ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ସ୍ତୁଵୀତ ଚାନ୍ଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ପ୍ରଣଵାଦ୍ଯୈର୍ଵୃଷଧ୍ଵଜ 34.

ଓ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ପ୍ରଣବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ।

ନମୋ ଵିଦ୍ଯାସ୍ଵରୂପାଯ ଵିଦ୍ଯାଦାତ୍ରେ ନମୋନମଃ 34.

ବିଦ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର, ବିଦ୍ୟା ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।

ସୁରାସୁରନିହନ୍ତ୍ରେ ଚ ସର୍ଵଦୁଷ୍ଟଵିନାଶିନେ 34.

ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବାଙ୍କୁ—

ନମଶ୍ଚେଶ୍ଵରଵନ୍ଦ୍ଯାଯ ଶଙ୍କଚକ୍ରଧାରଯ ଚ 34.

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ତ୍ରିଗୁଣାଯାଗୁଣାଯୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁସ୍ଵରୂପିଣେ 34.

ତିନି ପ୍ରକାର ଗୁଣ ଥିବା, କିନ୍ତୁ ଗୁଣରୁ ଅତିତ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର।

ଇତ୍ଯେଵଂ ସଂସ୍ତଵଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵଦେଵଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ 34.

ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ଗୀତି କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ସୂର୍ଯକୋଟିପ୍ରତୀକାଶଂ ସର୍ଵାଵଯଵସୁନ୍ଦରମ୍ 34.

ସେ ଦଶ ମିଳିଅନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।

ଇତି ତେ କଥିତା ପୂଜା ହଯଗ୍ରୀଵସ୍ଯ ଶଙ୍କର 34.

ହେ ଶଙ୍କର, ଏଭଳି ହୟଗ୍ରୀବଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ନ୍ଯାସାଦିକଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ଶୃଣୁ ଶଙ୍କର 35.

ମୁଁ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ନ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ଶଙ୍କର।

ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷା ରୁଦ୍ରଶିଖା ଵିଷ୍ଣୋର୍ହୃଦଯସଂଶ୍ରିତା 35.

ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷା, ରୁଦ୍ରଶିଖା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟ ଏହିଠାରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଚରଣା ଜ୍ଞେଯା ପୃଥିଵୀକୁକ୍ଷିସଂସ୍ଥିତା 35.

ଏହାମାନେ ତିନି ଲୋକର ଆଧାର ଭାବେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି।

ତ୍ରିପଦାଷ୍ଟାକ୍ଷରା ଜ୍ଞେଯା ଚତୁଷ୍ପାଦା ଷଡକ୍ଷରା 35.

ତିନି ପଦ ଓ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ରୂପକୁ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଚାରି ପଦ ଓ ଷଡ଼କ୍ଷରୀ ରୂପକୁ ମଧ୍ୟ।

ନ୍ଯାସେ ଜପେ ତଥା ଧ୍ଯାନେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ଯେ ତଥାର୍ଚନେ 35.

ନ୍ୟାସ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୂଜାରେ ଏହିପରି ହୁଏ।

ପାଦାଙ୍ଗୁଷ୍ଠେ ଗୁଲ୍ଫମଧ୍ଯେ ଜଙ୍ଘଯୋର୍ଵିଦ୍ଧି ଜାନୁନୋଃ 35.

ପାଦର ଆଂଗୁଠି, ଗୁଲ୍ଫର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଗୋଡ଼ ଓ ହାଟୁରେ ଏଭଳି ଜାଣ।

ସ୍ତନଯୋର୍ହୃଦି କଣ୍ଠୌଷ୍ଠମୁଖେ ତାଲୁନି ଚାଂସଯୋଃ 35.

ସ୍ତନ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, ଓଠ, ମୁଁହ, ତାଳୁ ଓ କାନ୍ଧରେ।

ପଶ୍ଚମେ ମୂର୍ଧ୍ନି ଚାକାରଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଵର୍ଣାନ୍ଵଦାମ୍ଯହମ୍ 35.

ମୁଣ୍ଡର ପଛ ଓ ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷରେ, ମୁଁ ଯେପରି କହୁଛି, ସେପରି ଅକ୍ଷର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ଵେତଂ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭଂ ତାରଂ କୃଷ୍ଣଂ ରକ୍ତଂ କ୍ରମେଣ ତତ୍ 35.

ଧଳା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାରା ପରି, କଳା ଓ ଲାଲ୍ ଏହି କ୍ରମରେ।

ଶଙ୍ଖଵର୍ଣଂ ପାଣ୍ଡୁରଂ ଚ ରକ୍ତଂ ଚାସଵସନ୍ନିଭମ୍ 35.

ଶଂଖ ପରି ରଙ୍ଗ, ଫିକା, ଲାଲ୍ ଓ ମଦ ପରି ରଙ୍ଗ।

ଯଦ୍ଯତ୍ସ୍ପୃଶତି ହସ୍ତେନ ଯଚ୍ଚ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁଷା 35.

ହାତରେ ଯାହା ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ, ଚକ୍ଷୁରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଗାରୁଡେ ମହାପୁରାଣେ ପୂର୍ଵଖଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମାଂଶାଖ୍ଯେ ଆଚାରକାଣ୍ଡେ ଗାଯତ୍ତ୍ରୀନ୍ଯାସନିରୂପଣଂ ନାମ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗାରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାରକାଣ୍ଡରେ 'ଗାୟତ୍ରୀ ନ୍ୟାସ ବ୍ୟାଖ୍ୟା' ନାମକ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ସନ୍ଧ୍ଯାଵିଧିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶ୍ରୃଣୁ ରୁଦ୍ରାଘନାଶନମ୍ 36.

ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଶୁଣ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାପ ନାଶକ।

ସପ୍ରଣଵାଂ ସଵ୍ଯାହୃତିଂ ଗାଯତ୍ତ୍ରୀଂ ଶିରସା ସହ 36.

ପ୍ରଣବ, ବ୍ୟାହୃତି ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ ତାହାର ଶୀର୍ଷ ଯୋଗେ।

ମନୋଵାକ୍ରାଯଜଂ ଦୋଷଂ ପ୍ରାଣାଯାମୈର୍ଦହେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ 36.

ମନ, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୋଷକୁ ଦ୍ୱିଜ ଜନେ ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ଦହନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଯମଗ୍ନିଶ୍ଚ ମେତ୍ଯୁକ୍ତା ପ୍ରାତଃ ସୂର୍ଯ୍ଯେତ୍ଯପଃ ପିବେତ୍ 36.

ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ପ୍ରଭାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ।

ଆପୋହିଷ୍ଠେତ୍ଯୃଚା କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମାର୍ଜନଂ ତୁ କୁଶୋଦକୈଃ 36.

‘ଆପୋହିଷ୍ଠ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି କୁଶ ଦ୍ୱାରା ପାଣି ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।

ରଜସ୍ତମଃ ସ୍ଵମୋହୋତ୍ଥାଞ୍ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନସୁଷୁପ୍ତିଜାନ୍ 36.

ରଜ ଓ ତମ ଦୋଷ ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସୁଷୁପ୍ତି ଅବସ୍ଥାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯୋଦକଂ ପାଣୌ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ଦ୍ରୁପଦାଂ କ୍ଷିପେତ୍ 36.

ହାତରେ ପାଣି ଧରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ଏହି ପାଣି ଭୂମିରେ ପକାଇବା ଉଚିତ।

ଉଦୁତ୍ଯଂଚିତ୍ରମିତ୍ଯାଭ୍ଯାମୁପତିଷ୍ଠେଦ୍ଦିଵାକରମ୍ 36.

‘ଉଦୁତ୍ୟମ୍’ ଓ ‘ଚିତ୍ରମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵସଂଧ୍ଯାଂ ଜପଂସ୍ତିଷ୍ଠେତ୍ପଶ୍ଚିମାମୁପଵିଶ୍ଯ ଚ 36.

ପ୍ରଭାତ ସଂଧ୍ୟାରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବାବେଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବା ଉଚିତ, ସାଂଧ୍ୟାବେଳେ ବସି ଜପ କରିବା ଉଚିତ।