜਾਂ ਅਧੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਭੇਂਟਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਅਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਖੰਡ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।” “ਸਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਅਧੂਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਲਿਖ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਰੁਚਿ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਪਿਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ' ਵਾਲਾ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।” ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੁਚਿ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਾਨਿਨੀ ਸੀ, ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਮুনি ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮਾਨਿਨੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਦਾ ਆਗਮਨ' ਵਾਲਾ ਨੱਬੇਵਾਂ ਚੈਪਟਰ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹਰਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸਰੀਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੰਨ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹੈ।