ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰੌਂਚੁਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਆਚਾਰ ਸੰਹਿਤਾ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ‘ਕਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ’ ਨਾਮਕ ਅਠਾਠੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੌਂਚੁਕੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਇਕ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਅਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, “ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗੀ?” ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਯ ਉੱਠਿਆ। ਫਿਰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਾਬਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਕੜੀਆਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਘੰਭੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ—ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣੇਂਗਾ; ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਪੂਰਵਜ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ?” ਮੁਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਵ੍ਰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਧ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਦੇਵ ਲੋਕ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਤੱਤ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਹੀਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨਾਂ ‘ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਧਾ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਮ ਦੇ ਕਿਰਨਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਮਾਸ, ਮਨਪਸੰਦ ਪਾਨੀਆਂ, ਕਾਲੀ ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਭਣੀਯ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਪਿਤਰ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਪਿਤਰ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰ ਵਰਗ, ਹਰ ਲੋਕ ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।