ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਗਰੀਆ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਥਾਂ, ਮੂੰਹ, ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿਦਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਵਿਚ ਖੱਬੇ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਤਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਗਵਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਕੱਟੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਬਹੁਤ ਉਭਰੇ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕਤਾ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਪੀਲੇ ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੱਖ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਨੱਖ ਵਿਕਰਾਲ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਏ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੌਲਤਮੰਦ ਹਨ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਦੋ ਮੱਛੀਆਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਜਾਵਣੇ ਹੋ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਛਤਰੀ, ਪਲਕੀ, ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਧ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਸੀ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਸਵਸਤਿਕ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਢੋਲੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੇਦਿਕਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸੁਤੰਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪੂਤਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਦਰੱਖਤ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਮੋਟੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੌਲਤਮੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹੋਠ ਲਾਲੀ ਮਾਰੇ ਹੋਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਅਣਗਠੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਦੰਦ ਚਿੱਟੇ, ਮੋਟੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲੂ ਨਰਮ ਤੇ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੌਲਤ ਖੋ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤਲੂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਉਲਟ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤਮੰਦਾਂ ਲਈ ਗੋਲ ਤੇ ਵੱਕੜ ਤਲੂ, ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ ਲੰਮਾ ਤਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲੂ ਡਿੱਗਾ ਤੇ ਟੇਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੰਦਭਾਗਿਆਂ ਲਈ ਛੋਟਾ ਤਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਮਿਲੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਲਾਲ ਦਾੜੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਪਤਲੇ ਤੇ ਚਪਟੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਘੱਟ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਮੰਦਭਾਗਿਆਂ ਦੇ ਕੰਨ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਦੌਲਤਮੰਦ ਰਾਜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਡਿੱਗੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਭੋਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਭਰੇ ਹੋਏ ਗੱਲ੍ਹ ਵਾਲੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੱਕ ਦਾ ਸਿਰਾ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂ ਖੱਡ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਣਉਚਿਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੱਕ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਹੇਠਾਂ ਦਬੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰੂੜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਟੇਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੀਂਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੋਰ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਕ੍ਰੂੜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਡਿੱਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਵਾਮੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮਣਕੇ ਕਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਮੀਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭੋਗ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ; ਛੋਟੀਆਂ ਤੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੰਵੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ, ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅਰਧਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੰਵੀਆਂ ਅਰਧਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਕਦੇ ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਦੇ ਦੌਲਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਵਸਤਿਕ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੱਥਾ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਮੱਥਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੰਝੂ ਆਉਣ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਰੜਾ ਰੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਖ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਗਲਪਨ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਬਣਨ ਲਈ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਪਚਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਸੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਥਾਂ, ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭਾਗ, ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।