ਪਵਿੱਤਰ ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਸਥਿਤੀਆਂ ਉਚਿਤ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਛੇਵਾਂ ਦਿਨ ਪਰਹੇਜ਼ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕੁਝ ਖਾਸ ਤਿਥੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ (ਟੌਰਸ) ਜਾਂ ਕੁੰਭ (ਐਕ੍ਵਰੀਅਸ) ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਿਥੀ ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਮਕਰ (ਕੈਪਰੀਕੌਰਨ) ਜਾਂ ਤੁਲਾ (ਲਿਬਰਾ) ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਚੁੱਕੇ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦੁੱਖਦਾਈ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਖੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਉੱਤਰਾਫਾਲਗੁਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੂਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਰਮਾ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਮੰਗਲ ਉੱਤਰੀ ਪ੍ਰੋਸ਼ਠਪਦਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਮੇਂ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪੂਰਵ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਕਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਾਥ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀਹੀਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਜੋੜੇ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੱਖਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਘੜੀਆਂ, ਸ਼ੂਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਘੜੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਆਤੀਪਾਤ, ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤਿ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਸਥਿਤੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਸਤਾ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ, ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਬੁਧਵਾਰ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਰੇਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ, ਭਰਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਕਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ, ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ, ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਕਰ, ਪੁਸ਼ਯ, ਪੁਨਰਵਸੂ, ਰੇਵਤੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੇ। ਜਨਮ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗ੍ਰਹਿ-ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਛੇ ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਤਿਥੀਆਂ, ਸੋਮ (ਚੰਦਰਮਾ) ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਤਿਥੀਆਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੱਸ ਸਾਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਉੱਨੀ ਸਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੱਸ ਸਾਲ (ਜੋ ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ), ਮੰਗਲ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਨਾਸ਼, ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਰਾਜ-ਹਾਨੀ, ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖ, ਅਤੇ ਰਾਹੂ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਰਾਜ-ਹਾਨੀ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੰਗਲ ਦਾ ਰਾਸ਼ੀ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੀਨ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਕਰ ਦਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਬੁਧ ਦਾ ਕਨਿਆ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਨੁ, ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਮਕਰ ਤੇ ਕੁੰਭ ਹਨ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਤੋਂ ਦੋ, ਅਤੇ ਪੂਰਵਾਅਸ਼ਾਢਾ ਤੋਂ ਦੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੇਵਤੀ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਸਜ-ਧਜ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨੇਵਲਾ ਜਾਂ ਚੂਹਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਾਜਾ (ਬਾਂਸਰੀ), ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਜਲ-ਘੜਾ ਵੀ ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ। ਪਰ ਕਪਾਹ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਤੇਲ, ਪੱਕੀ ਕੋਇਲਾ ਜਾਂ ਸੱਪ ਮਿਲਣ ਤੇ ਸੰਭਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੱਪ ਦੀ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚ, ਜੇ ਹੱਪ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੁੱਖ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਜੋੜੀ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੋੜਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਸਮਾਂ ਚੁਣਨ ਦੀ ਸਿੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।