ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੋਸ਼, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਬੋਧ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਿਨਯ ਅਤੇ ਵਪੁ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਪਜੇ। ਸੁਖ, ਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਯਜ੍ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਪਰ ਸਤੀ, ਜੋ ਮਾਂ-ਦੇਵੀ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਅਰਧਾਂਗਿਨੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਮੈਨਾ ਦੇ ਘਰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੀ। ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗੀਸ਼, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧੀ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨਗੇ। ਉਤਾਨਪਾਦ ਅਤੇ ਸਰੂਚੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਰਹਿਸ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਅੰਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਨ ਨਾਸਤਿਕ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜੰਘ ਨੂੰ ਮਥਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿ਷्णੂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੁਹਿਆ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਲੇ ਸਮਰਾਟ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜਾਨੀਆਂ ਰਚੀਆਂ। ਫਿਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਾਮ ਭੋਗ ਰਾਹੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।" ਜਦ ਯਜ੍ਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ! ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਸਠ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਿਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੋ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਚੌਦਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਠਾਈਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ। ਮਨੋਰਮਾ, ਭਾਨੁਮਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਦਾ ਵੀ ਵੰਡੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਜਯਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸੰਕਲਪਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ—ਇਹ ਦਸ ਧੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੁ, ਕਾਲ, ਅਨਾਯੁ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਅਤੇ ਮੁਨੀ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧ੍ਯ। ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਰੁਤਵਤੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਪਾਣੀ, ਧ੍ਰੁਵ, ਸੋਮ, ਧਰਾ, ਵਾਯੁ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਥੋਂ ਹੋਏ। ਆਪਾ ਤੋਂ ਵੇਤੁੰਦੀ, ਸ਼੍ਰਮ, ਸ਼੍ਰਾਂਤ ਅਤੇ ਧ੍ਵਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੋਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਰਚਾ ਅਤੇ ਵਰਚਸਵੀ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਮਨੋਰਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਰਮਣਾ ਜਨਮੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ।