ଗରୁଡପୁରାଣମ୍

ଶୀଘ୍ରଗଃ ପୁଶୁଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ସୂଚକଃ ସୂଚିଵକ୍ତ୍ରଵାନ୍ । ଦୁଃଖିତା ନିତରାଂ ସ୍ଵମିନ୍ପଶ୍ଯ ରୂପଵିପର୍ଯଯମ୍ ॥ ୨,୨୨.

ଶୀଘ୍ରଗ ମେଷ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଛି, ପୁଶୁବକ୍ତ୍ର; ସୂଚକ ହେଉଛି ସୂଚୀ ମୁହଁ; ଆମେ ଅତି ଦୁଃଖିତ, ସ୍ୱାମୀ, ଦେଖ ଆମର ବିକୃତ ଆକୃତି।

କୃତ୍ଵା ମାଯାମଯଂ ରୂପଂ ଵିଚରାମୋ ମହୀତଲେ । ସର୍ଵେ ଚ ଵିକୃତାକାରା ଲମ୍ବୋଷ୍ଠା ଵିକୃତାନନାଃ ॥ ୨,୨୨.

ମାୟାର ଆକୃତି ନେଇ ଆମେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛୁ; ସମସ୍ତେ ବିକୃତ ଦେହ, ଲମ୍ବ ଠୋଡ଼ ଏବଂ ବିକୃତ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।

ବୃହଚ୍ଛରୀରିଣୋ ରୌଦ୍ରା ଜାତାଃ ସ୍ଵେନୈଵ କର୍ମଣା । ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ପ୍ରେତତ୍ଵେ କାରଣଂ ମଯା ॥ ୨,୨୨.

ବଡ଼ ଦେହ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି ନେଇ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ଆମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛୁ; ପ୍ରେତ ଦେହର କାରଣ ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ଜ୍ଞାନିନୋଽପି ଵଯଂ ସର୍ଵେ ଜାତାଃ ସ୍ମ ତଵ ଦର୍ଶନାତ୍ । ଯତ୍ର ତେ ଶ୍ରଵଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ତତ୍ପୃଚ୍ଛ କଥଯାମି ତେ ॥ ୨,୨୨.

ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ପାଖରେ ଆସିଛୁ; ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରବଣରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଛ, ପ୍ରଶ୍ନ କର, ମୁଁ କହିଦେବି।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ । ଯେ ଜୀଵା ଭୁଵି ଜୀଵନ୍ତି ସର୍ଵେଽପ୍ଯାହାରମୂଲକାଃ । ଯୁଷ୍ମାକମପିଚାହାରଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ॥ ୨,୨୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମର ଖାଦ୍ୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ । ଯଦି ତେ ଶ୍ରଵଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଆହାରାଣାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଅସ୍ମାକଂ ତୁ ମହୀଭାଗ ଶୃଣୁତ୍ଵଂ ସୁସମାହିତଃ ॥ ୨,୨୨.

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: ଯଦି ତୁମେ ଆମର ଖାଦ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଛ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତେବେ ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ । କଥଯନ୍ତୁ ମହାପ୍ରେତା ଆହାରଂ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଇତ୍ଯୁକ୍ତାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନେମମୂଚୁଃ ପ୍ରେତାଃ ପୃଥକପୃଥକ୍ ॥ ୨,୨୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ମହାପ୍ରେତମାନେ ନିଜ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କରି କହନ୍ତୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ପ୍ରେତମାନେ ଏକେକ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ପ୍ରେତା ଊଚୁଃ । ଶୃଣୁ ଚାହାରମସ୍ମାକଂ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ବଵିଗର୍ହିତମ୍ । ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଗର୍ହସେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭୂଯୋଭୂଯଶ୍ଚ ଗର୍ହିତମ୍ ॥ ୨,୨୨.

ପ୍ରେତମାନେ କହିଲେ: ଏବେ ଆମର ଖାଦ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ; ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଅପମାନ କରିବେ, ଏହା ଆଗୁଆ ଅପମାନିତ।

ଶ୍ଲେଷ୍ମମୂତ୍ରପୁରୀଷୋତ୍ଥଂ ଶରୀରାଣାଂ ମଲୈଃ ସହ । ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୈଶ୍ଚୈଵ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ଚ ପ୍ରେତାନାଂ ଭୋଜନଂ ଭଵେତ୍ ॥ ୨,୨୨.

ପ୍ରେତମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ହେଉଛି ଶ୍ଲେଷ୍ମା, ମୁତ୍ର, ପୂରିଷ, ଶରୀରର ମଳ ସହିତ, ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ।

ଗୃହାଣି ଚାପ୍ଯଶୌଚାନି ପ୍ରକୀର୍ଣୋପସ୍କରାଣି ଚ । ମଲିନାନି ପ୍ରସୂତାନି ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁ ଘରରେ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଛି, ଭାଣ୍ଡପାତ୍ର ବିକିରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଛି, ମଳ ଓ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଛି, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ସେଠାରେ ପିତୃପୂର୍ବଜମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ନାସ୍ତି ସତ୍ଯଂ ଗୃହେ ଯତ୍ର ନ ଶୌଚଂ ନ ଚ ସଂଯମଃ । ପତିତୈର୍ଦସ୍ଯୁଭିଃ ସଙ୍ଗଃ ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁ ଘରରେ ସତ୍ୟବାଦିତା ନାହିଁ, ପବିତ୍ରତା ଓ ନିୟମ ନାହିଁ, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଓ ଚୋରମାନେ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ବଲିମନ୍ତ୍ରଵିହୀନାନି ହୋମହୀନାନି ଯାନି ଚ । ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯ ଵ୍ରତହୀନାନି ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁଠାରେ ବଳି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ହୋମ ହୁଏ ନାହିଁ, ଓ ନିଜେ ପଢ଼ାଶୁଣା କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ନ ଲଜ୍ଜା ନ ଚ ମର୍ଯାଦା ଯଦାତ୍ର ସ୍ତ୍ରୀଜିତୋ ଗୃହୀ । ଗୁରଵୋ ଯତ୍ର ପୂଜ୍ଯା ନ ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁଠାରେ ଲଜ୍ଜା ଓ ଶିଷ୍ଟାଚାର ନାହିଁ, ଘରମାଳିକ ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କ ଆଧିନରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ମାନେ ସମ୍ମାନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଯତ୍ର ଲୋଭସ୍ତଥା କ୍ରୋଧୋ ନିଦ୍ରା ଶୋକୋ ଭଯଂ ମଦଃ । ଆଲସ୍ଯଂ କଲହୋ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁଠାରେ ଲୋଭ, କ୍ରୋଧ, ଅତି ନିଦ୍ରା, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ମଦ, ଆଳସ୍ୟ ଓ ସବୁବେଳେ ଝଗଡ଼ା ରହିଥାଏ, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଭର୍ତୃହୀନା ଚ ଯା ନାରୀ ପରଵୀର୍ଯଂ ନିଷେଵତେ । ବୀଜଂ ମୂତ୍ରସମାଯୁର୍କ୍ତ ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ତୁ ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ଯେଉଁ ଜନାନୀ ସ୍ୱାମୀ ବିହୀନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯାହାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁରୁଷ ବୀଜ ଓ ମୁତ୍ର ରହିଛି, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ତାହାର ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଲଜ୍ଜା ମେ ଜାଯତେ ତାତ ଵଦତୋ ଭୋଜନଂ ସ୍ଵକମ୍ । ଯତ୍ସ୍ତ୍ରୀରଜୋ ଯୋନିଗତଂ ପ୍ରେତା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ତୁ ଵୈ ॥ ୨,୨୨.

ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଲଜ୍ଜା ଲାଗୁଛି, ହେ ପ୍ରିୟ, ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟରେ ନାରୀର ରଜ ଅଛି କିମ୍ବା ଯୋନି ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ତାହା ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ନିର୍ଵିଣ୍ଣାଃ ପ୍ରେତଭାଵେନ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ଦୃଢଵ୍ରତ । ଯଥା ନ ଭଵିତା ପ୍ରେତସ୍ତନ୍ମେ ଵଦ ତପୋଧନ । ନିତ୍ଯଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵରଂ ଜନ୍ତୋଃ ପ୍ରେତତ୍ଵଂ ମା ଭଵେତ୍କ୍ଵଚିତ୍ ॥ ୨,୨୨.

ପିତୃ ଭାବରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ, କିପରି ମୁଁ ପିତୃ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବି? ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପିତୃ ଭାବ ହେଉନାହିଁ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ । ଉପଵାସପରୋ ନିତ୍ଯଂ କୃଚ୍ଛ୍ରଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣେ ରତଃ । ଵ୍ରତୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ପୂତୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ଯିଏ ସଦା ଉପବାସରେ ଲାଗିଥାଏ, କଠିନ ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଵ୍ରତଂ କୁର୍ଵଞ୍ଜାଗରେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍ । ଅପରୈଃ ସୁକୃତୈଃ ପୂତୋ ନ ପ୍ରେତୋ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ରଖିଥାଏ ଓ ଜାଗରଣ କରେ, ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଇଷ୍ଟ୍ଵା ଵୈ ଵାଶ୍ଵମେଧାଦୀନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନାନି ଯୋ ନରଃ । ଆରାମୋଦ୍ଯାନଵାପ୍ଯାଦେଃ ପ୍ରପାଯାଶ୍ଚୈଵ କାରକଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଅଶ୍ୱମେଧ ଆଦି ଯଜ୍ଞ କରେ, ଦାନ ଦିଏ, ଓ ବଗିଚା, ଉଦ୍ୟାନ, ପୋଖରି କିମ୍ବା ପାନୀୟ ଜଳ ଦେବା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

କୁମାରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ଵିଵାହଯତି ଶକ୍ତିତଃ । ଵିଦ୍ଯାଦୋଽଭଯଦଶ୍ଚୈଵ ନ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କନ୍ୟା ବିବାହ ଦେଇଥାଏ, ଶିକ୍ଷା ଦିଏ କିମ୍ବା ଭୟ ହଟାଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଶୂଦ୍ରାନ୍ନେନ ତୁ ଭୁକ୍ତେନ ଜଠରସ୍ଥେନ ଯୋ ମୃତଃ । ଦୁର୍ମୃତ୍ଯୁନା ମୃତୋ ଯଶ୍ଚ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ପକାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ, କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

ଅଯାଜ୍ଯଯାଜକଶ୍ଚୈଵ ଯାଜ୍ଯାନାଂ ଚ ଵିଵର୍ଜକଃ । କାରୁଭିଶ୍ଚ ରତୋ ନିତ୍ଯଂ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିତ, କିମ୍ବା ସଦା କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

କୃତ୍ଵା ମଦ୍ଯପସମ୍ପର୍କଂ ମଦ୍ଯପସ୍ତ୍ରୀନିଷେଵଣମ୍ । ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ମାଂସଂ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶେ, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଜନାନୀଙ୍କ ସହିତ ରହେ, କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ ମାଂସ ଖାଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ଗୁରୁଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ । କନ୍ଯାଂ ଦଦାତି ଶୁଲ୍କେନ ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଯତେ ନରଃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଇଦିଏ, କିମ୍ବା କନ୍ୟାକୁ ମୂଲ୍ୟ ନେଇ ବିବାହ କରାଏ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

ମାତରଂ ଭଗିନୀଂ ଭାର୍ଯାଂ ସ୍ନୁଷାଂ ଦୁହିତରଂ ତଥାଃ । ଅଦୃଷ୍ଟଦୋଷାସ୍ତ୍ଯଜତି ସ ପ୍ରେତୋ ଜାଦୃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ନିଜ ମାଆ, ଭଉଣୀ, ଜନାନୀ, ପୁଅବୋହୁ କିମ୍ବା ଝିଅକୁ ତାଙ୍କ ଦୋଷ ଛଡ଼ା ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

ନ୍ଯାସାପହର୍ତା ମିତ୍ରଧ୍ରୁକ୍ପରଦାରରତଃ ସଦା । ଵିଶ୍ଵାସଘାତୀ କୂଟଶ୍ଚ ସ ପ୍ରେଦୃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଅମାନତ ଚୋରି କରେ, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦିଏ, ସଦା ପରସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଲାଗିଥାଏ, ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ କିମ୍ବା ଚତୁରି କରେ, ସେ ପିତୃ ହୁଏ।

ଭ୍ରାତୃଧ୍ରୁଗ୍ବ୍ରହ୍ମହା ଗୋଘ୍ନଃ ସୁରାପୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ । କୁଲମାର୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ହ୍ଯନୃତୋକ୍ତୌ ସଦା ରତଃ । ହର୍ତା ହେମ୍ନଶ୍ଚ ଭୂମେଶ୍ଚ ସ ପ୍ରେଦୃ ॥ ୨,୨୨.

ଯିଏ ଭାଇକୁ ଧୋକା ଦେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରୁଛି, ଗାଈ ମାରୁଛି, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଛି, ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହ ଅପରାଧ କରୁଛି, ବଂଶର ପଥ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ସବୁବେଳେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଛି, କିମ୍ବା ସୋନା ଓ ଜମି ଚୋରି କରୁଛି—ସେମାନେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ । ଏଵଂ ବ୍ରୁଵତି ଵୈ ଵିପ୍ରେ ଆକାଶେ ଦୁନ୍ଦୁଭିସ୍ଵନଃ । ଅପତତ୍ପୁଷ୍ପଵର୍ଷଂ ଚ ଦେଵର୍ମୁକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋପରି ॥ ୨,୨୨.

ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏପରି କହିବା ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଦେବତାମାନେ ଢୋଳ ବଜାଇଲେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।