ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଥମଂ ଵ୍ଯାହୃତିହୋମଃ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଜାପତିଃ । ସଂସ୍ତ୍ରଵପ୍ରାଶନଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଣୀତାପରିମୋକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୨,୪୧.

ପ୍ରଥମେ ବ୍ୟାହୃତି ହୋମ, ପରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅର୍ପଣ; ପରେ ଜଳ ପିଇ ଉପନୟନ ମୁକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ।

ପଵିତ୍ରପ୍ରତିପତ୍ତିଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦକ୍ଷୈଣା ତତଃ । ଷଡଙ୍ଗରୁଦ୍ରଜାପ୍ଯେନ ପ୍ରୋତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ॥ ୨,୪୧.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରିବା, ନିୟମିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଏବଂ ଷଡଅଙ୍ଗ ରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ପିତୃଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।

ଏକଵର୍ଣଂ ଵୃଷଞ୍ଚୈଵ ସକୃଦ୍ଵତ୍ସତରୀଂ ଖଗ । ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତମ୍ ॥ ୨,୪୧.

ଏକ ରଙ୍ଗର ବୃଷ ଏବଂ ଦୁହିଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଦୁହିଁ ଗାଈକୁ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ସମସ୍ତ ଗହଣା ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସଜାଇବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଚ ତଦ୍ଯୁଗ୍ମଂ ପ୍ରେତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ପୁଚ୍ଛେଚ ତର୍ପଣଂ କାର୍ଯମୁଚ୍ଛ୍ରିତେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଭିଶ୍ଚ ତୋଷଯେତ୍ ॥ ୨,୪୧.

ଏହି ଦୁଇଟି ପଶୁକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ପିତୃଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ପଶୁର ପୁଛରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ତର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ ।

ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟମେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଯଥାଵିଧି । ଜଲମନ୍ନଂ ତଥା ଦେଯଂ ପ୍ରେତୋଦ୍ଧରଣହେତଵେ ॥ ୨,୪୧.

ତାପରେ, ଏକ ପିତୃ ପାଇଁ ଯେପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ । ପିତୃଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ।

ଦ୍ଵାଦଶାହେ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ମାସେମାସେ ପୃଥକ୍ପଥକ୍ । ଏଵଂ ଵିଧିଃ ସମାଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରେତମୋକ୍ଷେ କରୋତି ହି ॥ ୨,୪୧.

ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ପରେ, ପ୍ରତି ମାସରେ ଅଲଗା ଭାବରେ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ । ଏପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିଲେ, ପିତୃଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୪୨ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ଯଥା ଧେନୁସହସ୍ରେଷୁ ଵତ୍ସୋ ଵିନ୍ଦତି ମାତରମ୍ । ତଥା ପୂର୍ଵକୃତଂ କର୍ମ କର୍ତାରମନୁଗଚ୍ଛତି ॥ ୨,୪୨.

ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଯେପରି ହଜାର ଗାଈ ମଧ୍ୟରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗାଈ ନିଜ ମାକୁ ଚିହ୍ନି ନେଇ, ସେପରି ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ତାହାର କର୍ତ୍ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ ।

ଆଦିତ୍ଯୋ ଵରୁଣୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବ୍ରହ୍ମା ସୋମୋ ହୁତାଶନଃ । ଶୂଲପାଣିଶ୍ଚ ଭଗଵାନଭିନନ୍ଦତି ଭୂମିଦମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ସୋମ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନ ଭୂମି ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି ।

ନାସ୍ତି ଭୂମିସମଂ ଦାନଂ ନାସ୍ତି ଭୂମିସମୋ ନିଧିଃ । ନାସ୍ତି ସତ୍ଯସମୋ ଧର୍ମୋ ନାନୃତାତ୍ପାତକଂ ପରମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ଭୂମି ଦାନ ପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ନାହିଁ, ଭୂମି ପରି ଧନ ନାହିଁ; ସତ୍ୟ ପରି ଧର୍ମ ନାହିଁ, ମିଥ୍ୟା ପରି ମହାପାପ ନାହିଁ ।

ଅଗ୍ନେରପତ୍ଯଂ ପ୍ରଥମଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଭୂର୍ଵୈଷ୍ଣଵୀ ସୂର୍ଯସୁତାଶ୍ଚ ଗାଵଃ । ଲୋକତ୍ରଯଂ ତେନ ଭଵେତ୍ପ୍ରଦତ୍ତଂ ଯଃ କାଞ୍ଚନଂ ଗାଂ ଚ ମହୀଂ ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍ ॥ ୨,୪୨.

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ଭୂମି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର, ଗାଈ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କନ୍ୟା । ଏହିପରି, ଯେ କେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଗାଈ ଓ ଭୂମି ଦାନ କରେ, ସେ ତିନି ଜଗତ୍କୁ ଦାନ କରେ ।

ତ୍ରୀଣ୍ଯାହୁରତିଦାନାନି ଗାଵଃ ପୃଥ୍ଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ନରକାଦୁଦ୍ଧରନ୍ତ୍ଯେତେ ଜପପୂଜନହୋମତଃ ॥ ୨,୪୨.

ଗାଈ, ଭୂମି ଓ ସରସ୍ୱତୀ — ଏହି ତିନିଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଭାବିତି । ଏହି ଦାନ ଜପ, ପୂଜା ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ନରକରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ ।

କୃତ୍ଵା ବହୂନି ପାପାନି ରୌଦ୍ରାଣି ଵିପୁଲାନି ଚ । ଅପି ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରେଣ ଭୂମିଦାନେନ ଶୁଧ୍ଯତି ॥ ୨,୪୨.

ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଗୋଚର୍ମ ପରି ଭୂମି ଦାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ ।

ହରନ୍ତମପି ଲୋଭେନ ନିରୁଧ୍ଯୈନଂ ନିଵାରଯେତ୍ । ସ ଯାତି ନରକେ ଘୋରେ ଯସ୍ତଂ ନ ପରିରକ୍ଷତି ॥ ୨,୪୨.

ଯଦି କେହି ଲୋଭରେ ଭୂମି ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ତାହାକୁ ରୋକିବା ଉଚିତ । ଯିଏ ଭୂମିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରେନାହିଁ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଏ ।

ଅକର୍ତଵ୍ଯଂ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଣୈଃ କଣ୍ଠଗତୈରପି । କର୍ତଵ୍ଯମେଵ କର୍ତଵ୍ଯମିତି ଧର୍ମଵିଦୋ ଵିଦୁଃ ॥ ୨,୪୨.

ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ — ଜୀବନ ଜଣ୍ଡରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ । ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ୍ — ଏହିପରି ଧର୍ମ ଜଣା ଲୋକ କହନ୍ତି ।

ଆକାରପ୍ରଵର୍ତନେ ପାପଂ ଗୋସହସ୍ରଵଧୈଃସମମ୍ । ଵୃତ୍ତିଚ୍ଛେଦେ ତଥା ଵୃତ୍ତେଃ କରଣଂ ଲକ୍ଷଧେନୁକମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଏକ ହଜାର ଗାଈ ମାରିବା ପରି ପାପ । ଅନ୍ୟର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ କରିବା ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ମାରିବା ପରି ପାପ ।

ଵରମେକାପ୍ଯପହୃତା ନ ତୁ ଦତ୍ତଂ ଗଵାଂ ଶତମ୍ । ଏକାଂ ହୃତ୍ଵା ଶତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନ ତେନ ସମତା ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୪୨.

ଏକ ଗାଈ ଚୋରି ହେବା ଭଲ, ତେବେ ଶତ ଗାଈ ଦେଇ ପୁନି ତାହା ଫେରାଇ ନେବା ଭଲ ନୁହେଁ । ଦେଇ ଫେରାଇ ନେଲେ, ଦାନର ସମାନ ହୁଏନା ।

ସ୍ଵଯମେଵ ତୁ ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵଯମେଵ ପ୍ରବାଧତେ । ସ ପାପୀ ନରକଂ ଯାତି ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ଯିଏ ନିଜ ହାତରେ ଦାନ କରି, ପରେ ଦାନଗ୍ରହୀତାକୁ ଅସୁବିଧା ଦେଇ, ସେ ପାପୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ରହିଥାଏ ।

ନ ଚାଶ୍ଵମେଧେନ ତଥା ଵିଧିଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଵତା । ଅଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତେ ଦୀନେ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ରକ୍ଷିତେ ଯଥା ॥ ୨,୪୨.

ଯଥାପୂର୍ବକ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜୀବିକା ହରାଇଥିବା ଦୁଃଖୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାର ଫଳ ସମାନ ହୁଏନା ।

ନ ତଦ୍ଭଵତି ଵେଦେଷୁ ଯଜ୍ଞେ ସୁବହୁଦକ୍ଷିଣେ । ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଦୁର୍ବଲେ ତ୍ରସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ପରିରକ୍ଷିତେ ॥ ୨,୪୨.

ଅଧିକ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ବେଦରେ ମଧ୍ୟ, ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ଭୟଭୀତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେନା ।

ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵୈଶ୍ଚ ସୁପୁଷ୍ଟାନି ଵାହନାନି ବଲାନି ଚ । ଯୁଦ୍ଧକାଲେ ଵିଶୀର୍ଯନ୍ତେ ସୈକତାଃ ସେତଵୋ ଯଥା ॥ ୨,୪୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଭଲ ରଖିତ ସମ୍ପତ୍ତି, ଯାନ ଓ ସେନା ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଚାଉଳ ତଟବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ।

ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯୋ ହରେଚ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ । ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଜାଯତେ କୃମିଃ ॥ ୨,୪୨.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜେ ଦେଇଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଜଣ ଦେଇଥିବା ଜମି ଅନ୍ୟରୁ ନେଇଥାଏ, ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ମଳରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।

ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଭୁକ୍ତଂ ଦହତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍ । ତଦେଵ ଚୌର୍ଯରୂପେଣ ଦହତ୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍ ॥ ୨,୪୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ସ୍ନେହରେ ଭୋଗ କଲେ ସେ ନିଜ ପରିବାରର ସାତ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦହିଯାଏ; ଚୋରି କରି ନେଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ରହିଥିବା ଯାଏଁ ଦହିଯାଏ।

ଲୋହଚୂର୍ଣାଶ୍ମଚୂର୍ଣାନି କଦାଚିଜ୍ଜରଯେତ୍ପୁମାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵନ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କଃ ପୁମାଞ୍ଜରଯିଷ୍ଯତି ॥ ୨,୪୨.

ଲୋହା କିମ୍ବା ପଥର ଗୁଡିକୁ କେବେ କେବେ ଜଣେ ମଣିଷ ଘସିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ତିନି ଲୋକରେ କେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଘସିପାରିବେ?

ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯଵିନାଶେନ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହରଣେନ ଚ । କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମେଣ ଚ ॥ ୨,୪୨.

ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ନଷ୍ଟ କରିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇବା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ମହିମା ହରାଏ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାତି କ୍ରମୋ ନାସ୍ତି ଵିପ୍ରେ ଵିଦ୍ଯାଵିଵର୍ଜିତେ । ଜ୍ଵଲନ୍ତମଗ୍ନିମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନ ହି ଭସ୍ମନି ହୂଯତେ ॥ ୨,୪୨.

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ନାହିଁ; ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛାଡି ଭସ୍ମରେ ହୋମ କରାଯାଏ ନାହିଁ।

ସଂକ୍ରାନ୍ତୌ ଯାନି ଦାନାନି ହଵ୍ଯକଵ୍ଯାନି ଯାନି ଚ । ସପ୍ତକଲ୍ପକ୍ଷଯଂ ଯାଵଦ୍ଦଦାତ୍ଯର୍କଃ ପୁନଃ ପୁନଃ ॥ ୨,୪୨.

ସ୍ଥାନାନ୍ତର କାଳରେ ଦେବତା ଓ ପିତୃଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଓ ଅନ୍ନବଳି, ସପ୍ତ କଳ୍ପ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୁନିପୁନି ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ପ୍ରତିଗ୍ରହାଧ୍ଯାପନଯାଜନେଷୁ ପ୍ରତିଗ୍ରହଂ ସ୍ଵେଷ୍ଟତମଂ ଵଦନ୍ତି । ପ୍ରତିଗ୍ରହାଚ୍ଛ୍ରୁଧ୍ଯତି ଜାପ୍ଯହୋମଂ ନ ଯାଜନଂ କର୍ମ ପୁନନ୍ତି ଵେଦାଃ ॥ ୨,୪୨.

ଦାନ ଗ୍ରହଣ, ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଓ ବିଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରେ, ଦାନ ଗ୍ରହଣକୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ କୁହାଯାଏ; ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ଜପ ଓ ହୋମ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ବିଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇନଥାଏ ବେଦ କୁହିଛନ୍ତି।

ସଦା ଜାପୀ ସଦା ହୋମୀ ପରପାକଵିଵର୍ଜିତଃ । ରତ୍ନପୂର୍ଣାମପି ମହୀଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ନ ଲିପ୍ଯତେ ॥ ୨,୪୨.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ସଦା ଜପ କରନ୍ତି, ସଦା ହୋମ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟର ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାନ୍ତି, ସେ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜମି ଗ୍ରହଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଦୂଷିତ ହୋଇନଥାଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୪୩ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ । ଜଲାଗ୍ନିବନ୍ଧନଭ୍ରଷ୍ଟା ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାନାଶକଚ୍ଯୁତାଃ । ଐନ୍ଦଵାଭ୍ଯାଂ ଵିଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଧେନୁଂ ତଥା ଵୃଷମ୍ ॥ ୨,୪୩.

ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ବନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମେଘରୁ ତଳିଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସ ହରାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଗାଁ ଓ ବଳଦ ଦେଇ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିଲେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।