ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 'ਲਗਨ, ਘਟੀ ਅਤੇ ਮਾਪਣ ਦੀ ਨਿਰਣੇ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸਥਿਰ ਰਾਸੀਆਂ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਕੁੰਭ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ—ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਵੈਤ-ਸਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਵੈਤ ਰਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਉਚਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੂਜੀ, ਸੱਤਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਘੜੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਹੇ ਬਲਦ-ਧਵਜਧਾਰੀ! ਚੌਥੀ, ਨੌਵੀਂ, ਰਿਕਤਾ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਘੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਲਣਯੋਗ, ਸ਼ੁਭ, ਗੁਰੂ, ਤੇਜ਼, ਮ੍ਰਦੁ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਥਿਰ—ਇਹ ਗੁਣ ਹਨ। ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਚਲਣਯੋਗ ਅਤੇ ਤੇਜ਼, ਅਤੇ ਘਰ-ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਲਈ ਮ੍ਰਦੁ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਗੁਣ ਚੁਣੋ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਫੌਜ ਦੀ ਆਗਿਆ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਰਯ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਹੈ। ਪਾਠ, ਦੇਵ-ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ-ਆਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਜਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਗੁਰੂਵਾਰ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਘਰ-ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਬਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਲਕੜ-ਲਕੜ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਸੰਗਠਿਤ, ਨਖ ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੇ, ਗਟਾਂ ਸੁਡੋਲ ਹਨ ਅਤੇ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ, ਪੀਲੇ, ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ, ਵਕਰੀਆਂ ਜਾਂ ਉਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਰੋਮ-ਕੁਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਮ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰੋਮ ਗਰੀਬੀ, ਅਤੇ ਗਟਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਾ ਅੰਗ ਗਰੀਬੀ, ਇੱਕ ਵੰਨ-ਚੰਦਰਾ ਦੁਖ, ਲਟਕਦੇ ਵੰਨ-ਚੰਦਰਾ ਅਲਪ-ਆਯੁ, ਧਨ-ਹੀਨਤਾ ਅਤੇ ਮੰਦ-ਭਾਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਨ; ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਸੱਪ-ਸਰੂਪ ਪੇਟ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਆਯੁ ਹਥੇਲੀ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਖੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਸੰਪੰਨ, ਉਹ ਸਠ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਜੋ ਕੰਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਆਯੁ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਦੋ ਲਕੀਰਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲ, ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਸਠ ਸਾਲ; ਘੱਟ ਲਕੀਰਾਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੀ ਆਯੁ। ਜੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਜਾਂ ਬਾਣ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ-ਲਕੀਰ ਇੰਡੈਕਸ ਤੇ ਮਿਡਲ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨ-ਲਕੀਰ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਯੁ-ਲਕੀਰ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਯੁ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਮਿਡਲ ਉਂਗਲੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ 'ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਨ' ਵਾਲਾ ਤਿਰਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਵਾਲ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਗੋਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਥ ਕਮਲ-ਜੈਸੇ ਲਾਲ, ਜਿਸ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਵਾਲ ਲਹਿਰਦਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਗੋਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ-ਜੈਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ। ਅਧਿਕ ਲਕੀਰਾਂ ਦੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੱਟ ਲਕੀਰਾਂ ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ, ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਹਥੀ-ਅੰਕੁਸ਼, ਕਣ, ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਹੋਵੇ... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੇ 'ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਨ' ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਲਕੜ-ਲਕੜ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।