ਜਦੋਂ ਰੁਚਿ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਜੋਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਬੇਅੰਤ ਚਮਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਰੁਚਿ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਧਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਡੱਖ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਿ, ਹਵਾ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਗਿਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਜੋਤਿ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਯੋਗੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਜਦ ਰੁਚਿ ਨੇ ਇੰਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਰੁਚਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰੁਚਿ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਰੁਚਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ, “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਾ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇ।” ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਪੁੱਰਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਮਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਵੀ ਅਨੇਕ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣੇਗਾ। ਤੂੰ ਆਪ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣਕੇ ਚਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ ਰਚੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਹ ਭਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਭੀ ਇਹ ਭਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਿਤਰ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ, ਇਹ ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਜੇਕਰ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਂ ਅਧੂਰਾ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਜਿਥੇ ਇਹ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਤੋਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਰਮ ਅਧੂਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਭਜਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਿਆਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਇਹ ਭਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, “ਰੁਚਿ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਭਜਨ” ਨਾਮਕ ਅਠਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਗੁਰੂ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਮਧੁਰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਤਿ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕੁੜੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।