ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਬਾਰੇ ਗਹਿਰੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਆਂ ਬਤਾਈਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਾਲੀ ਲੱਛਣ ਐਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਟੇਢੇ-ਮੇਢੇ ਜਾਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਕਰੀਤਾ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੀਹ ਲੱਛਣ ਐਸੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਗੋਲ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਹੇਠਲੇ ਜਾਂ ਨੀਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਘੜੇ ਵਰਗਾ, ਭਦਰਾ ਵਿਹੀਣ ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਸੁੰਦਰ, ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਮਿਤੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਲ ਬਹੁਤ ਘਣਾ, ਪੱਕਾ, ਵੰਕੜ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਲੱਛਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਲੱਛਣ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੱਖਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ ਉੱਚੇ, ਚਾਰ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਪੁਰਖ ਦੇ ਮੱਥੇ, ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੰਘਾਂ, ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉੱਚੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ, ਪੈਰ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਹੋਠ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਬਾਂਹਾਂ, ਦੰਦ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਨੱਕ—ਇਹ ਲੰਮੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕੁਆਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ ਸਮਾਨ, ਕੋਮਲ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਖ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਣ। ਉਸਦੇ ਗਿੱਟੇ ਛੁਪੇ ਹੋਣ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕ ਹੋਣ। ਜੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਹਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੱਖਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋੜ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਨਾ ਹੋਣ, ਦੋਵੇਂ ਘੁਟਣ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕ ਹੋਣ। ਉਸਦਾ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਉੱਤਮ, ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਪੀਪਲ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕ ਰਤਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕਮਰ ਭਾਰੀ ਤੇ ਮੰਗਲਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਾਭੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕਮਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋਵੇ। ਮਜਬੂਤ ਅਤੇ ਵਾਲਦਾਰ ਜੰਘਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਕੋਮਲ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਦੰਦ ਚਮੇਲੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਬੋਲਣੀ ਕੋਇਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨੱਕ ਸੁਧਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਔਰਤ ਲਈ ਮੰਗਲਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੌਂਹਾਂ ਅਰਧਚੰਦਰ ਵਰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਮੱਥਾ ਚੌੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਮਾਸਦਾਰ, ਸਮਾਨ, ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਣ। ਔਰਤ ਦਾ ਸਿਰ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲ ਜਾਂ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਸਮਾਨ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੈਰਾਂ ਜਾਂ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ, ਚਾਮਰ, ਮਾਲਾ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਜਾਂ ਚੌਕੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁਵਰਣ, ਅੰਕੁਸ਼ ਆਦਿ ਮੰਗਲਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾ ਉਭਰੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਡਿੱਗੀ ਹੋਵੇ; ਜੇਕਰ ਕलाई ਤੋਂ ਚਲਦੀ ਲਕੀਰ ਸਿੱਧੀ ਮੱਧਮ ਉਂਗਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਭ ਲੱਛਣ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਕੀਰ ਹਥੇਲੀ ਜਾਂ ਪੈਰ ਦੀ ਉਭਰੀ ਹਥੇਲੀ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਲਕੀਰ ਚੱਲਦੀ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਘੱਟ ਆਯੁ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਟੁੱਟੀ ਲਕੀਰ ਘੱਟ ਉਮਰ ਅਤੇ ਲੰਮੀ, ਸਿੱਧੀ ਲਕੀਰ ਵਧੀਆ ਆਯੁ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਲੀ ਉਂਗਲ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹੇ, ਜਾਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨਸਦਾਰ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਲੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਮੰਗਲਕ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਡਿੱਗੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਮੋਟੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋਣ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਹੱਸਣ ਸਮੇਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੰਪਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਰਸਰ (ਸੱਸ) ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ; ਜੰਘਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕੰਨ ਅਸਮਾਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਅਮੰਗਲਕ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਪੇਟ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।