ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପିତା ଦଦାତି ପୁତ୍ତ୍ରାନ୍ ଵୈ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନସନ୍ତତିଃ ଖଗ । ହୋମଦାତା ଭଵେତ୍ସୋପି ଯସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରପିତାମହଃ ॥ ୨,୩୫.

ବାପା ପୁଅ ଦେଇଥାନ୍ତି, ହେ ପକ୍ଷୀ, ଯଦି ବଂଶ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ; ଯିଏ ହୋମ ଦେଇଥାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରପିତାମହ ସହିତ ଜଡିତ।

କୃତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଗୁଣା ହ୍ଯେତେ ପିତୄଣାଂ ତପେଣେ ସ୍ମୃତାଃ । ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପୁଲମନ୍ନାଦ୍ଯଂ ଵୃଦ୍ଧସ୍ତୁ ପ୍ରପିତାମହଃ ॥ ୨,୩୫.

ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବାବେଳେ, ପିତୃମାନଙ୍କ ଗୁଣ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ବୟସ୍କ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ବେଶି ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯସ୍ଯ ପୁଂସଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯେ ଵୈ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନା ସନ୍ତତିଃ ଖଗ । ସ ଵସେନ୍ନରକେ ଘୋରେ ପଙ୍କେ ମଗ୍ନଃ କରୀ ଯଥା ॥ ୨,୩୫.

ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ବଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଏ, ହେ ପକ୍ଷୀ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ, କାଦିରେ ଡୁବିଥିବା ହାତୀ ପରି ରହେ।

ଯୋନ୍ଯନ୍ତରେଷୁ ଜାଯତେ ଯତ୍ର ଵୃକ୍ଷସରୀସୃପାଃ । ନ ସନ୍ତତିଂ ଵିନା ସୋଽତ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ନରକାଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ସେ ଅନ୍ୟ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଗଛ ଓ ସରୀସୃପ ଅଛନ୍ତି; ବଂଶ ଛଡ଼ା, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉନାହିଁ।

ଆଚାର୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋ ଵା ଯୋ ଦୂରେଽପି ହି ଗାତ୍ରେଜଃ । ନାରାଯଣବଲିଂ କୁର୍ଯାତ୍ତସ୍ଯାଦ୍ଦେଶେନ ଭକ୍ତିତଃ ॥ ୨,୩୫.

ଗୁରୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ଯଦିଓ ଦୂରେ ଥାନ୍ତି, ଏକ ଦେହର ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେଠାରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।

ଵିଶୁଦ୍ଧଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମୁକ୍ତଃ ସ ନରକାଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ନିଵସେନ୍ନାକଲୋକେ ଚ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ॥ ୨,୩୫.

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପୁଣିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରେ; ଏଥିରେ ଆଉ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।

ଆଦୌ କୃତ୍ଵା ଧନିଷ୍ଠାଞ୍ଚ ଏତନ୍ନକ୍ଷତ୍ରପଞ୍ଚକମ୍ । ରେଵତ୍ଯନ୍ତଂ ସଦା ଦୂଷ୍ଯମଶୁଭଂ ସର୍ଵଦା ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଆରମ୍ଭରେ ଯଦି ଧନିଷ୍ଠା ଓ ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନକ୍ଷତ୍ର, ଯାହା ରେବତୀ ସହିତ ଶେଷ, ଥାଏ, ତେବେ ସେ ସମୟ ସବୁବେଳେ ଅଶୁଭ ଓ ଦୋଷକାରକ ହୁଏ।

ଦାହ (ବଲି) ସ୍ତତ୍ର ନ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵିପ୍ରଦିସର୍ଵଜାତିଷୁ । ଦୀଯତେ ନ ଜଲଂ ତତ୍ର ଅଶୁଭଂ ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଲୋକଯାତ୍ରା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ଦୁଃ ଖାର୍ତଃ ସ୍ଵଜନୋ ଯଦି ॥ ୨,୩୫.

ସେ ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେଠାରେ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଶୁଭ ଆଣେ; ଏବଂ ଘରର ଲୋକମାନେ ଯେତେ ଦୁଃଖିତ ହେଉନାହିଁ, ଶବଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପଞ୍ଚକାନନ୍ତରଂ ତସ୍ଯ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵମନ୍ଯଥା । ପୁତ୍ରାଣାଂ ଗୋତ୍ରିଣାଂ ତସ୍ଯ ସନ୍ତାପୋଽପ୍ଯୁପଜାଯତେ ॥ ୨,୩୫.

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନକ୍ଷତ୍ର ଶେଷ ହେଲା ପରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍; ନାହିଁହେଲେ, ମୃତକଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଆପଣା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

ଗୃହେ ହାନିର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ଋକ୍ଷେଷ୍ଵେଷୁ ମୃତଶ୍ଚ ଯଃ । ଅଥଵା ଋକ୍ଷମଧ୍ଯେଽପି ଦାହସ୍ତସ୍ଯ ଵିଧୀଯତେ ॥ ୨,୩୫.

ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଥାଏ ଓ ସେଠାରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେଠାରେ ଘରର କ୍ଷତି ହୁଏ; ତଥାପି, ଏହି ନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିସଂସ୍କାର କରିପାରିବା।

କ୍ରିଯତେ ମାନୁଷାଣାନ୍ତୁ ସଦ୍ଯ ଆହୁତିକାରଣାତ୍ । ସଦ୍ଯାହୁତିକରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତୀର୍ଥେ ତଦ୍ଦାହ ଉତ୍ତମଃ ॥ ୨,୩୫.

ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ହୋମ କରାଯାଏ; ଏହିପରି ତୁରନ୍ତ ହୋମ ସହିତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଅଗ୍ନିସଂସ୍କାର କରିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ।

ଵିପ୍ରୈର୍ନିଯମତଃ କାର୍ଯଃ ସମନ୍ତ୍ରୋ ଵିଧିପୂର୍ଵକଃ । ଶଵସ୍ଯ ଚ ସମୀପେ ତୁ କ୍ଷିପ୍ଯନ୍ତେ ପୁତ୍ତଲାସ୍ତତଃ ॥ ୨,୩୫.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ଶବ ନିକଟରେ ପୁତ୍ତଳି ରଖାଯାଏ।

ଦର୍ଭମଯାଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରୋ ଵିପ୍ରା ମନ୍ତ୍ରାଭିମନ୍ତ୍ରିତାଃ । ତତୋ ଦାହଃ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଃ ତୈଶ୍ଚ ପୁତ୍ତଲକୈଃ ସହ ॥ ୨,୩୫.

ଦର୍ଭା ଘାସରେ ତିଆରି ଚାରିଟି ପୁତ୍ତଳି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ଏହି ପୁତ୍ତଳିମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଗ୍ନିସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ସୂତକାନ୍ତେ ତତଃ ପୁତ୍ରଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତିକମୁତ୍ତମମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ସୂତକ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ପୁଅ ଉତ୍ତମ ଶାନ୍ତି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।

ପଞ୍ଚକେଷୁ ମୃତୋ ଯୋଽସୌ ନ ଗତିଂ ଲଭତେ ନରଃ । ତିଲାନ୍ ଗାଶ୍ଚ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ତମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଘୃତଂ ଦଦେତ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଚିତ୍ ଗତି ପାଉନାହାନ୍ତି; ତେଁଠାରେ ତିଳ, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଘିଅ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵିପ୍ରାଣାଂ ଦୀଯତେ ଦାନଂ ସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶନମ୍ । ସୂତକାନ୍ତେ ଚ ସତ୍ପୁତ୍ରୈଃ ସ ପ୍ରେତୋ ଲଭତେ ଗତିମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂରିଯାଏ; ସୂତକ ଶେଷରେ ସଦ୍ଗୁଣୀ ପୁଅମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେତାତ୍ମା ଉଚିତ୍ ଗତି ପାଏ।

ଭାଜନୋପାନହୌ ଚ୍ଛତ୍ରଂ ହେମମୁଦ୍ରାଚ ଵାସସୀ । ଦକ୍ଷିଣା ଦୀଯତେ ଵିପ୍ର ସର୍ଵପାତକମୋଚନୀ ॥ ୨,୩୫.

ଭାଡ଼ା, ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଓ ବସ୍ତ୍ର—ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ବାଲଵୃଦ୍ଧାତୁରାଣାଞ୍ଚ ମୃତାନାଂ ପଞ୍ଚକେଷୁ ହି । ଵିଧାନଂ ଯୋ ନ କୁର୍ଵୀତ ଵିଘ୍ନସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଜାଯତେ ॥ ୨,୩୫.

ପିଲା, ବୃଦ୍ଧ ଓ ରୋଗୀ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ନକ୍ଷତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଦି ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ କ୍ଷତି ହୁଏ।

ଅଷ୍ଟାଦଶୈଵ ଵସ୍ତୂନି ପ୍ରେତଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଆଶିଷୋ ଦ୍ଵିଗୁଣାନ୍ ଦର୍ଭାନ୍ ପ୍ରଣଵାନ୍ନୈକପିଣ୍ଡତାମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଅଠରଟି ବସ୍ତୁ ପ୍ରେତ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବର୍ଜନୀୟ: ଆଶୀର୍ବାଦ, ଦୁଇଗୁଣ ଦର୍ଭା, 'ପ୍ରଣବ' ଧ୍ୱନି, ଏବଂ କେବଳ ଏକ ତିଳପିଣ୍ଡ।

ଅଗ୍ନୌକରଣମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵୈ ଵୈଶ୍ଵଦୈଵିକମ୍ । ଵିକିରଂ ଚ ସ୍ଵଧାକାରଂ ପିତୃଶବ୍ଦଂ ନ ଚୋଚ୍ଚରେତ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଅପବିତ୍ର ହାତରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା, ସାଧାରଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା, ଛିଟାଇବା, 'ସ୍ୱଧା' କରିବା କିମ୍ବା 'ପିତୃ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅନୁଶବ୍ଦଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ନାଵାହନମଥୋଲ୍ମୁକମ୍ । ଆସୀମାନ୍ତଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଵିସର୍ଜନମ୍ ॥ ୨,୩୫.

'ଅନୁ' ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ଆବାହନ କିମ୍ବା ହୋଲ୍ମୁକ କରିବା, ସୀମା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କିମ୍ବା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ କୁର୍ଯାତ୍ତିଲହୋମଞ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଃ ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ତଥା । ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ଚେତ୍କର୍ତା ଗଚ୍ଛତ୍ଯଧୋଗତିମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଦ୍ୱିଜମାନେ ତିଳହୋମ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି ସେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କରନ୍ତି, କର୍ତ୍ତା ନିମ୍ନ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ମଲିନଶ୍ରାଦ୍ଧସଂଜ୍ଞାନଂ ପୂର୍ଵଷୋଡଶକଂ ତଥା । ସ୍ଥାନେ ଦ୍ଵାରେ ଚାର୍ଧମାର୍ଗେ ଚିତାଯାଂ ଶଵହସ୍ତକେ ॥ ୨,୩୫.

ଯାହାକୁ ମଲିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୋଲାଯାଏ, ପୂର୍ବରୁ ଷୋଳଟି କ୍ରିୟା, ସ୍ଥାନରେ, ଦ୍ୱାରରେ, ମାର୍ଗର ମଧ୍ୟରେ, ଚିତାରେ, କିମ୍ବା ଶବର ହାତରେ—

ଶ୍ମଶାନଵାସିଭୂତେଭ୍ଯଃ ପଞ୍ଚମଂ ପ୍ରତିଵେଶ୍ଯକମ୍ । ଷଷ୍ଠଂ ସଞ୍ଚଯନେ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦଶ ପିଣ୍ଡା ଦଶାହିକାଃ । ଶ୍ରାଦ୍ଧଷୋଡଷକଞ୍ଚୈତତ୍ପ୍ରଥମଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଶ୍ମଶାନରେ ବସୁଥିବା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଚାରିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ପଞ୍ଚମଟି ପିଣ୍ଡ ପଡ଼ୋଶୀ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ; ଛଠଠି ପିଣ୍ଡ ସଂଚୟକାରୀ ପାଇଁ କହାଯାଏ; ଦଶ ଦିନର କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଦଶଟି ପିଣ୍ଡ ଦିଆଯାଏ; ଏହି ଦିନଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପ୍ରଥମ ଷୋଡଶୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଷୋଡଶଂ ମଧ୍ଯେ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ମେ ଶୃଣୁ । କର୍ତଵ୍ଯାନୀହ ଵିଧିନା ଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ଯେକାଦଶୈଵ ତୁ ॥ ୨,୩୫.

ଏହା ସହିତ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଏହି ଷୋଡଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି; ଏଠାରେ ଏକାଦଶଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦ୍ଯଞ୍ଚ ତଥାନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧପଞ୍ଚକମ୍ । ଏଵଂ ଷୋଡଶକଂ ପ୍ରାହୁରେତତ୍ତତ୍ତ୍ଵଵିଦୋ ଜନାଃ ॥ ୨,୩୫.

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ଅନ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ, ଏହିପରି ଷୋଡଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ ଲୋକେ କହନ୍ତି।

ଦ୍ଵାଦଶ ପ୍ରତିମାସ୍ଯାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧମେକାଦଶେ ତଥା । ତ୍ରିପକ୍ଷସମ୍ଭଵଞ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵେ ରିକ୍ତେ ଖଗ ଷୋଡଶ ॥ ୨,୩୫.

ଦ୍ୱାଦଶଟି ମାସିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଏକଟି ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ତିନି ପକ୍ଷରେ ଦୁଇଟି ଓ ଦୁଇଟି ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ—ଏହିପରି ମୋଟ ଷୋଡଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ହୁଏ।

ଆଦ୍ଯଂ ଶଵଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ କୃତ୍ଵାନ୍ଯଚ୍ଚ ତ୍ରିଷୋଡଶମ୍ । ପିତୃପାଙ୍କ୍ତିଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଶତାଦ୍ଧୈଂନ ତୁ ଯୋଜଯେତ୍ ॥ ୨,୩୫.

ପ୍ରଥମ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଶବର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ କରାଯାଏ; ଅନ୍ୟ ତେରଟି ପିତୃବଂଶର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ; ଏହା ଛଡ଼ା ଏକ ଶତାର୍ଧ ଅଧିକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଶତାର୍ଧେନ ଵିହୀନୋ ଯୋ ମିଲିତଃ ପଙ୍କ୍ତିଭାଙ୍ନ ହି । ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତଥୈଵାଷ୍ଟଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରେତତ୍ଵନାଶନମ୍ ॥ ୨,୩୫.

ଯେଉଁଠି ଶତାର୍ଧ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ, ସେଉଁଠି ପିତୃବଂଶର ଅଂଶ ମିଳେ ନାହିଁ; ଏଭଳି ଅଠଚାଳିଶି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ପ୍ରେତତ୍ୱ ନାଶ ପାଏ।