ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਗਰੁੜ ਉਪਦੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਲਯ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਣੋ ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ! ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਨਰ-ਨਾਰਾਏਣ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ 'ਵਿਅਕਤੀ' ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਨਾਦਿ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬੁੱਧਿ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਬੁੱਧਿ ਤੋਂ ਮਨ, ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਤ ਹੈ। ਉਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਮਹਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਤੀਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੈਕਾਰਿਕ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਚਲ ਜੀਵ ਜਨਮੇ। ਛੇਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਉੱਪਰ ਵਧਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਠਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤੋਗੁਣੀ ਅਤੇ ਤਾਮੋਗੁਣੀ ਦੋਵੇਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਨੌਵੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਜਲ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਅਸੁਰ ਜਨਮੇ। ਤਾਮਸਿਕ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੁਰ ਸਤੋਗੁਣ ਸੀ, ਉਹ ਜਨਮੇ, ਹੇ ਹਰਾ! ਫਿਰ, ਅਸੁਰ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਕ-ਸੰਧਿਆ ਨਾਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈ। ਰਜਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਉਬਾਸੀ ਤੋਂ ਯਕਸ਼ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਸੱਪ ਜਨਮੇ। ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬੋਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀਆਂ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਜੀਵ ਜਨਮਾਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਘਰੇਲੂ ਹਨ, ਹੁਣ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਛੇਵੀਂ ਕਿਸਮ ਜਲਚਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਸਰਪ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਰਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।