ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਗਹਿਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਭਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਆ, "ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਵੈਸ਼ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੈਸ਼ਯਾ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਕੀਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਅੱਗੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਸੱਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਿਤਰ ਜੋ ਦੇਵ ਲੋਕ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਸਤਿਆਰੂਪ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਯਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਹਨ, ਸਵਧਾ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਭਗਤ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ, "ਜੋ ਪਿਤਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਉਹ ਜੋ ਸਦਾ ਸੋਮ ਦੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਯਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਡਾਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਿਤਰ ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਮਾਸ, ਮਨਚਾਹੇ ਪਾਨ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵਯ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜੀਆਂ-ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ। ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਪਿਤਰ ਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਜਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਵਸਤੂਆਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਖਸ਼ਸ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਉਗ੍ਰ ਦੈਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਖਤਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਅੱਗੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਗ્નਿਸ਼ਵਾਤ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਆਜ੍ਯਪ, ਅਤੇ ਸੋਮਪ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਗ્નਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰ ਮੇਰੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਆਜ੍ਯਪ ਪੱਛਮੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਸੋਮਪ ਉੱਤਰੀ ਦੀ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾਉਣ। ਉਹ ਪਿਤਰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਯ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਤਾ, ਭਾਗਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਆਦਰਯੋਗ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਧਨ, ਕੋਈ ਧਰਮ ਤੇ ਕੋਈ ਜੀਵਨ। ਇਹ ੩੧ ਪਿਤਰ ਗਣ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਨੇ ਇੰਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੇਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਰੁਚਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਧਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਅਕਾਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸੋਮ ਤੇ ਵਰੁਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਸੋਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਜੋਗਮੂਰਤ ਪਿਤਰਾਂ, ਅੱਗ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।