ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ସ୍ତ୍ରୀବାଲଧନସଞ୍ଚଯମ୍ । ଯେ ହରନ୍ତି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେତଯୋନିଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଧନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ, ନାରୀ ଓ ଶିଶୁଙ୍କ ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରେତ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।

ତାପସୀଂ ଚ ସଗୋତ୍ରାଂ ଚ ଅଗମ୍ଯାଂ ଯେ ଭଜନ୍ତି ହି । ଭଵନ୍ତି ତେ ମହାପ୍ରେତା ଅମ୍ବୁଜାନି ହରନ୍ତି ଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ତାପସିନୀ ଓ ଅଗମ୍ୟା ନାରୀଙ୍କ ସଂଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରେତ ହେଇଯାନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପଦ୍ମ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଇଯାନ୍ତି।

ପ୍ରଵାଲଵଜ୍ରହର୍ତାରୋ ଯେ ଚ ଵସ୍ତ୍ରାପହାରକାଃ । ତଥା ହିରଣ୍ଯହର୍ତାରଃ ସଂଯୁଗେଽସନ୍ମୁଖାଗତାଃ ॥ ୨,୨୭.

ଯେଉଁମାନେ ଭାଲି ଚୋରି କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ଚୋରି କରନ୍ତି, ବସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସଂଯୁଗରେ ସମ୍ମୁଖ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଭାଗିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ...

କୃତଘ୍ନା ନାସ୍ତିକା ରୌଦ୍ରାସ୍ତଥା ସାହସିକା ନରାଃ । ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ମହାଦାନରତାଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଯେମାନେ କୃତଘ୍ନ, ଅନାସ୍ତିକ, କ୍ରୂର ଏବଂ ଅତି ସାହସିକ, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ବଡ଼ ଦାନରେ ଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି—

ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହକରା ମିତ୍ରବ୍ରାହ୍ମଦ୍ରୋହକରାଶ୍ଚ ଯେ । ତୀର୍ଥପାପକରା ରାଜଞ୍ଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଯୋନଯଃ । ଏଵମାଦ୍ଯା ମହାରାଜ ଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଯୋନଯଃ ॥ ୨,୨୭.

ଯେମାନେ ମାଲିକଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପାପ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ପ୍ରେତ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେତ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ରାଜୋଵାଚ । କଥଂ ମୁକ୍ତା ଭଵନ୍ତୀହ ପ୍ରେତତ୍ଵାତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ତେଽପି ଚ । କଥଂ ଚାପି ମଯା କାର୍ଯମୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମାତ୍ମନଃ । ଵିଧିନା କେନ ତତ୍କାର୍ଯଂ ସର୍ଵମେତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମେ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ଏମାନେ କିପରି ପ୍ରେତ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି? ଏବଂ ମୁଁ କିପରି ନିଜ ପରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି? କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ? ମୋତେ ସବୁ କଥା କହ।

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । ଶୃଣୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସଂକ୍ଷେପାଦ୍ଵିଧିଂ ନାରାଯଣାତ୍ମକମ୍ । ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଶ୍ରଵଣଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୂଜା ସଜ୍ଜନସଂଗତିଃ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ରାଜା, ନାରାୟଣ ସ୍ୱରୂପ ଏହି ବିଧିକୁ ଛୋଟ ଭାବରେ ଶୁଣ: ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା, ଏବଂ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ରହିବା।

ପ୍ରେତଯୋନିଵିନାଶାଯ ଭଵନ୍ତୀତି ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍ । ଅତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେ ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଂ ପ୍ରେତତ୍ଵନାଶିନୀମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଏହି ବିଧି ପ୍ରେତ ଯୋନିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା ବିଧି କହିବି, ଯାହା ପ୍ରେତ ଦେହକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।

ସୁଵର୍ଣଦ୍ଵଯମାହୃତ୍ଯ ମୂର୍ତିଂ ଭୂପ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍ । ନାରାଯଣସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଦୁଇ ଟି ସୁନା ନେଇ, ରାଜା ନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।

ପୀତଵସ୍ତ୍ରଯୁଗାଚ୍ଛନ୍ନାଂ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଚର୍ଚିତାମ୍ । ସ୍ନାପଯେଦ୍ଵିଵିଧୈସ୍ତୋଯୈରଧିଵାସ୍ଯ ଯଜେତ୍ତତଃ ॥ ୨,୨୭.

ଦୁଇ ଟି ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଲଗାଯିଥିବା ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିଭିନ୍ନ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ପରେ ଶୁଭ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା।

ପୂର୍ଵେ ତୁ ଶ୍ରୀଧରଂ ଦେଵଂ ଦକ୍ଷିଣେ ମଧୁସୂଦନମ୍ । ପଶ୍ଚିମେ ଵାନମଂ ଦେଵମୁତ୍ତରେ ଚ ଗଦାଧରମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ, ଦକ୍ଷିଣରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମରେ ବାନମଙ୍କୁ, ଉତ୍ତରରେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମଧ୍ଯେ ପିତାମହଂ ପୂଜ୍ଯ ତଥା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵିଧାନେନ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିଭିଃ ପୃଥକ୍ ॥ ୨,୨୭.

ମଧ୍ୟରେ ପିତାମହ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା।

ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଅଗ୍ନୌ ସନ୍ତର୍ପ୍ଯ ଦେଵତାଃ । ଘୃତେନ ଦଧ୍ନା କ୍ଷୀରେଣ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଂସ୍ତଥା ନୃପ ॥ ୨,୨୭.

ପରେ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଦେବତାମାନେ ଘୃତ, ଦହି ଓ କ୍ଷୀର ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ।

ତତଃ ସ୍ନାତୋ ଵିନୀତାତ୍ମା ଯଜମାନଃ ସମାହିତଃ । ନାରାଯଣାଗ୍ରେ ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଵକ୍ରିଯାମୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକୀମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ପରେ, ସ୍ନାନ କରି ନିଜକୁ ଶାନ୍ତ ରଖି, ଯଜମାନ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଠାରେ ନିଜ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦେହିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।

ଆରଭେତ ଵିନୀତାତ୍ମା କ୍ରୋଧଲୋଭଵିଵର୍ଜିତଃ । ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି କୁର୍ଯାତ୍ସର୍ଵାଣି ଵୃଷସ୍ଯୋତ୍ସର୍ଜନଂ ତଥା ॥ ୨,୨୭.

ବିନୀତ ମନ ରଖି, କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭ ଛାଡି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବୃଷ ମୁକ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରଯୋଦଶାନାଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଵସ୍ତ୍ରଚ୍ଛତ୍ରାଣ୍ଯୁପାନହୌ । ଅଙ୍ଗୁଲୀଯକମୁକ୍ତାନି ଭାଜନାସନଭୋଜନୈଃ ॥ ୨,୨୭.

ତେର ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୋଷାକ, ଛତା, ଚପଲ, ଆଙ୍ଗୁଠି, ମୁକ୍ତା, ଭାଜନ, ଆସନ ଓ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ସାନ୍ନାଶ୍ଚ ସୋଦକା ଦେଯା ଘଟାଃ ପ୍ରେତହିତାଯ ଵୈ । ଶଯ୍ଯାଦାନମଥୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଘଟଂ ପ୍ରେତସ୍ଯ ନିର୍ଵପେତ୍ ॥ ୨,୨୭.

ପକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେବା, ପ୍ରେତର ଉପକାର ପାଇଁ ଘଟ ଦେବା; ଶଯ୍ୟା ଦେଇ ପରେ ପ୍ରେତ ପାଇଁ ଘଟ ରଖିବା।

ନାରାଯଣେତି ସନ୍ନାମ ସଂପୁଟସ୍ଥଂ ସମର୍ଚଯେତ୍ । ଏଵଂ କୃତ୍ଵାଥ ଵିଧିଵଚ୍ଛୁଭାଶୁଭଫଲଂ ଲଭେତ୍ ॥ ୨,୨୭.

ନାରାୟଣ ନାମ ଘଟର ଭିତରେ ରଖି, ଏହାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିଲେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।

ରାଜୋଵାଚ । କଥଂ ପ୍ରେତଘଟଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଦଦ୍ଯାତ୍କେନ ଵିଧାନତଃ । ବ୍ରୂହି ସର୍ଵାନୁକମ୍ପାର୍ଥଂ ଘଟଂ ପ୍ରେତଵିମୁକ୍ତିଦମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ପ୍ରେତଘଟ କିପରି ତିଆରି କରିବା ଏବଂ କିପରି ଦେବା ଉଚିତ? ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ପ୍ରେତ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଘଟ ବିଷୟରେ କହ।

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟଂ ମହାରାଜ କଥଯାମି ନିବୋଧ ତେ । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ନ ଭଵେଦ୍ଯେନ ଦାନେନ ସୁଦୃଢେନ ଚ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ମହାରାଜ, ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ; ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ: କେଉଁ ଦୃଢ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେତ ଦେହ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଦାନଂ ପ୍ରେତଘଟଂ ନାମ ସର୍ଵାଶୁଭଵିନାଶନମ୍ । ଦୁର୍ଲଭଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଦୁର୍ଗତିକ୍ଷଯକାରକମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତଘଟ ନାମକ ଦାନ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।

ସନ୍ତପ୍ତହାଟକମଯଂ ତୁ ଘଟଂ ଵିଧାଯ ବ୍ରହ୍ମୋଶକେଶଵଯୁତଂ ସହ ଲୋକପାଲୈଃ । କ୍ଷୀରାଜ୍ଯପୂର୍ଣଵିଵରଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରାଯ ଦେହି ତଵ ଦାନଶତୈଃ କିମନ୍ଯୈଃ ॥ ୨,୨୭.

ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଏକ ଘଡ଼ା ତିଆରି କରି, ତାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଚାରି ଦିଗର ଦେବତାଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ସଜାଇ, ଘଡ଼ାର ମୁହଁକୁ ଦୁଧ ଓ ଘିଅରେ ପୂରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉ। ଏହା ଦେଲେ ଅନ୍ୟ ଶଂଖ ଦାନର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ଯେ ତଥା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶଙ୍କରଃ ଶଙ୍କରୋଽଵ୍ଯଯଃ । ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ତତ୍କଣ୍ଠେ ଲୋକପାଲାନ୍କ୍ରମେଣ ତୁ ॥ ୨,୨୭.

ଘଡ଼ାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶିବଙ୍କୁ ରଖ। ତାଙ୍କ ଗଳା ଚାରି ଦିଗରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦିଗପାଳମାନେକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ରାଜନ୍ଧୂପୈଃ କୁସୁମଚନ୍ଦନୈଃ । ତତୋ ଦୁଗ୍ଧାଜ୍ଯସହିତଂ ଘଟଂ ଦେଯଂ ହିରଣ୍ମଯମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅରେ ପୂରିଥିବା ସୁନା ଘଡ଼ା ଦେବାକୁ ଉଚିତ।

ସର୍ଵଦାନାଧିକଞ୍ଚୈତନ୍ମହାପାତକନାଶନମ୍ । କର୍ତଵ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ରାଜନ୍ପ୍ରେତତ୍ଵଵିନିଵୃତ୍ତଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଦାନରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ମହାପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କରିବା ଉଚିତ, ରାଜା, ପ୍ରେତତ୍ୱ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।

ଶ୍ରୀଭାଗଵାନୁଵାଚ । ଏଵଂ ସଂଜଲ୍ଷତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରେତେନ ନିଯତାତ୍ମନଃ । ସେନାଜଗାମାନୁପଦଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥସଂକୁଲା ॥ ୨,୨୭.

ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ନିୟମିତ ମନ ଥିବା ପ୍ରେତର ପଛରେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିବା ସେନା ଚାଲିଗଲା।

ତତୋ ବଲେ ସମାଯାତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଞେ ମହାମଣିମ୍ । ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପୁନଃ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ପ୍ରେତୋଽଦର୍ଶନମୀଯିଵାନ୍ ॥ ୨,୨୭.

ତାପରେ, ସେନା ଆସିଲାପରେ, ପ୍ରେତ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ମହାମଣି ଦେଇ, ନମସ୍କାର କରି, ପୁନି ଅନୁରୋଧ କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଚାଲିଗଲା।

ତସ୍ମାଦ୍ଵନାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ରାଜାପି ସ୍ଵପୁରଂ ଯଯୌ । ସ୍ଵପୁରଂ ସ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵଂ ତତ୍ପ୍ରେତଭାଷିତମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ସେ ଜଙ୍ଗଲ ଛାଡି ରାଜା ନିଜ ସହରକୁ ଗଲେ। ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପ୍ରେତ କହିଥିବା ସମସ୍ତ କଥାକୁ ପାଳନ କଲେ।

ଚକାର ଵିଧିଵତ୍ପକ୍ଷିନ୍ନୌର୍ଧ୍ଵଦେହାଦିକଂ ଵିଧିମ୍ । ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଦାନେନ ପ୍ରେତୋ ମୁକ୍ତୋ ଦିଵଂ ଯଯୌ ॥ ୨,୨୭.

ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପକ୍ଷି ଓ ଉର୍ଧ୍ୱଦେହ ଆଦିକୁ ନିମିତ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଦାନରେ ପ୍ରେତ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା।