ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଦାନଂ ପ୍ରେତଘଟଂ ନାମ ସର୍ଵାଶୁଭଵିନାଶନମ୍ । ଦୁର୍ଲଭଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଦୁର୍ଗତିକ୍ଷଯକାରକମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତଘଟ ନାମକ ଦାନ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।

ସନ୍ତପ୍ତହାଟକମଯଂ ତୁ ଘଟଂ ଵିଧାଯ ବ୍ରହ୍ମୋଶକେଶଵଯୁତଂ ସହ ଲୋକପାଲୈଃ । କ୍ଷୀରାଜ୍ଯପୂର୍ଣଵିଵରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରାଯ ଦେହି ତଵ ଦାନଶତୈଃ କିମନ୍ଯୈଃ ॥ ୨,୨୭.

ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଏକ ଘଡ଼ା ତିଆରି କରି, ତାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଚାରି ଦିଗର ଦେବତାଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ସଜାଇ, ଘଡ଼ାର ମୁହଁକୁ ଦୁଧ ଓ ଘିଅରେ ପୂରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉ। ଏହା ଦେଲେ ଅନ୍ୟ ଶଂଖ ଦାନର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ଯେ ତଥା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶଙ୍କରଃ ଶଙ୍କରୋଽଵ୍ଯଯଃ । ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ତତ୍କଣ୍ଠେ ଲୋକପାଲାନ୍କ୍ରମେଣ ତୁ ॥ ୨,୨୭.

ଘଡ଼ାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶିବଙ୍କୁ ରଖ। ତାଙ୍କ ଗଳା ଚାରି ଦିଗରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦିଗପାଳମାନେକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ରାଜନ୍ଧୂପୈଃ କୁସୁମଚନ୍ଦନୈଃ । ତତୋ ଦୁଗ୍ଧାଜ୍ଯସହିତଂ ଘଟଂ ଦେଯଂ ହିରଣ୍ମଯମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅରେ ପୂରିଥିବା ସୁନା ଘଡ଼ା ଦେବାକୁ ଉଚିତ।

ସର୍ଵଦାନାଧିକଞ୍ଚୈତନ୍ମହାପାତକନାଶନମ୍ । କର୍ତଵ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ରାଜନ୍ପ୍ରେତତ୍ଵଵିନିଵୃତ୍ତଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଦାନରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ମହାପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କରିବା ଉଚିତ, ରାଜା, ପ୍ରେତତ୍ୱ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।

ଶ୍ରୀଭାଗଵାନୁଵାଚ । ଏଵଂ ସଂଜଲ୍ଷତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରେତେନ ନିଯତାତ୍ମନଃ । ସେନାଜଗାମାନୁପଦଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥସଂକୁଲା ॥ ୨,୨୭.

ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ନିୟମିତ ମନ ଥିବା ପ୍ରେତର ପଛରେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିବା ସେନା ଚାଲିଗଲା।

ତତୋ ବଲେ ସମାଯାତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଞେ ମହାମଣିମ୍ । ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପୁନଃ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ପ୍ରେତୋଽଦର୍ଶନମୀଯିଵାନ୍ ॥ ୨,୨୭.

ତାପରେ, ସେନା ଆସିଲାପରେ, ପ୍ରେତ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ମହାମଣି ଦେଇ, ନମସ୍କାର କରି, ପୁନି ଅନୁରୋଧ କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଚାଲିଗଲା।

ତସ୍ମାଦ୍ଵନାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ରାଜାପି ସ୍ଵପୁରଂ ଯଯୌ । ସ୍ଵପୁରଂ ସ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵଂ ତତ୍ପ୍ରେତଭାଷିତମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ସେ ଜଙ୍ଗଲ ଛାଡି ରାଜା ନିଜ ସହରକୁ ଗଲେ। ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପ୍ରେତ କହିଥିବା ସମସ୍ତ କଥାକୁ ପାଳନ କଲେ।

ଚକାର ଵିଧିଵତ୍ପକ୍ଷିନ୍ନୌର୍ଧ୍ଵଦେହାଦିକଂ ଵିଧିମ୍ । ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଦାନେନ ପ୍ରେତୋ ମୁକ୍ତୋ ଦିଵଂ ଯଯୌ ॥ ୨,୨୭.

ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପକ୍ଷି ଓ ଉର୍ଧ୍ୱଦେହ ଆଦିକୁ ନିମିତ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଦାନରେ ପ୍ରେତ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା।

ଶ୍ରାଦ୍ଧେନ ପରଦତ୍ତେନ ଗତଃ ପ୍ରେତୋଽପି ସଦ୍ଗତିମ୍ । କିଂ ପୁନଃ ପୁତ୍ରଦତ୍ତେନ ପିତା ଯାତୀତି ଚାତ୍ଭୁତମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେତ ସୁଭଳ ଗତି ପାଇଲା। ତେବେ, ପୁଅ ଦେଲେ ପିତା କେତେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ପାଇବେ — ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।

ଇତିହାସମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୃଣୋତି ଶ୍ରାଵଯେଚ୍ଚ ଯଃ । ନ ତୌ ପ୍ରେତତ୍ଵମାଯାତଃ ପାପାଚାରଯୁତାଵପି ॥ ୨,୨୭.

ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଇତିହାସ କିଏ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଶୁଣାଏ, ସେମାନେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେତ ହେବେ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୮ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ସର୍ଵେପାମନୁକମ୍ପାର୍ଥଂ ବ୍ରୂହି ମେ ମଧୁସୂଦନ । ପ୍ରେତତ୍ଵାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ଯେନ ଦାନେନ ସୁକୃତେନ ଵା ॥ ୨,୨୮.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା ପାଇଁ, ମଧୁସୂଦନ, କହ, କେଉଁ ଦାନ କିମ୍ବା ନିକ ମାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରେତତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ?

ଶୃକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ । ଶୃଣୁ ଦାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵାଶୁ ଭଵିନାଶନମ୍ । ସନ୍ତପ୍ତହାଟକମଯଂ ଘଟକଂ ଵିଧାଯ ବ୍ରହ୍ମେଶକେଶଵଯୁତଂ ସହ ଲୋକପାଲୈଃ । କ୍ଷୀରାଜ୍ଯପୂର୍ଣଵିଵିରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରାଯ ଦେହି ତଵ ଦାନଶତୈଃ କିମନ୍ଯୈଃ ॥ ୨,୨୮.

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଶୁଣ, ମୁଁ ଏହି ଦାନ କଥା କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରେ। ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଏକ ଘଡ଼ା ତିଆରି କରି, ତାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦିଗପାଳମାନେଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ସଜାଇ, ଘଡ଼ାର ମୁହଁକୁ ଦୁଧ ଓ ଘିଅରେ ପୂରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉ। ଏହା ଦେଲେ ଅନ୍ୟ ଦାନର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କିମେତ୍କଥିତଂ ଦେଵ ଵିସ୍ତରେଣ ଵଦସ୍ଵ ମେ । ଆମୁଷ୍ମିକୀଂ କ୍ରୀଯାଂ ଦେଵ ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତିସମଯାଦନୁ ॥ ୨,୨୮.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ଦେବ, ଏହି କଥା କଣ? ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କହ, ଏହି ଲୋକ ଛାଡିବା ସମୟରେ କେଉଁ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ?

ସଂସାରେ ସାଧୁ ମେ ନାଥ ବ୍ରୂହି କୃତ୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନ । ଯଥା କାର୍ଯା ନରୈଃ ସମ୍ଯକ୍କ୍ରିଯା ଚୈଵୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକୀ ॥ ୨,୨୮.

ଏହି ସଂସାରରେ, ନାଥ, ଜନାର୍ଦନ, କହ, ଲୋକମାନେ କିପରି ଉର୍ଧ୍ୱଦେହିକ କ୍ରିୟା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ?

କଥଂ ପ୍ରେତା ମହାକାଯା ରୌଦ୍ରରୂପା ଭଯାନକାଃ । କମ୍ଭଵନ୍ତି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମଭିଃ କୈଃ ଶୁଭାଶୁଭୈଃ ॥ ୨,୨୮.

ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେମିତି ପ୍ରେତମାନେ, ବଡ଼ ଆକାରର, ଭୟଙ୍କର ଓ ରୌଦ୍ର ରୂପରେ ହୁଅନ୍ତି? କେଉଁ ଶୁଭ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏମିତି ହୁଏ?

ପିଶାଚାଃ ସମ୍ଭଵନ୍ତୀହ କସ୍ଯେଦଂ କର୍ମଣଃ ଫଲମ୍ । ତନ୍ମେ କଥଯ ଦେଵେଶ ଅହମିଚ୍ଛାମି ଵେଦିତୁମ୍ ॥ ୨,୨୮.

ପିଶାଚମାନେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ଏଠାରେ ହୁଅନ୍ତି? ଦେବେଶ, ଏହା କିଏର କାରଣରେ ହୁଏ, ମୋତେ କହ, ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।

ଭୂମ୍ଯାଂ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯତେ କସ୍ମାତ୍ପଞ୍ଚରତ୍ନଂ କୁତୋ ମୁଖେ । ଅଧସ୍ତାଚ୍ଚ ତିଲା ଦର୍ଭାଃ ପାଦୌ ଯାମ୍ଯାଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ॥ ୨,୨୮.

ପଞ୍ଚ ମଣି ଭୂମିରେ କିଏ ପକେଇ ଦେଉଛି, ମୁହଁରେ କିଏ ଦେଉଛି? ପାଦ ତଳେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ତିଳ ଓ ଦର୍ଭା କାହିଁକି ରଖାଯାଏ?

କିମର୍ଥଂ ମଣ୍ଡଲଂ ଭୂମୌ ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ଯତେ । କିମର୍ଥଂ ସ୍ମର୍ଯତେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଵିଷ୍ଣୁସୂକ୍ତଞ୍ଚ ପଠ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୮.

ଗୋମୟରେ ଭୂମିରେ ମଣ୍ଡଳ କାହିଁକି ଲିପାଯାଏ? ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କାହିଁକି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ବିଷ୍ଣୁ ସୂକ୍ତ କାହିଁକି ପଢ଼ାଯାଏ?

କିମର୍ଥଂ ପୁତ୍ରପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚାଗ୍ରତଃ । କିମର୍ଥଂ ଦୀପଦାନଞ୍ଚ କିମର୍ଥଂ ଵିଷ୍ଣୁପୂଜନମ୍ ॥ ୨,୨୮.

ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ କାହିଁକି ସେଠାରେ ଉଭା ହୋଇଥାନ୍ତି? ଦୀପ ଦେବାର କାରଣ କଣ? ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କାହିଁକି କରାଯାଏ?

କିମର୍ଥମାତୁରୋ ଦାନଂ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵେ । ବନ୍ଧୂନ୍ମିତ୍ରାଣ୍ଯମିତ୍ରାଂଶ୍ଚ କ୍ଷମାପଯତି ତତ୍କଥମ୍ ॥ ୨,୨୮.

ଏକ ରୋଗୀ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କାହିଁକି ଦେଇଥାଏ? ସେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କାହିଁକି ଚାହେଁ, ଏହା କିପରି କରାଯାଏ?

ତିଲା ଲୋହଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ କାର୍ପାସଂ ଲଵଣଂ ତଥା । ସପ୍ତଧାନ୍ଯଂ କ୍ଷିତିର୍ଗାଵୋ ଦୀଯତେ କେନ ହେ ତୁନା ॥ ୨,୨୮.

ତିଳ, ଲୋହା, ସୁନା, ପଟ, ଲୁଣ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ, ଜମି, ଗାଈ—ଏହି ସବୁ କାହିଁକି ଓ କିଏ ଦେଇଥାଏ?

କଥଂ ଚ ମ୍ରିଯତେ ଜନ୍ତୁର୍ମୃତସ୍ଯ ଚ କୁତୋ ଗତିଃ । ଅତିଵାହଶରୀରଂ ଚ କଥଂ ଵିଶ୍ରମତେ ତଦା ॥ ୨,୨୮.

ଜୀବ କିପରି ମରେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କର ଗତି କେଉଁଠି? ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହ ସେ ସମୟରେ କିପରି ବିଶ୍ରାମ କରେ?

ଶଂଵ ସ୍କନ୍ଧେ ଵହେତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵହ୍ନିଦାତା ଚ ପୌତ୍ରକଃ । କିମର୍ଥଂ ଦେଵ ଦେଵେଶ ଆଜ୍ଯେନାଭ୍ଯଞ୍ଜନଂ କୁତଃ ॥ ୨,୨୮.

ପୁଅ କାହିଁକି ଶବକୁ କାନ୍ଧରେ ନେଇଯାଏ, ନାତି କାହିଁକି ଅଗ୍ନି ଦେଇଥାଏ? ଦେବଦେବେଶ, ଘୃତ ଲଗାଯିବାର କାରଣ କଣ?

ଯମସୂକ୍ତଂ କିମର୍ଥଂ ଚ ଉଦୀଚୀଂ ଦିଶମାହରେତ୍ । ପାନୀଯମେକଵସ୍ତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯବିମ୍ବନିରୀକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୨,୨୮.

ଯମ ସୂକ୍ତ କାହିଁକି ପଢ଼ାଯାଏ, ଉତ୍ତର ଦିଗ କାହିଁକି ଡାକାଯାଏ? ଏକ ଛୋଟ ଜାମା ପିନ୍ଧି ପାଣି କାହିଁକି ଦିଆଯାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାର କାରଣ କଣ?

ଯଵସର୍ଷପଦୂର୍ଵାଶ୍ଚପାଷାଣେ ନିମ୍ବଚର୍ଵଣମ୍ । ଵସ୍ତ୍ରଂ ନରଶ୍ଚ ନାରୀ ଚ ଵିଦଧ୍ଯାଦଧରୋତ୍ତରମ୍ ॥ ୨,୨୮.

ଯବ, ସରଷେ ଓ ଦୁର୍ବା ଘାସ ପାଥର ଉପରେ କାହିଁକି ରଖାଯାଏ, ନିମ୍ବ ଚେବା କାହିଁକି? ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ତଳ ଓ ଉପର ବସ୍ତ୍ର କାହିଁକି ପିନ୍ଧନ୍ତି?

ଅନ୍ନାଦ୍ଯଂ ଗୃହମାଗତ୍ଯ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ଗୋତ୍ରିଭିଃ ସହ । ନଵକାନି ଚ ପିଣ୍ଡାନି କିମର୍ଥଂ ଵିତରେତ୍ସୁତଃ ॥ ୨,୨୮.

ଘରେ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମିଶି ଖାଇବାର କାରଣ କଣ? ପୁଅ କାହିଁକି ନଉଟି ପିଣ୍ଡ ଦେଉଛି?

କିମର୍ଥଂ ଚତ୍ଵରେ ଦୁଗ୍ଧଂ ପାତ୍ରେ ପକ୍ଵେ ଚ ମୃନ୍ମଯେ । କାଷ୍ଠତ୍ରଯଂ ଗୁଣେ ବଦ୍ଧ୍ଵା କୃତ୍ଵା ରାତ୍ରୌ ଚତୁଷ୍ପଥେ ॥ ୨,୨୮.

ଚଉମୁହାଣୀରେ ମାଟିର ବାଟିରେ ଦୁଧ କାହିଁକି ରଖାଯାଏ? ରାତିରେ ଚାରିପଥରେ ତିନିଟି କାଠି ଗାଁଥି ରଖିବାର କାରଣ କଣ?

ନିଶାଯାଂ ଦୀଯତେ ଦୀପୋ ଯାଵଦବ୍ଦଂ ଦିନେଦିନେ । ଦାହୋଦକଂ କିମର୍ଥଂ ଚ ସଂଵାଦଃ ସ୍ଵଜନୈଃ ସହ ॥ ୨,୨୮.

ପ୍ରତିରାତି ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଦୀପ କାହିଁକି ଜଳାଯାଏ? ପିଣ୍ଡ ପାଇଁ ପାଣି କାହିଁକି ଦିଆଯାଏ, ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କାହିଁକି ହୁଏ?