ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਤਾੰ ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੁਰਵ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਥਮ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਵਿਦਿਆਨੁਸਾਰ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਖਾਮੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਗੁਣ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ ਸੁਭਾਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਚਕਰ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਅਚਯੁਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਚਕਰ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਠਵਾਂ ਪੱਥਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਹੈ; ਨੌਂ ਚਕਰ ਵਾਲਾ ਨੌਂ ਵਿਧਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਦਸਵਾਂ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਅਨੰਤ ਪੱਥਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਦੁਆਰਕਾ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅਤੇ ਗਿਆ; ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ, ਸ਼੍ਰੀ-ਮੁਖ, ਭਵ, ਯੁਵ, ਧਾਤਾ; ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ, ਸਵਭਾਨੁ, ਤਰਣ, ਪਾਰਥਿਵ, ਵਿਆਯ; ਨੰਦਨ, ਵਿਜਯ, ਜਯ, ਮਨਮਥ, ਦੁਰਮੁਖ; ਸ਼ੁਭਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੋਭਨਾ, ਕਰੋਧੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਾ, ਉਪਰਭਾਵਾ; ਪਰਿਧਾਵੀ, ਪ੍ਰਮਾਦੀ, ਆਨੰਦ, ਰਾਖਸਾ, ਨਲਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਮ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਦੁੰਦੁਭੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਪੰਜ ਧੁਨੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ। ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕਰਨ ਦੇ ਅੱਖਰ — ਆ, ਈ, ਊ, ਐ, ਔ — ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿੱਥੀਆਂ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਜੈਤੀਆਂ। ਪੂਰਵ ਦੱਸੇ ਗਏ ਮੁਤਾਬਕ, ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਸ਼ਨੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਹਨ। ਹੋਰਥਾਂ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਲਾਈਟਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਵੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮੌਤ ਹੈ। ਨਾਮ ਅਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਕ੍ਰਮ ਸਹੀ ਹੈ। ਕਸ਼ਾਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸੁਭਾਗੀ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼, ਪਕੜ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਦੀ ਵਰਗ, ਰੋਚਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੁਰਵ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਥਮ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਚਰਨ ਚੈਪਟਰ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਸਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਤ ਨਿਰਧਾਰਣ' ਦੇ ਚੈਪਟਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਹਰਾ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਮੰਗਲ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਸ਼ਨੀ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਬੁਧ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ — ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਲਾ ਨਾਲ ਕਿਰਿਆ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਸੁਭਾਗੀ ਕਰਮ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਅਸੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਤ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਚੈਨਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ। ਨਾਭੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਸਤ੍ਹਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਚੈਨਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਹਨ: ਖੱਬਾ, ਸੱਜਾ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ। ਕੇਂਦਰੀ ਚੈਨਲ ਅੱਗ ਹੈ, ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੱਜਾ ਚੈਨਲ, ਤੇਜ਼ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਾਸ 'ਤੇ ਖੱਬਾ ਚੈਨਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਵੇਸ਼ 'ਤੇ ਸੱਜਾ ਚੈਨਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਪਿੰਗਲਾ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਖਾਣ, ਸੰਭੋਗ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਪਿੰਗਲਾ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਭੋਗ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿਚ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਕਰਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ, ਕਰਮ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।