ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଅଥ ପ୍ରେତଂ ଦଦର୍ଶାସୌ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣାଵ୍ଯାକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ । ଉତ୍କଚଂ ମଲିନଂ କୁବ୍ଜଂ (ରୂକ୍ଷଂ) ନିର୍ମାଂସଂ ଭୀମଦର୍ଶନମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ସେଠାରେ ରାଜା ଏକ ପ୍ରେତକୁ ଦେଖିଲେ, ଭୋକ ଓ ପିପାସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ, ବିକାର ହୋଇଥିବା, ମେଲା, ଚୁଲିକା ହୋଇଥିବା, ହାଞ୍ଚି ଥିବା, ଶରୀର ଶୁଖି, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର।

ସ୍ନାଯୁବଦ୍ଧାସ୍ଥିଚରଣଂ ଧାଵମାନମିତସ୍ତତଃ । ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ବହୁଭିଃ ପ୍ରେତୈଃ ସମନ୍ତାତ୍ପରିଵାରିତମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ତାହାର ପାଦ ହାଡ଼ ଓ ନସରେ ବନ୍ଧା, ଏପାଖେ ଓପାଖେ ଦୌଡ଼ୁଥିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁ ପ୍ରେତମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘିରିଥିଲେ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିକୃତଂ ଘୋରଂ ଵିସ୍ମିତୋ ବଭ୍ରୁଵାହନଃ । ପ୍ରେତୋଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଘୋରାମଟଵୀମାଗତଂ ନୃପମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ସେ ଭୟଙ୍କର, ବିକୃତ ପ୍ରେତକୁ ଦେଖି ବଭ୍ରୁବାହନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ପ୍ରେତଟି ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ରାଜାକୁ ଆସିବା ଦେଖି ତାକି ରହିଲା।

ତଦା ହୃଷ୍ଟମନା ଭୂତ୍ଵା ତସ୍ଯାନ୍ତିକମୁପାଗତଃ । ଅବ୍ରଵୀତ୍ସ ତଦା ତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରେତରାଜୋ ନୃପଂ ଵଚଃ ॥ ୨,୨୭.

ତାପରେ, ହୃଷ୍ଟ ହୃଦୟ ହୋଇ, ପ୍ରେତମାନଙ୍କର ରାଜା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଏହି କଥା କହିଲେ।

ପ୍ରେତଭାଵୋ ମଯା ତ୍ଯକ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋଽସ୍ମି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ତ୍ଵତ୍ସଂଯୋଗାନ୍ମହାବାହୋ ନାସ୍ତିଧନ୍ଯତରୋ ମମ ॥ ୨,୨୭.

ମୁଁ ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାକୁ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଛି। ତୁମ ସାଙ୍ଗ ମିଳିବା ଦ୍ୱାରା, ବଳଶାଳୀ, ମୋତେ ଚାଏଁ ଅଧିକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କେହି ନାହିଁ।

ନୃପତିରୁଵାଚ । କୃଷ୍ଣଵର୍ଣଃ କରାଲାସ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରେତ ଇଵ ଲକ୍ଷ୍ଯସେ । କଥଯସ୍ଵ ମମ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଯଥୈଵଂ ଚାସି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜା କହିଲେ: ତୁମେ କଳା ରଙ୍ଗର, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ପ୍ରେତ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛ। ମୋ ପ୍ରେମ ପାଇଁ, ସତ୍ୟ କହିବାକୁ, ତୁମେ କିଏ ଏବଂ ଏପରି କାହିଁକି ହେଲେ, ମୋତେ ଖୋଲା କହ।

ତଥା ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଵୈ ରାଜ୍ଞା ପ୍ରୋଵାଚ ସକଲଂ ସ୍ଵକମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ, ସେ ନିଜ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ।

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । କଥଯାମି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵମେଵାଦିତସ୍ତଵ । ପ୍ରେତତ୍ଵେ କାରଣଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦଯାଂ କର୍ତୁଂ ମମାର୍ହସି ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ରାଜା ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଆରମ୍ଭରୁ ସବୁ କଥା କହିବି। ମୋ ପ୍ରେତ ହେବାର କାରଣ ଶୁଣି, ତୁମେ ମୋତେ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ।

ଵୈଦିଶଂ ନାମ ନଗରଂ ସର୍ଵସମ୍ପତ୍ସମନ୍ଵିତମ୍ । ନାନାଜନପଦାକୀର୍ଣଂ ନାନାରତ୍ନସମାକୁଲମ୍ । ନାନାପୁଣ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୁଲମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଏକ ନଗର ଅଛି, ନାମ ଭାଇଦିଶା, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଛି, ଅନେକ ଦେଶର ଲୋକ ଭିଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅନେକ ରତ୍ନ ରହିଛି, ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ରହିଛି।

ତତ୍ରାହଂ ନ୍ଯଵସଂ ଭୂଯୋ ଦେଵାର୍ଚନରତଃ ସଦା । ଵୈଶ୍ଯୋ ଜାତ୍ଯା ସୁଦେଵୋଽହଂ ନାମ୍ନା ଵିଦିତମସ୍ତୁ ତେ ॥ ୨,୨୭.

ସେଠି ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିଲି, ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗିଥିଲି। ଜାତିରେ ମୁଁ ବ୍ୟବସାୟୀ, ନାମ ସୁଦେବ — ଏହି କଥା ତୁମେ ଜାଣ।

ହଵ୍ଯେନ ତର୍ପିତା ଦେଵାଃ କଵ୍ଯେନ ପିତରସ୍ତଥା । ଵିଵିଧୈର୍ଦାନଯୋଗୈଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଃ ସନ୍ତର୍ପିତା ମଯା ॥ ୨,୨୭.

ମୁଁ ହବ୍ୟ ଦେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ, କବ୍ୟ ଦେଇ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲି।

ଆଵାହାଶ୍ଚ ଵିଵାହାଶ୍ଚ ମଯା ଵୈ ସୁନିଵେଶିତାଃ । ଦୀନାନାଥଵିଶିଷ୍ଟେଭ୍ଯୋ ମଯା ଦତ୍ତମନେକଧା ॥ ୨,୨୭.

ମୁଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଓ ବିବାହ ଭଲଭାବରେ କରିଥିଲି। ଦୁଃଖୀ, ଅନାଥ ଓ ଗୁଣବତୀଙ୍କୁ ମୁଁ ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲି।

ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଫଲଂ ତାତ ମମ ଦୈଵାଦୁପାଗତମ୍ । ଯଥା ମେ ନିଷ୍ଫଲଂ ଜାତଂ ସୁକୃତଂ ତଦ୍ଵଦାମି ତେ ॥ ୨,୨୭.

ତୁମେ ମୋ ପ୍ରିୟ, ଏ ସବୁ କାମ ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ବିଫଳ ହୋଇଗଲା। କିପରି ମୋର ଭଲ କାମ ବିଫଳ ହେଲା, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।

ନ ମେଽସ୍ତି ସନ୍ତତିସ୍ତାତ ନ ସୁହୃନ୍ନ ଚ ବାନ୍ଧଵଃ । ନ ଚ ମିତ୍ରଂ ହି ମେ ତାଦୃଗ୍ଯଃ କୁର୍ଯାଦୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ମୋର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, କୌଣସି ମିତ୍ର ନାହିଁ, କୌଣସି ଆତ୍ମୀୟ ନାହିଁ। ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସାଥୀ ନାହିଁ।

ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ସୁସ୍ଥିରଂ ତେନ ମମ ଜାତଂ ନୃପୋତ୍ତମ । ଏକାଦଶଂ ତ୍ରିପକ୍ଷଂ ଚ ଷାଣ୍ମାସିକମଥାବ୍ଦିକମ୍ । ପ୍ରତିମାସ୍ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ଏଵଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଷୋଡଶ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି କାରଣରୁ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥା ଏବେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଗଲା। ଏକାଦଶୀ, ପକ୍ଷ, ଛଅ ମାସ, ବର୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାସିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ — ଏଭଳି ମୋଟେ ଶୋଳ ଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅଛି।

ଯସ୍ଯୈତାନି ନ ଦୀଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଭୂପତେ । ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ସୁସ୍ଥିରଂ ତସ୍ଯ ଦତ୍ତୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଶତୈରପି ॥ ୨,୨୭.

ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରେତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଆଯାଉନାହିଁ, ରାଜା, ତାଙ୍କର ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥା ଦୃଢ଼ ରହିଥାଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ମଧ୍ୟ।

ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାରାଜ ପ୍ରେତତ୍ଵାଦୁଦ୍ଧରସ୍ଵ ମାମ୍ । ଵର୍ଣାନାଂ ଚାପି ସର୍ଵେଷାଂ ରାଜା ବନ୍ଧୁରିହୋଚ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୭.

ଏହି କଥା ଜାଣି, ମହାରାଜା, ମୋତେ ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାରୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ଏଠି ସମସ୍ତ ଜାତିର ବନ୍ଧୁ ରାଜାକୁ ହିଁ କୁହାଯାଏ।

ତନ୍ମାଂ ତାରଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମଣିରତ୍ନଂ ଦଦାମି ତେ । ଯଥା ମମ ଶୁଭାଵାପ୍ତିର୍ଭଵେନ୍ନୃପଵରୋତ୍ତମ ॥ ୨,୨୭.

ତେଣୁ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମଣି ଦେଇବି। ଯେପରି ମୋର ଭଲ ହେବ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।

ତଥା କାର୍ଯଂ ମହାବାହୋ କୃପା ଯଦି ମଯୀଷ୍ଯତେ । ଆତ୍ମନଶ୍ଚ କୁରୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ସର୍ଵମେଵୌର୍ଧ୍ଵେଦୈହିକମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଏଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ, ବଳଶାଳୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋପାଇଁ କିଛି ଦୟା ରଖ। ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କର।

ନୃପତିରୁଵାଚ । କଥଂ ପ୍ରେତା ଭଵନ୍ତୀହ କୃତୈରପ୍ଯୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକୈଃ । ପିଶାଚାଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତୀହ କର୍ମଭିଃ କୈଶ୍ଚ ତଦ୍ଵଦ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜା କହିଲେ: କିପରି ଲୋକ ପ୍ରେତ ହେଇଯାନ୍ତି, ଅପନା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ମଧ୍ୟ? ଏବଂ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲୋକ ପିଶାଚ ହେଇଯାନ୍ତି? ଏହି କଥା ମୋତେ କହ।

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ସ୍ତ୍ରୀବାଲଧନସଞ୍ଚଯମ୍ । ଯେ ହରନ୍ତି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେତଯୋନିଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଧନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ, ନାରୀ ଓ ଶିଶୁଙ୍କ ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରେତ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।

ତାପସୀଂ ଚ ସଗୋତ୍ରାଂ ଚ ଅଗମ୍ଯାଂ ଯେ ଭଜନ୍ତି ହି । ଭଵନ୍ତି ତେ ମହାପ୍ରେତା ଅମ୍ବୁଜାନି ହରନ୍ତି ଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ତାପସିନୀ ଓ ଅଗମ୍ୟା ନାରୀଙ୍କ ସଂଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରେତ ହେଇଯାନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପଦ୍ମ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଇଯାନ୍ତି।

ପ୍ରଵାଲଵଜ୍ରହର୍ତାରୋ ଯେ ଚ ଵସ୍ତ୍ରାପହାରକାଃ । ତଥା ହିରଣ୍ଯହର୍ତାରଃ ସଂଯୁଗେଽସନ୍ମୁଖାଗତାଃ ॥ ୨,୨୭.

ଯେଉଁମାନେ ଭାଲି ଚୋରି କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ଚୋରି କରନ୍ତି, ବସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସଂଯୁଗରେ ସମ୍ମୁଖ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଭାଗିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ...

କୃତଘ୍ନା ନାସ୍ତିକା ରୌଦ୍ରାସ୍ତଥା ସାହସିକା ନରାଃ । ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ମହାଦାନରତାଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୨,୨୭.

ଯେମାନେ କୃତଘ୍ନ, ଅନାସ୍ତିକ, କ୍ରୂର ଏବଂ ଅତି ସାହସିକ, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ବଡ଼ ଦାନରେ ଲଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି—

ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହକରା ମିତ୍ରବ୍ରାହ୍ମଦ୍ରୋହକରାଶ୍ଚ ଯେ । ତୀର୍ଥପାପକରା ରାଜଞ୍ଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଯୋନଯଃ । ଏଵମାଦ୍ଯା ମହାରାଜ ଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରେତଯୋନଯଃ ॥ ୨,୨୭.

ଯେମାନେ ମାଲିକଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, ମିତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପାପ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ପ୍ରେତ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେତ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ରାଜୋଵାଚ । କଥଂ ମୁକ୍ତା ଭଵନ୍ତୀହ ପ୍ରେତତ୍ଵାତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ତେଽପି ଚ । କଥଂ ଚାପି ମଯା କାର୍ଯମୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମାତ୍ମନଃ । ଵିଧିନା କେନ ତତ୍କାର୍ଯଂ ସର୍ଵମେତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମେ ॥ ୨,୨୭.

ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ଏମାନେ କିପରି ପ୍ରେତ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି? ଏବଂ ମୁଁ କିପରି ନିଜ ପରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି? କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ? ମୋତେ ସବୁ କଥା କହ।

ପ୍ରେତ ଉଵାଚ । ଶୃଣୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସଂକ୍ଷେପାଦ୍ଵିଧିଂ ନାରାଯଣାତ୍ମକମ୍ । ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଶ୍ରଵଣଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୂଜା ସଜ୍ଜନସଂଗତିଃ ॥ ୨,୨୭.

ପ୍ରେତ କହିଲେ: ରାଜା, ନାରାୟଣ ସ୍ୱରୂପ ଏହି ବିଧିକୁ ଛୋଟ ଭାବରେ ଶୁଣ: ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା, ଏବଂ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ରହିବା।

ପ୍ରେତଯୋନିଵିନାଶାଯ ଭଵନ୍ତୀତି ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍ । ଅତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେ ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଂ ପ୍ରେତତ୍ଵନାଶିନୀମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଏହି ବିଧି ପ୍ରେତ ଯୋନିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା ବିଧି କହିବି, ଯାହା ପ୍ରେତ ଦେହକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।

ସୁଵର୍ଣଦ୍ଵଯମାହୃତ୍ଯ ମୂର୍ତିଂ ଭୂପ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍ । ନାରାଯଣସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାମ୍ ॥ ୨,୨୭.

ଦୁଇ ଟି ସୁନା ନେଇ, ରାଜା ନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।