ସର୍ଵଦାନାନି ଦେଯାନି ହ୍ଯନ୍ନ ଦାନାଦୃତେ ଖଗ । ସଂଗୃହୀତଃ ସୁତଃ କୁର୍ଯାଦେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନ ପାର୍ଵଣମ୍ ॥ ୨,୨୫.
ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ନ ଦାନ ବ୍ୟତୀତ, ହେ ପକ୍ଷୀ । ଦତ୍ତକ ପୁଅ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ ।
ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦଂ ପିତୃମାତୃଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନ ଲିପ୍ଯତେ । ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପାର୍ଵଣଂ କୁରୁତେ ଯଦି ॥ ୨,୨୫.
ପ୍ରତିବର୍ଷ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ କୌଣସି ଦୋଷ ଲାଗେ ନାହିଁ । ଯଦି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତେବେ...
ଆତ୍ମାନଂ ଚ ପିତୄଂଶ୍ଚୈଵ ସ ନଯେଦ୍ଯମମନ୍ଦିରମ୍ । ସଂଗୃହୀତସ୍ତୁ ଯଃ କେଚିଦ୍ଦାସୀପୁତ୍ତ୍ରାଦଯଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୨,୨୫.
ସେ ନିଜେ ଓ ପିତୃମାନେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଦତ୍ତକ ପୁଅ, ଦାସୀର ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ...
ତୀର୍ଥେ କୁର୍ଯୁଃ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦାନଂ (ମାସଂ) ଦଦ୍ଯୁର୍ଦ୍ଵିଜନ୍ମନେ । ସଂଗୃହୀତସୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ପାକଂ ଵା ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ॥ ୨,୨୫.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜାତିକୁ (ମାସିକ) ଦାନ ଦେଇପାରନ୍ତି । ଯଦି ଦତ୍ତକ ପୁଅ ହୋଇ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ତେବେ...
ଵୃଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଜାନୀଯାଚ୍ଛୂଦ୍ରାନ୍ନେନ ଯଥା ଦ୍ଵିଜଃ । ନ ପ୍ରୀଣଯତି ତଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିତାମହମୁଖାନ୍ପିତୄନ୍ । ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ୍ଵଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୀନଜାତୀନ୍ସୁତାଂସ୍ତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୨,୨୫.
ଯେପରି ଶୂଦ୍ର ରାନ୍ଧିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫଳଦାୟକ ନୁହେଁ, ସେପରି ଏହି ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପିତାମହ ଆଦି ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହା ଜାଣି, ହେ ପକ୍ଷୀମାନ୍ୟ, ନିମ୍ନ ଜାତିର ପୁଅମାନେ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ ।
(ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଜ୍ଜାତଶ୍ଚାଣ୍ଡାଲାଦଧମଃ ସ୍ମୃତଃ ) । ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଵ୍ରଜିତାଜ୍ଜାତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରତଶ୍ଚ ଯଃ ॥ ୨,୨୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ଚଣ୍ଡାଳ ହେଲେ ସେ ଅତି ନିମ୍ନ ମନ୍ୟ । ଯେଉଁଠାରୁ ପ୍ରବ୍ରଜିତ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଠାରୁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି...
ଦ୍ଵାଵେତୌ ଵିଦ୍ଧି ଚାଣ୍ଡାଲୌ ସଗୋତ୍ରାଦ୍ଯସ୍ତୁ ଜାଯତେ । ସ୍ଵର୍ଯାତିଵିହିତାନ୍ପୁତ୍ରଃ ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୫.
ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଏକେ ଗୋତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନି, ସେମାନେ ଚାଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି, ଖଗେଶ୍ୱର।
ତୈଃ ସୁଵୃତ୍ତୈଃ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯଂ କୁଵୃତ୍ତୈର୍ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ହୀନଜାତିସମୁଦ୍ଭୂତୈଃ ସୁଵୃତ୍ତୈଃ ସୁଖମେଧତେ ॥ ୨,୨୫.
ଭଲ ଆଚରଣ ଥିଲେ ସୁଖ ମିଳେ, ଖରାପ ଆଚରଣ ଥିଲେ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡେ। ନିମ୍ନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଆଚରଣ ଭଲ ଥାଏ, ସେମାନେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
କଲିକଲୁଷଵିମୁକ୍ତଃ ପୂଜିତଃ ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘୈରମରଚମରମାଲାଵୀଜ୍ଯମାନୋଽପ୍ସରୋଭିଃ । ପିତୃଶତମପି ବନ୍ଧୂନ୍ପୁତ୍ତ୍ରପୌତ୍ତ୍ରପ୍ରପୌତ୍ତ୍ରାନପି ନରକନିମଗ୍ନାନୁଦ୍ଧରେଦେକ ଏଵ ॥ ୨,୨୫.
କଳିଯୁଗର ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତ, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେବତାମାନେ ଚାମର ହଲାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଥିବା, ଏମିତି ଏକ ମାନ୍ୟବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପୂର୍ବଜ, ବନ୍ଧୁ, ପୁତ୍ର, ପଉତ୍ର ଓ ପ୍ରପଉତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଶତାଧିକ ନରକରେ ପଡିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ଶ୍ରୀଗରୁଡମାହପୁରାଣମ୍ ୨୬ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପାଂ କୃତ୍ଵା ମଯି ପ୍ରଭୋ । ମୃତାନାଂ ଚୈଵ ଜନ୍ତୂନାଂ କଦା କୁର୍ଯାତ୍ସପିଣ୍ଡନମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ କୃପା କରି ସତ୍ୟ କଥା କହ, ପ୍ରଭୁ। ମୃତ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ?
ସପିଣ୍ଡତ୍ଵେ କୁତୋ ଯାନ୍ତି ଅସପିଣ୍ଡେ କୁତୋ ଗତିଃ । କେନୈଵ ସହପିଣ୍ଡତ୍ଵଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁସୋର୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ ହେବା କିପରି, ଯେଉଁମାନେ ସପିଣ୍ଡ ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଗତି କ'ଣ? ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସପିଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କ କିପରି ହୁଏ, ଦୟାକରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ସ୍ତ୍ରୀପୁମାଂଶୌ ସହୈକତ୍ଵଂ ପାପ୍ନୁତଃ କଥମୁତ୍ତମମ୍ । ଜୀଵେଦ୍ଭର୍ତରି ନାରୀଣାଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ କୁତଃ ॥ ୨,୨୬.
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଏକାତ୍ମତା କିପରି ପାଉଛନ୍ତି? ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବଞ୍ଚିତିବାବେଳେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କେବେ କରାଯିବ?
ଭର୍ତୃଲୋକଂ କଥଂ ଯାନ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସୁରେଶ୍ଵର । ଅଗ୍ନ୍ଯାରୋହେ କଥଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଃ କଥଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୬.
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିପରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଲୋକକୁ କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ? ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି କରାଯିବ ଓ ବୃଷ ମୁକ୍ତି କିପରି ହେବ?
ଘଟଦାନଂ କଥଂ କାର୍ଯଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣେ କୃତେ । କଥଯସ୍ଵ ପ୍ରସାଦେନ ହୀତାଯ ଜଗତାଂ ପ୍ରଭୋ ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ସମୟରେ ଘଟ ଦାନ କିପରି କରିବା ଉଚିତ? ଦୟାକରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଏହା ମୋତେ କହ, ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ଯଥାଵତ୍କଥଯିଷ୍ଯାମି ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ଖଗ । ଵର୍ଷଂ ଯାଵତ୍ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦାଚରତି ମାନଵଃ ॥ ୨,୨୬.
ଭଗବାନ କହିଲେ: ଖଗ, ମୁଁ ତୋତେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ବିସ୍ତାରରେ କହିବି। ଏହି କ୍ରିୟା ଯେତେଦିନ ମଣିଷ କରେ, ସେତେଦିନ—
ସପିଣ୍ଡନେ ତତୋ ଵୃତ୍ତେ ପିତୃଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି । ତସ୍ମାତ୍ପୁତ୍ତ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ପିତୁଃ ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଲାପରେ, ସେ ପିତୃଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ତେଣୁ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଵତ୍ସରେ ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣେ କୁର୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଵେଶନମ୍ । ପିଣ୍ଡପ୍ରଵେଶଵିଧିନା ତସ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ମୃତାହ୍ନିକମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପିଣ୍ଡ ପ୍ରବେଶ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପିଣ୍ଡ ପ୍ରବେଶ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦିନିକିଆ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ନିଶ୍ଚିତଂ ପକ୍ଷିଶାର୍ଦୂଲ ଵର୍ଷାନ୍ତେ ପିଣ୍ଡମେଲନମ୍ । ସହପିଣ୍ଡେ କୃତେ ପ୍ରେତସ୍ତତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍ । ତନ୍ନାମ ସମ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତତଃ ପିତୃଗଣୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଖଗମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ପିଣ୍ଡ ମିଶାଯାଏ। ସହପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଲେ, ପ୍ରେତ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପାଏ। ତାଙ୍କର ନାମ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେ ପିତୃମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହୁଏ।
ତ୍ରିପକ୍ଷେ ଵାପି ଷଣ୍ମାସେ ମେଲଯେତ୍ପ୍ରପିତାମହୈଃ । ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୃଦ୍ଧିଵିଵାହାଦି ସ୍ଵଗୋତ୍ରଵିହିତାନି ଚ ॥ ୨,୨୬.
କିମ୍ବା, ତିନି ପକ୍ଷ, ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ସହ ପିଣ୍ଡ ମିଶାଯାଇପାରେ, ବୃଦ୍ଧି, ବିବାହ ଓ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ନିୟମ ଜାଣି।
ଵିଵାହଂ ନୈଵ କୁର୍ଵୀତ ମୃତେ ଚ ଗୃହମେଧିନି । ଭିକ୍ଷୁର୍ଭିକ୍ଷାଂ ନ ଗୃହ୍ଣାତି ଯାଵତ୍କୁର୍ଯାତ୍ସପିଣ୍ଡନମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଗୃହସ୍ଥ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଭିକ୍ଷୁ ମଧ୍ୟ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଉଅବଧି ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଵଗୋତ୍ରେଽପ୍ଯଶୁଚିସ୍ତାଵଦ୍ଯାଵତ୍ପିଣ୍ଡଂ ନ ମେଲଯେତ୍ । ମେଲନାତ୍ପ୍ରେତଶବ୍ଦସ୍ତୁ ନିଵର୍ତେତ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୬.
ନିଜ ଗୋତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ, ପିଣ୍ଡ ମିଶିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିଥାଏ। ପିଣ୍ଡ ମିଶିଲେ 'ପ୍ରେତ' ଶବ୍ଦ ବନ୍ଦ ହୁଏ, ଖଗେଶ୍ୱର।
ଆନନ୍ତ୍ଯାତ୍କୁଲଧର୍ମାଣାଂ ପୁଂସାଞ୍ଚୈଵାଯୁଷଃ କ୍ଷଯାତ୍ । ଅସ୍ଥିରତ୍ଵାଚ୍ଛରୀରସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶାହଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୬.
କୁଳ ଧର୍ମ ଅନନ୍ତ ଓ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ କମିଯିବା, ଶରୀର ଅସ୍ଥିର ଥିବାରୁ, ବାର ଦିନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉତ୍ତମ।
ନିରଗ୍ନିକଃ ସାଗ୍ନିକୋ ଵା ଦ୍ଵାଦଶାହେ ସପିଣ୍ଡଯେତ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଅଗ୍ନି ଥାଉ କି ନ ଥାଉ, ବାର ଦିନରେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶାହେ ତ୍ରିପକ୍ଷେ ଵା ଷଣ୍ମାସେ ଵତ୍ସରେଽପି ଵା । ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତମୃଷିଭିସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ ॥ ୨,୨୬.
ବାର ଦିନ, କିମ୍ବା ତିନି ପକ୍ଷ, ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ବର୍ଷ ପରେ, ଋଷିମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ସପୁତ୍ତ୍ରସ୍ଯ ନ କର୍ତଵ୍ଯମେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ କଦାଚନ । ସପିଣ୍ଡୀକରଣାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଯତ୍ରଯତ୍ର ପ୍ରଦୀଯତେ ॥ ୨,୨୬.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ପୁଅ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନାମକ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସପିଣ୍ଡୀକରଣ କ୍ରିୟା ହେଇଗଲା ପରେ, ଯେଉଁଠି ଏହା ହେଉଛି, ସେଉଁଠି ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
ତତ୍ରତତ୍ର ତ୍ରଯଂ କାର୍ଯମନ୍ଯଥା ପିତୃଘାତକଃ । ତ୍ରିଭିଃ କୁର୍ଯାଦଶକ୍ତଶ୍ଚ ପାର୍ଵଣଂ ମୁନିନୋଦିତମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଏହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣାରେ ତିନିଟି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର; ଏହା ନ କଲେ ପିତୃଘାତକ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି କିଏ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ମୁନିମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେହିପରି ପକ୍ଷ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।
ତଦ୍ଦିନେ ତଦ୍ଦିନେ କୁର୍ଯାତ୍ପିତାମହମୁଖାନ୍ଯତଃ । ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଦିନମାସାନାଂ ତସ୍ମାତ୍ପାର୍ଵଣମିଷ୍ଯତେ ॥ ୨,୨୬.
ଏହି ଦିନରେ ଏହି ଦିନରେ ପିତାମହ ଓ ଅନ୍ୟ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର; କିନ୍ତୁ ଦିନ କିମ୍ବା ମାସ ଜଣା ନଥିଲେ, ପକ୍ଷ କ୍ରିୟା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ମନାଯାଏ।
ଅନୁତ୍ପନ୍ନଶରୀରସ୍ଯ ନ ଦାନଂ ପିତୃଭିଃ ସହ । ଏତୈଃ ଷୋଡଶଭିଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧୈଃ ପ୍ରେତୋ ମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଜାଯତେ ॥ ୨,୨୬.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଶରୀର ଜନ୍ମ ହୋଇନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ପିତୃମାନେ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ଷୋଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେତ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଅପୁତ୍ତ୍ରସ୍ଯ ସପିଣ୍ଡତ୍ଵଂ ନୈଵ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ତ୍ରିଯୋଽପି ଵା । ଯାଵଜ୍ଜୀଵ ଚ ସଦ୍ଭତ୍ର୍ଯା ନ କୁର୍ଯାତ୍ସହପିଣ୍ଡତାମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସପିଣ୍ଡ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜନାନୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ସଦ୍ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜୀବନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସହପିଣ୍ଡ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବ୍ରାହ୍ମାଦିଷୁ ଵିଵାହେଷୁ ଯା ଵଧୂରିହ ସଂସ୍କୃତା । ଭର୍ତୃଗୋତ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପିଣ୍ଡୋଦକକ୍ରିଯାଃ ॥ ୨,୨୬.
ବ୍ରାହ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ବିବାହ ପ୍ରକାରରେ ଯେଉଁ ବଧୁ ଏଠାରେ ସଂସ୍କାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ କ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାର ଗୋତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଦରକାର।