ଆତ୍ମା ତଥୈଵ ସର୍ଵେଷୁ ପୁତ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଚରେତ୍ସଦା । ଯା ଯସ୍ଯ ପ୍ରକୃତିଃ ପୂର୍ଵଂ ଶୁକ୍ରଶୋଣିତସଙ୍ଗମେ ॥ ୨,୨୫.
ଏହିପରି ଆତ୍ମା ସବୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ବିଚରଣ କରେ । ଯେଉଁ ପ୍ରକୃତି ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଶୁକ୍ର ଓ ରକ୍ତର ସଂଯୋଗ ସମୟରେ, ସେହି ପ୍ରକୃତି ରହିଯାଏ ।
ସା (ସ) ତେନ ଭାଵଯୋଗେନ ପୁତ୍ତ୍ରାସ୍ତତ୍କର୍ମକାରିଣଃ । ପିତୃରୂପଂ ସମାଦାଯ କସ୍ଯଚିଜ୍ଜାଯତେ ସୁତଃ ॥ ୨,୨୫.
ସେହି ପ୍ରକୃତି ଏହି ସଂଯୋଗର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୁଅମାନଙ୍କୁ ତାହା ଅନୁସାରେ କାମ କରାଏ । ବାପାଙ୍କ ଆକୃତି ନେଇ କେହି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ।
ପିତୃତଃ କୋଽପି ରୂପାଢ୍ଯୋ ଗୁଣଜ୍ଞୋ ଦାନତତ୍ପରଃ । ସଦୃଶଃ କୋଽପି ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ନ ଭୂତୋ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ॥ ୨,୨୫.
ବାପାଠାରୁ କେହି ରୂପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୁଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୋଇପାରେ । କେହି ସଦୃଶ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସଂସାରରେ କେବେ ବି ଏକେବାରେ ସମାନ ହୋଇନଥିଲେ ଏବଂ ହେବେ ନାହିଁ ।
ଅନ୍ଧାଦନ୍ଧୋ ନ ଭଵତି ମୂକାନ୍ମୂକୋ ନ ଜାଯତେ । ବଧିରାଦ୍ବଧିରୋ ନୈଵ ଵିଦ୍ଯାଵାନ୍ଵିଦୁଷୋ ନ ହି । ଅନୁରୂପା ନ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶୃଣୁ ॥ ୨,୨୫.
ଅନ୍ଧ ଠାରୁ ଅନ୍ଧ ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ, ଗୁଙ୍ଗା ଠାରୁ ଗୁଙ୍ଗା ହୁଏ ନାହିଁ, ବେହେରା ଠାରୁ ବେହେରା ହୁଏ ନାହିଁ, ଶିକ୍ଷିତ ଠାରୁ ଶିକ୍ଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ । ସମାନ ଆକୃତି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ମୋ କଥା ଶୁଣ ।
ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ଔରସକ୍ଷେତ୍ରଜାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ପୁତ୍ତ୍ରା ଦଶଵିଧାଃ ସ୍ମୃତାଃ । ସଂଗୃହୀତଃ ସୁତୋ ଯସ୍ତୁ ଦାସୀପୁତ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ତେନ କିମ୍ ॥ ୨,୨୫.
ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ଗର୍ଭଜ, କ୍ଷେତ୍ରଜ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ଦଶ ପ୍ରକାର ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି । ଦତ୍ତକ ପୁଅ ଓ ଦାସୀର ପୁଅ ବିଷୟରେ କଣ କହିବେ?
କାଙ୍କାଂ ଗତିମଵାପ୍ନୋତି ଜାଯୋ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ଗତଃ । ଭଵେନ୍ନ ଦୁହିତା ଯସ୍ଯ ନ ଦୌହିତ୍ରୋ ନ ଵା ସୁତଃ ॥ ୨,୨୫.
ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ସାଥୀ ମୃତ୍ୟୁବଶରେ ଚାଲିଯାଏ, ସେ ଲୋକ ଆଶା କରିଥିବା ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ । ଯାହାଙ୍କର କୌଣସି ଝିଅ, ନାତି କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନେ...
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତସ୍ଯ କଥଂ କାର୍ଯଂ ଵିଧିନା କେନ ତଦ୍ଭଵେତ୍ । ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ମୁଖଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ପୈତୃକାଦୃଣାତ୍ ॥ ୨,୨୫.
ତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କିପରି କରିବେ? କେଉଁ ବିଧିରେ ଏହା ସମ୍ଭବ? ଭଗବାନ କହିଲେ: ପୁଅଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ପିତୃ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ପୌତ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଦର୍ଶନାଜ୍ଜନ୍ତୁର୍ମୁଚ୍ଯତେ ଚଃ ଋଣତ୍ରଯାତ୍ । ଲୋକାନନ୍ତ୍ଯଂ ଦିଵଃ ପ୍ରାପ୍ତିଃ ପୁତ୍ତ୍ରପୌତ୍ତ୍ର ପ୍ରପୌତ୍ତ୍ରକୈଃ ॥ ୨,୨୫.
ନାତିଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ମଣିଷ ତିନି ପ୍ରକାର ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ । ପୁଅ, ନାତି ଓ ପ୍ରପୌତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ।
ଅନ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରୋଦ୍ଭଵାଦ୍ଯା ଯେ ଭୁକ୍ତିମାତ୍ରପ୍ରଦାଃ ସୁତାଃ । କୁର୍ଵୀତ ପାର୍ଵଣଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାରୈସୋ ଵିଧିଵତ୍ସୁତଃ ॥ ୨,୨୫.
ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅମାନେ କେବଳ ଭୋଗ ଦେଇପାରନ୍ତି । ନିୟମିତ ପୁଅ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
କୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ସୁତାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମେ କୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନ ପାର୍ଵଣମ୍ । ବ୍ରାହ୍ମୋଢାଜସ୍ତୂନ୍ନଯତି ସଂଗୃହୀତସ୍ତ୍ଵଧୋ ନଯେତ୍ । ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଂଵତ୍ସରଂ କୁର୍ଵଞ୍ଜାଯତେ ନରକାଯ ଵୈ ॥ ୨,୨୫.
ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ବ୍ରାହ୍ମଣୀର ପୁଅ ଉପରକୁ ନେଇଯାଏ, ଦତ୍ତକ ପୁଅ ତଳକୁ ନେଇଯାଏ । ପ୍ରତିବର୍ଷ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ।
ସର୍ଵଦାନାନି ଦେଯାନି ହ୍ଯନ୍ନ ଦାନାଦୃତେ ଖଗ । ସଂଗୃହୀତଃ ସୁତଃ କୁର୍ଯାଦେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନ ପାର୍ଵଣମ୍ ॥ ୨,୨୫.
ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ନ ଦାନ ବ୍ୟତୀତ, ହେ ପକ୍ଷୀ । ଦତ୍ତକ ପୁଅ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ ।
ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦଂ ପିତୃମାତୃଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନ ଲିପ୍ଯତେ । ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପାର୍ଵଣଂ କୁରୁତେ ଯଦି ॥ ୨,୨୫.
ପ୍ରତିବର୍ଷ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ କୌଣସି ଦୋଷ ଲାଗେ ନାହିଁ । ଯଦି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତେବେ...
ଆତ୍ମାନଂ ଚ ପିତୄଂଶ୍ଚୈଵ ସ ନଯେଦ୍ଯମମନ୍ଦିରମ୍ । ସଂଗୃହୀତସ୍ତୁ ଯଃ କେଚିଦ୍ଦାସୀପୁତ୍ତ୍ରାଦଯଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୨,୨୫.
ସେ ନିଜେ ଓ ପିତୃମାନେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଦତ୍ତକ ପୁଅ, ଦାସୀର ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ...
ତୀର୍ଥେ କୁର୍ଯୁଃ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦାନଂ (ମାସଂ) ଦଦ୍ଯୁର୍ଦ୍ଵିଜନ୍ମନେ । ସଂଗୃହୀତସୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ପାକଂ ଵା ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ॥ ୨,୨୫.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜାତିକୁ (ମାସିକ) ଦାନ ଦେଇପାରନ୍ତି । ଯଦି ଦତ୍ତକ ପୁଅ ହୋଇ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ତେବେ...
ଵୃଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଜାନୀଯାଚ୍ଛୂଦ୍ରାନ୍ନେନ ଯଥା ଦ୍ଵିଜଃ । ନ ପ୍ରୀଣଯତି ତଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିତାମହମୁଖାନ୍ପିତୄନ୍ । ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ୍ଵଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୀନଜାତୀନ୍ସୁତାଂସ୍ତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୨,୨୫.
ଯେପରି ଶୂଦ୍ର ରାନ୍ଧିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫଳଦାୟକ ନୁହେଁ, ସେପରି ଏହି ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପିତାମହ ଆଦି ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହା ଜାଣି, ହେ ପକ୍ଷୀମାନ୍ୟ, ନିମ୍ନ ଜାତିର ପୁଅମାନେ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ ।
(ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଜ୍ଜାତଶ୍ଚାଣ୍ଡାଲାଦଧମଃ ସ୍ମୃତଃ ) । ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଵ୍ରଜିତାଜ୍ଜାତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରତଶ୍ଚ ଯଃ ॥ ୨,୨୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ଚଣ୍ଡାଳ ହେଲେ ସେ ଅତି ନିମ୍ନ ମନ୍ୟ । ଯେଉଁଠାରୁ ପ୍ରବ୍ରଜିତ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଠାରୁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି...
ଦ୍ଵାଵେତୌ ଵିଦ୍ଧି ଚାଣ୍ଡାଲୌ ସଗୋତ୍ରାଦ୍ଯସ୍ତୁ ଜାଯତେ । ସ୍ଵର୍ଯାତିଵିହିତାନ୍ପୁତ୍ରଃ ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୫.
ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଏକେ ଗୋତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନି, ସେମାନେ ଚାଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି, ଖଗେଶ୍ୱର।
ତୈଃ ସୁଵୃତ୍ତୈଃ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯଂ କୁଵୃତ୍ତୈର୍ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ହୀନଜାତିସମୁଦ୍ଭୂତୈଃ ସୁଵୃତ୍ତୈଃ ସୁଖମେଧତେ ॥ ୨,୨୫.
ଭଲ ଆଚରଣ ଥିଲେ ସୁଖ ମିଳେ, ଖରାପ ଆଚରଣ ଥିଲେ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡେ। ନିମ୍ନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଆଚରଣ ଭଲ ଥାଏ, ସେମାନେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
କଲିକଲୁଷଵିମୁକ୍ତଃ ପୂଜିତଃ ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘୈରମରଚମରମାଲାଵୀଜ୍ଯମାନୋଽପ୍ସରୋଭିଃ । ପିତୃଶତମପି ବନ୍ଧୂନ୍ପୁତ୍ତ୍ରପୌତ୍ତ୍ରପ୍ରପୌତ୍ତ୍ରାନପି ନରକନିମଗ୍ନାନୁଦ୍ଧରେଦେକ ଏଵ ॥ ୨,୨୫.
କଳିଯୁଗର ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତ, ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେବତାମାନେ ଚାମର ହଲାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଥିବା, ଏମିତି ଏକ ମାନ୍ୟବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପୂର୍ବଜ, ବନ୍ଧୁ, ପୁତ୍ର, ପଉତ୍ର ଓ ପ୍ରପଉତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଶତାଧିକ ନରକରେ ପଡିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ଶ୍ରୀଗରୁଡମାହପୁରାଣମ୍ ୨୬ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପାଂ କୃତ୍ଵା ମଯି ପ୍ରଭୋ । ମୃତାନାଂ ଚୈଵ ଜନ୍ତୂନାଂ କଦା କୁର୍ଯାତ୍ସପିଣ୍ଡନମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ କୃପା କରି ସତ୍ୟ କଥା କହ, ପ୍ରଭୁ। ମୃତ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ?
ସପିଣ୍ଡତ୍ଵେ କୁତୋ ଯାନ୍ତି ଅସପିଣ୍ଡେ କୁତୋ ଗତିଃ । କେନୈଵ ସହପିଣ୍ଡତ୍ଵଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁସୋର୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ ହେବା କିପରି, ଯେଉଁମାନେ ସପିଣ୍ଡ ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଗତି କ'ଣ? ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସପିଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କ କିପରି ହୁଏ, ଦୟାକରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ସ୍ତ୍ରୀପୁମାଂଶୌ ସହୈକତ୍ଵଂ ପାପ୍ନୁତଃ କଥମୁତ୍ତମମ୍ । ଜୀଵେଦ୍ଭର୍ତରି ନାରୀଣାଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ କୁତଃ ॥ ୨,୨୬.
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଏକାତ୍ମତା କିପରି ପାଉଛନ୍ତି? ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବଞ୍ଚିତିବାବେଳେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କେବେ କରାଯିବ?
ଭର୍ତୃଲୋକଂ କଥଂ ଯାନ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସୁରେଶ୍ଵର । ଅଗ୍ନ୍ଯାରୋହେ କଥଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଃ କଥଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୬.
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିପରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଲୋକକୁ କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ? ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି କରାଯିବ ଓ ବୃଷ ମୁକ୍ତି କିପରି ହେବ?
ଘଟଦାନଂ କଥଂ କାର୍ଯଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣେ କୃତେ । କଥଯସ୍ଵ ପ୍ରସାଦେନ ହୀତାଯ ଜଗତାଂ ପ୍ରଭୋ ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ସମୟରେ ଘଟ ଦାନ କିପରି କରିବା ଉଚିତ? ଦୟାକରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଏହା ମୋତେ କହ, ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ଯଥାଵତ୍କଥଯିଷ୍ଯାମି ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ଖଗ । ଵର୍ଷଂ ଯାଵତ୍ଖଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦାଚରତି ମାନଵଃ ॥ ୨,୨୬.
ଭଗବାନ କହିଲେ: ଖଗ, ମୁଁ ତୋତେ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ବିସ୍ତାରରେ କହିବି। ଏହି କ୍ରିୟା ଯେତେଦିନ ମଣିଷ କରେ, ସେତେଦିନ—
ସପିଣ୍ଡନେ ତତୋ ଵୃତ୍ତେ ପିତୃଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି । ତସ୍ମାତ୍ପୁତ୍ତ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ପିତୁଃ ॥ ୨,୨୬.
ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଲାପରେ, ସେ ପିତୃଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ତେଣୁ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଵତ୍ସରେ ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣେ କୁର୍ଯାତ୍ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଵେଶନମ୍ । ପିଣ୍ଡପ୍ରଵେଶଵିଧିନା ତସ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ମୃତାହ୍ନିକମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ପିଣ୍ଡ ପ୍ରବେଶ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପିଣ୍ଡ ପ୍ରବେଶ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦିନିକିଆ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ନିଶ୍ଚିତଂ ପକ୍ଷିଶାର୍ଦୂଲ ଵର୍ଷାନ୍ତେ ପିଣ୍ଡମେଲନମ୍ । ସହପିଣ୍ଡେ କୃତେ ପ୍ରେତସ୍ତତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍ । ତନ୍ନାମ ସମ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତତଃ ପିତୃଗଣୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଖଗମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ପିଣ୍ଡ ମିଶାଯାଏ। ସହପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଲେ, ପ୍ରେତ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପାଏ। ତାଙ୍କର ନାମ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେ ପିତୃମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହୁଏ।
ତ୍ରିପକ୍ଷେ ଵାପି ଷଣ୍ମାସେ ମେଲଯେତ୍ପ୍ରପିତାମହୈଃ । ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୃଦ୍ଧିଵିଵାହାଦି ସ୍ଵଗୋତ୍ରଵିହିତାନି ଚ ॥ ୨,୨୬.
କିମ୍ବା, ତିନି ପକ୍ଷ, ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ସହ ପିଣ୍ଡ ମିଶାଯାଇପାରେ, ବୃଦ୍ଧି, ବିବାହ ଓ ନିଜ ଗୋତ୍ରର ନିୟମ ଜାଣି।
ଵିଵାହଂ ନୈଵ କୁର୍ଵୀତ ମୃତେ ଚ ଗୃହମେଧିନି । ଭିକ୍ଷୁର୍ଭିକ୍ଷାଂ ନ ଗୃହ୍ଣାତି ଯାଵତ୍କୁର୍ଯାତ୍ସପିଣ୍ଡନମ୍ ॥ ୨,୨୬.
ଗୃହସ୍ଥ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଭିକ୍ଷୁ ମଧ୍ୟ ସପିଣ୍ଡ କ୍ରିୟା ହେଉଅବଧି ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।