ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯୋ ହରେଚ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ । ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଜାଯତେ କୃମିଃ ॥ ୨,୪୨.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜେ ଦେଇଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଜଣ ଦେଇଥିବା ଜମି ଅନ୍ୟରୁ ନେଇଥାଏ, ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ମଳରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।

ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଭୁକ୍ତଂ ଦହତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍ । ତଦେଵ ଚୌର୍ଯରୂପେଣ ଦହତ୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ସ୍ନେହରେ ଭୋଗ କଲେ ସେ ନିଜ ପରିବାରର ସାତ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦହିଯାଏ; ଚୋରି କରି ନେଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ରହିଥିବା ଯାଏଁ ଦହିଯାଏ।

ଲୋହଚୂର୍ଣାଶ୍ମଚୂର୍ଣାନି କଦାଚିଜ୍ଜରଯେତ୍ପୁମାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵନ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କଃ ପୁମାଞ୍ଜରଯିଷ୍ଯତି ॥ ୨,୪୨.

ଲୋହା କିମ୍ବା ପଥର ଗୁଡିକୁ କେବେ କେବେ ଜଣେ ମଣିଷ ଘସିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ତିନି ଲୋକରେ କେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଘସିପାରିବେ?

ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯଵିନାଶେନ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହରଣେନ ଚ । କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମେଣ ଚ ॥ ୨,୪୨.

ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ନଷ୍ଟ କରିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇବା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ମହିମା ହରାଏ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାତି କ୍ରମୋ ନାସ୍ତି ଵିପ୍ରେ ଵିଦ୍ଯାଵିଵର୍ଜିତେ । ଜ୍ଵଲନ୍ତମଗ୍ନିମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନ ହି ଭସ୍ମନି ହୂଯତେ ॥ ୨,୪୨.

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ନାହିଁ; ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛାଡି ଭସ୍ମରେ ହୋମ କରାଯାଏ ନାହିଁ।

ସଂକ୍ରାନ୍ତୌ ଯାନି ଦାନାନି ହଵ୍ଯକଵ୍ଯାନି ଯାନି ଚ । ସପ୍ତକଲ୍ପକ୍ଷଯଂ ଯାଵଦ୍ଦଦାତ୍ଯର୍କଃ ପୁନଃ ପୁନଃ ॥ ୨,୪୨.

ସ୍ଥାନାନ୍ତର କାଳରେ ଦେବତା ଓ ପିତୃଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଓ ଅନ୍ନବଳି, ସପ୍ତ କଳ୍ପ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୁନିପୁନି ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ପ୍ରତିଗ୍ରହାଧ୍ଯାପନଯାଜନେଷୁ ପ୍ରତିଗ୍ରହଂ ସ୍ଵେଷ୍ଟତମଂ ଵଦନ୍ତି । ପ୍ରତିଗ୍ରହାଚ୍ଛ୍ରୁଧ୍ଯତି ଜାପ୍ଯହୋମଂ ନ ଯାଜନଂ କର୍ମ ପୁନନ୍ତି ଵେଦାଃ ॥ ୨,୪୨.

ଦାନ ଗ୍ରହଣ, ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଓ ବିଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରେ, ଦାନ ଗ୍ରହଣକୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ କୁହାଯାଏ; ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ଜପ ଓ ହୋମ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ବିଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇନଥାଏ ବେଦ କୁହିଛନ୍ତି।

ସଦା ଜାପୀ ସଦା ହୋମୀ ପରପାକଵିଵର୍ଜିତଃ । ରତ୍ନପୂର୍ଣାମପି ମହୀଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ନ ଲିପ୍ଯତେ ॥ ୨,୪୨.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ସଦା ଜପ କରନ୍ତି, ସଦା ହୋମ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟର ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାନ୍ତି, ସେ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜମି ଗ୍ରହଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଦୂଷିତ ହୋଇନଥାଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୪୩ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ଜଲାଗ୍ନିବନ୍ଧନଭ୍ରଷ୍ଟା ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାନାଶକଚ୍ଯୁତାଃ । ଐନ୍ଦଵାଭ୍ଯାଂ ଵିଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଧେନୁଂ ତଥା ଵୃଷମ୍ ॥ ୨,୪୩.

ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ବନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମେଘରୁ ତଳିଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସ ହରାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଗାଁ ଓ ବଳଦ ଦେଇ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିଲେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଊନଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷସ୍ଯ ଚତୁର୍ଵର୍ଷାଧିକସ୍ଯ ଚ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚରେନ୍ମାତା ପିତା ଵାନ୍ଯୋଽପି ବାନ୍ଧଵଃ ॥ ୨,୪୩.

ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ରୁ କମ୍ ଅଥବା ଚାରି ବର୍ଷ ଅଧିକ ଛୁଆ ପାଇଁ, ମା, ବାପା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆତ୍ମୀୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅତୋ ବାଲନରସ୍ଯାପି ନାପରାଧୋ ନ ପାତକମ୍ । ରାଜଦଣ୍ଡୋ ନ ତସ୍ଯାସ୍ତି ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ॥ ୨,୪୩.

ଏହିପରି ଛୁଆ ପାଇଁ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ପାପ ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ରାଜ ଶାସନ ନାହିଁ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନାହିଁ।

ରକ୍ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନେ ଦଷ୍ଟେ ଆତୁରା ସ୍ତ୍ରୀ ଭଵେଦ୍ଯଦି । ଚତୁର୍ଥେଽହ୍ନି ପଦାଦୀଂଶ୍ଚ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶୁଧ୍ଯତି ॥ ୨,୪୩.

ଯଦି ଜଣେ ଜନା ରକ୍ତ ଦେଖି କିମ୍ବା କାମୁଡିଯାଇ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେ ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଛାଡି ନାଇଲେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଆତୁରେ ସ୍ନାନ ଉତ୍ପନ୍ନେ ଦଶକୃତ୍ଵୋ ହ୍ଯନାତୁରଃ । ସ୍ନାତ୍ଵାସ୍ନାତ୍ଵାସ୍ପୃଶେଦେନଂ ତତଃ ଶୁଧ୍ଯେତ୍ସ ଆତୁରଃ ॥ ୨,୪୩.

ଯେବେ ଅସୁସ୍ଥ ଜଣେ ଉଠିଥାଏ, ସୁସ୍ଥ ଜଣେ ଦଶବାର ନାଇ ତାଙ୍କୁ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ, ନାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ; ଏପରି କଲେ ଅସୁସ୍ଥ ଜଣେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୪୪ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ମରଣଂ ଶୃଙ୍ଗିଦଂଷ୍ଟ୍ରିସରୀସୃପଃ । ଚାଣ୍ଡାଲାଦ୍ଯାତ୍ମଘାତୈଶ୍ଚ ଵିଷାଦ୍ଯୈସ୍ତାଡନୈସ୍ତଥା ॥ ୨,୪୪.

ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ମୃତ୍ୟୁ, ଶୂଙ୍ଗ ଦାନ୍ତ ଥିବା ସରୀସୃପରେ ମୃତ୍ୟୁ, ଚାଣ୍ଡାଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ, ନିଜ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁ, ବିଷ ଓ ପିଟାରେ ମୃତ୍ୟୁ—

ଜଲାଗ୍ନିପାତଵାତୈଶ୍ଚ ନିରାହାରାଦିଭିସ୍ତଥା । ଯେଷାମେଵ ଭଵେନ୍ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତେ ପାପକର୍ମିଣଃ ॥ ୨,୪୪.

ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ପତନ, ପବନ, ଉପବାସ ଓ ଏହା ପରି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେମାନେ କେବଳ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ।

ପାଷଡ୍ଯନାଶ୍ରମାଶ୍ଚୈଵ ମହାପାତକିନସ୍ତଥା । ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯଭିଚାରିଣ୍ଯ ଆରୂଢପତିତାସ୍ତଥା ॥ ୨,୪୪.

ଚାରି ଆଶ୍ରମରୁ ବାହାରିଥିବା, ମହାପାପୀ, ପରସ୍ତ୍ରୀ ସଂଗ କରିଥିବା ନାରୀ ଓ ଏହାରୁ ପତିତ ଲୋକ—

ନ ତେଷାଂ ସ୍ଯାନ୍ନଵ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନ ସଂସ୍କାରଃ ସପିଣ୍ଡନମ୍ । ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଷୋଡଶୋକ୍ତାନି ନ ଭଵନ୍ତି ଚ ତାନ୍ଯପି ॥ ୨,୪୪.

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନଉଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ, କୌଣସି ସଂସ୍କାର କିମ୍ବା ପିତୃ ପିଣ୍ଡ ଦାନ ନାହିଁ; ଷୋଳୋଟି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଵେତନଂ ଯତ୍କ୍ଷିପେଦପ୍ସୁ ଗୃହ୍ଯାଗ୍ନିଶ୍ଚ ଚତୁଷ୍ପଥେ । ପାତ୍ରାଣିନିର୍ଦହେଦଗ୍ନୌ ସାଗ୍ନିକେ ପାପକର୍ମଣି ॥ ୨,୪୪.

ଯେତେବେଳେ ଦୋଷୀ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଦେୟ, ଗୃହାଗ୍ନି ବା ଚଉଁରା ଉପରେ ବା ପାତ୍ର ଜଳରେ ଫେଙ୍ଗାଯାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଣେ ସଂଵତ୍ସରେ ତେଷାମିତ୍ଥଂ କାର୍ଯଂ ଦଯାଲୁଭିଃ । ଏକାଦଶୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚ କାଶ୍ଯପ ॥ ୨,୪୪.

ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ହେବା ପରେ, ଦୟାଳୁ ଲୋକମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯମଂ ଚ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାଦିଭିଃ । ଦଶ ପିଣ୍ଡାନ୍ ଘୃତାକ୍ତାଂଶ୍ଚ ଦର୍ଭେଷୁ ମଧୁସଂଯୁତାନ୍ ॥ ୨,୪୪.

ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ ଓ ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଓ ଯମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦର୍ଭା ଉପରେ ଘୀ ଓ ମଧ ମିଶିତ ଦଶଟି ପିଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଯଜ୍ଞୋପଵୀତି ସତିଲାନ୍ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯମଂ ତଥା । ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖସ୍ତୂଷ୍ଣୀମେକୈକଂ ନିର୍ଵପେତ୍ତୁତାନ୍ ॥ ୨,୪୪.

ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଓ ଯମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଚୁପଚାପ ଏକ ଏକ କରି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମିଶ୍ରିତାନ୍ ପଶ୍ଚାତ୍ତୀର୍ଥେଽଭ୍ମଃ ସୁ ଵିନିଃ କ୍ଷିପେତ୍ । କ୍ଷିପନ୍ ସଂକୀର୍ତଯେନ୍ନାମ ଗୋତ୍ରଂ ଚ ମୃତକସ୍ଯ ଚ ॥ ୨,୪୪.

ପିଣ୍ଡଗୁଡିକୁ ଉଠାଇ ଶୁଦ୍ଧ ନଦୀ ବା ଜଳରେ ଫେଙ୍ଗିବା ସମୟରେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁନରପ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯମଂ କୁସୁମଚନ୍ଦନୈଃ । ଧୂପଦୀପୈଃ ସନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସମନ୍ଵିତୈଃ ॥ ୨,୪୪.

ପୁନି ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଭୋଜ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଓ ଯମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମିନ୍ନୁପଵସେଦହ୍ନି ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚେଵ ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ । କୁଲଵିଦ୍ଯାତପୋଯୁକ୍ତାନ୍ ସାଧୁଶୀଲସମନ୍ଵିତାନ୍ ॥ ୨,୪୪.

ସେହି ଦିନ ଉପବାସ କରି, କୁଳ, ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ନଵ ସପ୍ତାଥଵା ପଞ୍ଚ ସ୍ଵସାମର୍ଥ୍ଯାନୁସାରତଃ । ଅପରେଽହନି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଯମଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତଥାର୍ଚଯେତ୍ ॥ ୨,୪୪.

ନବ, ସାତ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନିଜ ସମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଯମ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୁନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଉଦଙ୍ମୁଖାଂସ୍ତଥା ଵିପ୍ରାଂସ୍ତାନ୍ ସମ୍ଯଗୁପଵେଶଯେତ୍ । ଆଵାହନାର୍ଘଦାନାଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯମସମନ୍ଵିତମ୍ ॥ ୨,୪୪.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସାଇ, ଆବାହନ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଓ ଯମଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଜ୍ଞୋପଵୀତୀ କୁର୍ଵୀତ ପ୍ରେତନାମ ପ୍ରକୀର୍ତଯେତ୍ । ପ୍ରେତଂ ଯମଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ସ୍ମରନ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାପଯେତ୍ ॥ ୨,୪୪.

ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧି, ପ୍ରେତର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରେତ, ଯମ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ଯେଭ୍ଯଶ୍ଚାପି ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପିଣ୍ଡଦାନାର୍ଥମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ପୃଥଗ୍ଵା ଦଶ ପିଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରମେଣ ତୁ ॥ ୨,୪୪.

ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦଶଟି ପିଣ୍ଡ ଅଲଗା କରି, ପରେ ପାଞ୍ଚଟି ପିଣ୍ଡ କ୍ରମକ୍ରମେ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଥମଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚ ଶିଵାଯ ଚ । ସଭୃତ୍ଯାଯ ଶିଵାଯାଥ ପ୍ରେତାଯାପି ଚ ପଞ୍ଚମମ୍ ॥ ୨,୪୪.

ପ୍ରଥମ ପିଣ୍ଡ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବଙ୍କୁ, ତାପରେ ଶିବ ଓ ତାଙ୍କର ସହାୟକଙ୍କୁ, ପଞ୍ଚମ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରେତକୁ ଦେବା ଉଚିତ।