ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ pavitr ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੋਲਾਂ ਘੇਰੇ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਧਾਗੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅੱਠੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਡਰ ਹੋਕੇ, ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਘੱਟ ਵੱਡਾ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਖਿੱਚੋ। ਸੋਝੀ ਨਾਲ, ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਹਰੇਕ ਨਾਭੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਇਹੀ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਧੀ ਕਰੋ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ। ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸਾ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਧਾਗੇ ਹੋਣ। ਵਰਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਭਰੋ। ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲ, ਪੀਲਾ, ਤੇ ਕਾਲਾ—ਇਹ ਰੰਗ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਓ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਾਂਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸਾਂਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਦਯੋਗੀ ਚੇਲੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੋਹਰਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਸਾਧਕ ਲਈ ਤਿਗੁਣਾ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਾਓ ਕਰਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਣ ਵਜੋਂ ਵੇਖੇ। ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਜੋੜੇ, ਹੇ ਨੰਦੀਧਰ! ਇਹ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ pavitr ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਹਥੇਲੀ ਇਸ ਮੰਡਲ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਖ ਉਸ ਦੇ ਧਾਗੇ ਹਨ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੇਲੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ; ਉਸ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਚੇਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ, ਚੇਲੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਂ ਨੂੰ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੁਣਿਆ ਨਾਂ ਦੇਵੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀ ਆਦਿਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਬੇਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ; ‘ਸ਼੍ਰਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੂੰ, ਸ਼੍ਰੈਂ, ਸ਼੍ਰੌਂ, ਸ਼੍ਰ:’ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਦਯ, ਸ਼ਿਰ, ਸ਼ਿਖਾ। ਮੰਡਲ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ। ਇਹ ਸਭ ਆਕਾਸ਼, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼, ਵੇਦ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ। ਫਿਰ ਖੇਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ; ‘ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸੌਂ’, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ‘ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ, ਵਦਵਦਵਾਗਵਾਦਿਨੀ ਸਵਾਹਾ’; ‘ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।’ ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੌਂ ਵਿਧਾਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ‘ਰੰ’ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾਓ। ‘ਲੰ’ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਬੁੱਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ ਇਕ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਛੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਵਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਡਲ ਦੀ ਸਜਾਵਟ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਚੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।