ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਜ্ঞানੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲਕੜਾਂ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਚਪਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਘੱਟ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਭਾਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭੋਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਪਏ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਕੱਟੀ ਜਾਂ ਖੋਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੱਕ ਮੌਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਬੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰੂਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਵੱਕਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਛੀਂਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਢਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ। ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੋਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਰਵਰਤ ਹਨ; ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪਟ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਨਮੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁਖ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ, ਛੋਟੀਆਂ ਤੇ ਉਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ। ਮੋਟੀ, ਲੰਬੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਿਲੀਆਂ ਭੰਵਾਂ, ਜਾਂ ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਉਭਰੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਗਰੀਬ, ਕਦੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਸਤਿਕਾ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਛਪੇ ਹੋਏ ਮੱਥੇ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਮੱਥੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਕ ਅੰਸੂ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਕਰੜਾ ਰੋਣਾ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਗਲਪਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ 95 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅੰਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੱਕਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੀਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਛਤਰੀ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਘੜਾ ਵਰਗਾ ਤੇ ਅਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਭਲੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨ ਟੁੱਟੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਘਣੇ, ਵੱਡੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਕਰੇ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਸੁਭ ਨਤੀਜਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਛੇ ਉਭਰੇ, ਚਾਰ ਛੋਟੇ, ਤੇ ਲਾਲ ਸੱਤਵਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮੱਥਾ, ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਛਾਤੀ ਬਹੁਤ ਚੌੜੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ران, ਗਰਦਨ, ਤੇ ਜਨਾਨਾ ਉਭਰੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਹੋਣ। ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕੋਨੇ, ਪੈਰ, ਜੀਭ ਤੇ ਹੋਠ—ਇਹ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਆਕਾਰ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਾਂਹਾਂ, ਦੰਦ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਨੱਕ ਲੰਬੇ ਹੋਣ। ਮਹਾਰਾਣੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ ਨਰਮ ਤੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵੇ ਤੇ ਨਖ ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ। ਗਟੇ ਛੁਪੇ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਲਵੇ ਕਮਲ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਜੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵਜਰ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਹਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋੜ ਉਭਰੇ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਗੋਡੇ ਸਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਜਨਾਨਾ ਉਤਮ, ਚੌੜਾ, ਤੇ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਪਤ ਰਤਨ ਛੁਪਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਮਰ ਭਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਭੀ ਸੱਜੀ ਵੱਲ ਮੁੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਹੋਣ। ਮੋਟੀਆਂ ਤੇ ਵਾਲਦਾਰ رانਾਂ, ਤੇ ਨਰਮ, ਸ਼ੰਖ ਵਰਗਾ ਗਰਦਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਦੰਦ ਚਮਲੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਤੇ ਬੋਲੀ ਕੋਇਲ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵਰਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਭ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਜ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।