ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଜ୍ଞାନଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ଭାଷାତ୍ପୁଣ୍ଯସଂକୀର୍ତନେନ ଚ । ପ୍ରେତାଃ ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ପରଂ ପଦମଵାପ୍ନୁଯୁଃ ॥ ୨,୨୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଓ ପୁଣ୍ୟର ଗୁଣଗାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରେତମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ସୂତ ଉଵାଚ । ଇଦମାଖ୍ଯାନକଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କମ୍ପିତୋଽଶ୍ଵତ୍ଥପତ୍ରଵତ୍ । ମାନୁଷାଣାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ଗରୁଡଃ ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ପୁନଃ ॥ ୨,୨୨.

ସୂତ କହିଲେ: ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ପତ୍ର ପରି କମ୍ପିତ ହେଇ, ଗରୁଡ଼ ମାନବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ପୁନିଥରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୩ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । କିଙ୍କିଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଵୈ ପ୍ରେତାଃ ପିଶାଚତ୍ଵେଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ । ଵଦନ୍ତି ଵା କଦାଚିତ୍କିଂ ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ସୁରେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୩.

ଗରୁଡ଼ ପଚାରିଲେ: ପ୍ରେତମାନେ ଯେତେବେଳେ ପିଶାଚ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ କଣ କରନ୍ତି? ସେମାନେ କେବେ କେବେ କଥା କହନ୍ତି କି? ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ତେଷାଂ ସ୍ଵରୂପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଚିହ୍ନଂ ସ୍ଵପ୍ନଂ ଯଥାତଥମ୍ । କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାର୍ଦିତାସ୍ତେ ଵୈ ପ୍ରଵିଶେଯୁଃ ସ୍ଵଵେଶ୍ମନି ॥ ୨,୨୩.

ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ରୂପ, ଚିହ୍ନ ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଯଥାଯଥ୍ୟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ଅଭାବରେ କ୍ଷୁଦା ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଵାଯୁଦେହେଷୁ ଶଯାନାଂସ୍ତୁ ସ୍ଵଵଂଶଜାନ୍ । ତତ୍ର ଯଚ୍ଛନ୍ତି ଲିଙ୍ଗାନି ଦର୍ଶଯନ୍ତି ଖଗେଶ୍ଵର ॥ ୨,୨୩.

ସେମାନେ ବାୟୁର ଦେହରେ ବସି, ନିଜ ବଂଶଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଶୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାନ୍ତି। ସେଠାରେ ସେମାନେ ନିଜ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାନ୍ତି, ହେ ଖଗେଶ୍ୱର।

ସ୍ଵପୁତ୍ରସ୍ଵକଲତ୍ରାଣି ସ୍ଵବନ୍ଧୁନ୍ତତ୍ର ଗଚ୍ଛତି । ହଯୋ ଗଜୋ ଵୃଷୋ ମର୍ତ୍ଯୋଦୃଶ୍ଯତେ ଵିକୃତାନନଃ ॥ ୨,୨୩.

ସେମାନେ ନିଜ ପୁଅ, ଜଣେ ଜନାନୀ, ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ନିକଟକୁ ଯାନ୍ତି; ସେଠାରେ ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ବୃଷ, କିମ୍ବା ବିକୃତ ମୁହଁ ଥିବା ମଣିଷ ଦେଖାଯାଏ।

ଶଯାନଂ ଵିପରୀତଂ ତୁ ଆତ୍ମାନଂ ଚ ଵିପର୍ଯଯମ୍ । ଉତ୍ଥିତଃ ପଶ୍ଯତି ଯସ୍ତୁ ତଦ୍ଵିନ୍ଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରେତନିର୍ମିତମ୍ ॥ ୨,୨୩.

ଯଦି କେହି ନିଜକୁ ଉଲ୍ଟା ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଇଥିବା ବା ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଦେଖେ, ଏବଂ ଉଠିବା ପରେ ଏହା ଅନୁଭବ କରେ, ତେବେ ଜାଣିବା ଯେ ଏହା ପ୍ରେତର କାରଣ।

ସ୍ଵପ୍ନେ ନରୌ ହି ନିଗଡୈର୍ବଧ୍ଯତେ ବହୁଧା ଯଦି । ଅନ୍ନଂ ଚ ଯାଚତେ ସ୍ଵପ୍ନେ କୁଵେଷଃ ପୂର୍ଵଜୋ ମୃତଃ ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି କେହି ପୁରୁଷ ନାନା ପ୍ରକାର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧାଯାଏ, କିମ୍ବା ଭିକ୍ଷା ମାଗେ, କିମ୍ବା ମୃତ ପୂର୍ବଜ କୁ ଅପବିତ୍ର ଆକାରରେ ଦେଖେ,

ସ୍ଵପ୍ନେ ଯୋ ଭୁଜ୍ଯମାନସ୍ଯ ଗୃହୀତ୍ଵାନ୍ନଂ ପଲାଯତେ । ଆତ୍ମନସ୍ତୁ ପରୋ ଵାପି ତୃଷାର୍ତସ୍ତୁ ଜଲଂ ପିବେତ୍ ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି କେହି ଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଚୁରି କରି ପଳାଇଯାଏ, କିମ୍ବା ନିଜେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ କେହି ତୀବ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ ପାଣି ପିଏ,

ଵୃଷଭାରୋହଣଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ଵୃଷଭୈଃ ସହ ଗଚ୍ଛତି । ଉତ୍ପତ୍ଯ ଗଗନଂ ଯାତି ତୀର୍ଥେ ଯାତି କ୍ଷୁଧାତୁରଃ ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି କେହି ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥାଏ, କିମ୍ବା ବୃଷଭମାନେ ସହିତ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଯାଏ, କିମ୍ବା ଭୋକରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ,

ସ୍ଵଵାଚା ଵଦତେ ଯସ୍ତୁ ଗୋଵୃଷଦ୍ଵିଜାଵାଜିଷୁ । ଲିଙ୍ଗେ ଗଜେ ତଥା ଦେଵେ ଭୂତେ ପ୍ରେତେ ନିଶାଚରେ ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି କେହି ଗାଈ, ବୃଷଭ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଦେବତା, ଭୂତ, ପ୍ରେତ କିମ୍ବା ନିଶାରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ବିଷୟରେ କଥା କହେ,

ସ୍ଵପ୍ନମଧ୍ଯେ ତୁ ପକ୍ଷୀନ୍ଦ୍ର ପ୍ରେତଲିଙ୍ଗାନ୍ଯନେକଧା । ସ୍ଵକଲତ୍ରଂ ସ୍ଵବନ୍ଧୁଂ ଵା ସ୍ଵସୁତଂ ସ୍ଵପତିଂ ଵିଭୁମ୍ । ଵିଦ୍ଯମାନଂ ମୃତଂ ପଶ୍ଯେତ୍ପ୍ରେତଦୋଷେଣ ନିଶ୍ଚିତମ୍ ॥ ୨,୨୩.

ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି ଅନେକ ପ୍ରେତ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପରିବାର, ପୁଅ କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀ—ଜୀବନ୍ତ କିମ୍ବା ମୃତ—ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରେତ ଦୋଷର କାରଣ।

ଯାଚତେ ଯଃ ପରଂ ସ୍ଵପ୍ନେ କ୍ଷୁତ୍ତୃଡ୍ଭ୍ଯାଂ ଚ ପରିପ୍ଲୁତଃ । ତୀର୍ଥେ ଗତ୍ଵା ଦହେତ୍ପିଣ୍ଡାନ୍ପ୍ରେତଦୌଷୈର୍ନ ସଂଶଯଃ ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ମାଗୁଛି, ଭୋକ ଓ ତିଆରେ ପୀଡ଼ିତ, କିମ୍ବା ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ପିଣ୍ଡ ଦାହ କରୁଛି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରେତ ଦୋଷର ଲକ୍ଷଣ।

ନିର୍ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵା ଗୃହାଦ୍ଵାପି ସ୍ଵପ୍ନେ ପୁତ୍ରସ୍ତଥା ପଶୁଃ । ପିତା ଭ୍ରାତା କଲତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରେତଦୋଷୈସ୍ତୁ ପଶ୍ଯତି ॥ ୨,୨୩.

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯଦି ପୁଅ, ପଶୁ, ବାପା, ଭାଇ କିମ୍ବା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଘରୁ ବାହାରିଯାଏ, ଏହା ପ୍ରେତ ଦୋଷରେ ଦେଖାଯାଏ।

ଚିହ୍ନାନ୍ଯେତାନି ପକ୍ଷୀନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ଗୃହେ ତୀର୍ଥେ ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷେ ତର୍ପଣଂ ଜଲୈଃ ॥ ୨,୨୩.

ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ, ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରେତ ଦୋଷର ଚିହ୍ନ। ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଘରେ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଜଳ ଦେଇ ତର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।

କୃଷ୍ଣଧାନ୍ଯାନି ପୂଜାଂ ଚ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦପାରଗେ । ହୋମଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥାଶକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣଂ ଵାଚଯେତ୍ସୁଧୀଃ ॥ ୨,୨୩.

ଯେଉଁଠି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଳା ଧାନ ଓ ପୂଜା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିୟା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ପଢ଼ାଯିବା ଉଚିତ।

ଏତଦ୍ଧି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯସ୍ତୁ ପ୍ରେତଲିଙ୍ଗନିଦର୍ଶନମ୍ । ପଠତେ ଶୃଣୁତେ ଵାପି ପ୍ରେତଚିହ୍ନଂ ଵିନଶ୍ଯତି ॥ ୨,୨୩.

ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହି ପ୍ରେତ ଚିହ୍ନ ଓ ତାହାର ଚିହ୍ନ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରେତ ଚିହ୍ନ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଶ୍ରୀଗରୁଡମହାପୁରାଣମ୍ ୨୪ ଗରୁଡ ଉଵାଚ । ନାକାଲେ ମ୍ରିଯତେ କଶ୍ଚିଦିତି ଵେଦାନୁଶାସନମ୍ । କସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁମଵାପ୍ନୋତି ରାଜା ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରିଯୋପି ଵା ॥ ୨,୨୪.

ଗରୁଡ଼ କହିଲେ: ବେଦ କହେ କେହି ତାଙ୍କର ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ମରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେବେ ରାଜା କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃତ୍ୟୁ କାହିଁକି ପାଆନ୍ତି?

ଯଦୁକ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ପୂର୍ଵମନୃତଂ ତଦ୍ଧି ଦୃଶ୍ଯତେ । ଵେଦୈରୁକ୍ତଂ ତୁ ଯଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶତଂ ଜୀଵତି ମାନୁଷେ ॥ ୨,୨୪.

ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଅସତ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ବେଦ ଯାହା କହେ, ମଣିଷ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥାଏ।

ଜୀଵନ୍ତି ମାନୁଷେ ଲୋକେ ସର୍ଵେ ଵର୍ଣା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ । ଅନ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଲେଚ୍ଛଜାଶ୍ଚୈଵ ଖଣ୍ଡେ ଭାରତସଂଜ୍ଞକେ ॥ ୨,୨୪.

ମଣିଷ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏବଂ ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଓ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜନ୍ମ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଭାରତ ଭୂମିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।

ନ ଦୃଶ୍ଯତେ କଲୌ ତଚ୍ଚ କସ୍ମାଦ୍ଦେଵ ସମାଦିଶ । (ଆଧାନାନ୍ମୃତ୍ଯୁମାପ୍ନୋତି ବାଲୋ ଵା ସ୍ଥଵିରୋ ଯୁବା ॥ ୨,୨୪.

କିନ୍ତୁ ଏହା କଳିଯୁଗରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହା କାହିଁକି ହେଉଛି, ହେ ଦେବ? (ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯୁବକ, ଯେଉଁଠି ଦୀକ୍ଷା ହୁଏ, ସେଠି ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ।)

ସଧନୋ ନିର୍ଧନୋ ଵାପି ସୁକୁମାରଃ ସୁରୂପଵାନ୍ । ଅଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ଵିତରୋ ଜନଃ ॥ ୨,୨୪.

ଧନୀ କିମ୍ବା ଗରିବ, କମଳା କିମ୍ବା ରୂପବାନ, ଅଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି—

ତପୋରତୋ ଯୋଗଶୀଲୋ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଚ ଯୋ ନରଃ । ସର୍ଵଜ୍ଞାନରତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଧର୍ମାତ୍ମାତୁଲଵିକ୍ରମଃ ॥ ୨,୨୪.

ଯିଏ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଥାଏ, ଯୋଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ଲୀନ, ଧନୀ, ଧର୍ମିକ ଓ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ—

) ସର୍ଵମେତଦଶଷେଣ ଜାଯତେ ଵସୁଧାତଲେ । କସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁମଵାପ୍ନୋତି ରାଜା ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରିଯୋଽପି ଵା ॥ ୨,୨୪.

ଏହା ସବୁ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ତେବେ ରାଜା କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃତ୍ୟୁ କାହିଁକି ପାଆନ୍ତି?

ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ । ସାଧୁସାଧୁ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତୋଽସି ମେ ପ୍ରିଯଃ । ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵଚନଂ ଗୁହ୍ଯଂ ନାନାଦେଶଵିନାଶନମ୍ ॥ ୨,୨୪.

ଭଗବାନ କହିଲେ: ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ। ତୁମେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ପ୍ରିୟ। ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।

ଵିଧାତୃଵିହିତୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ଶୀଘ୍ରମାଦାଯ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପକ୍ଷୀନ୍ଦ୍ର କାଶ୍ଯପେଯ ମହାଦ୍ଯୁତେ ॥ ୨,୨୪.

ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିୟମରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଜୀବନକୁ ନେଇଯାଏ। ତେଣୁ ହେ ପକ୍ଷୀମନ୍ଦିରା, କଶ୍ୟପ ଗୋତ୍ରୀୟ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।

ମାନୁଷଃ ଶତଜୀଵୀତି ପୁରା ଵେଦେନ ଭାଷିତମ୍ । ଵିକର୍ମଣଃ ପ୍ରଭାଵେଣ ଶୀଘ୍ରଂ ଚାପି ଵିନଶ୍ଯତି ॥ ୨,୨୪.

ପୂର୍ବରୁ ବେଦରେ କହାଯାଇଥିଲା ଯେ, ମଣିଷ ଶତବର୍ଷ ବଞ୍ଚିବ। କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍କର୍ମର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଵେଦାନଭ୍ଯସନେନୈଵ କୁଲାଚାରଂ ନ ସେଵତେ । ଆଲସ୍ଯାତ୍କର୍ମଣାଂ ତ୍ଯାଗୋ ନିଷିଦ୍ଧେଽପ୍ଯାଦରଃ ସଦା ॥ ୨,୨୪.

ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ନ କରିବା, ପରିବାରର ଆଚାର ଅନୁସରଣ ନ କରିବା, ଆଳସ୍ୟରେ କର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେବା, ନିଷିଦ୍ଧ କଥାରେ ସଦା ଆସକ୍ତି ରଖିବା—

ଯତ୍ର ତତ୍ର ଗୃହେଽଶ୍ରାତି ପରକ୍ଷେତ୍ରରତସ୍ତଥା । ଏତୈରନ୍ଯୈର୍ମହାଦୋଷୈର୍ଜାଯତେ ଚାଯୁଷଃ କ୍ଷଯଃ ॥ ୨,୨୪.

ଯେଉଁଠି ସେଉଁଠି ଘରେ ରହିବା, ଅନ୍ୟର ଜମିରେ ଆସକ୍ତି ରଖିବା, ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁର୍ କ୍ଷୟ ହୁଏ।